EGIA KATHOLIKAK,
SALBAMENDU ETERNALAREN EGITEKO
NEZESARIO DIRENAK

Bernard Gazteluzar

EGIA KATHOLIKAK,
SALBAMENDU ETERNALAREN EGITEKO
NEZESARIO DIRENAK

BERNARD GASTELUZAR
Jesusen Konpaiñiako aitak
Eskaldunen faboretan
Fazoin huntan
Moldatuak

Pauen,
Ioannes Desparatz,
Erregeren Inprimatzaillea
Baithan. 1686

PERMISSION

De Monseigneur de Bayone

	Nous Gaspar de Priale, par la grace de Dieu et du Saint Siege Apostolique, Evesque de Bayonne.
	Permettons au P.B. Gasteluçar de la Compagnie de Jesus, de faire imprimer par tel Imprimeur qu'il voudra un Livre qui a pour titre Eguia Catholicac Salvamendu eternalaren Eguiteco necessario direnac. Qui contient diverses pratiques de la devotion chrestienne; le tout ayant esté vü et aprouvé par deux theologiens.
	Fait à Bayonne le 10 Mars 1686.

PERMISSION

	Je Jean Pierre Case-depaz Provincial de la Compagnie de Jesus en la Province de Guyenne. Permets a Jean Desparatz, d'imprimer un livre intitulé Eguia Catholicac Salvamendu Eternalaren Eguiteco necesario direnac. Avec diverses Prieres tirées de l'Escriture Sainte, et des Saints Peres, par le P.B. Gasteluçar de la mesme Compagnie et aprouvées par deux Theologiens. En foy de quoy j'ai signé la presente le premier d'Octobre 1686.
Jean Pierre Caseçdepaz

APROBAZIONEA

	Irakurtu dut atentione handi batekin liburu bat, zoiñek baitu titulutzat Egia Katholikak, Salbamendu Eternalaren Egiteko Nezesario direnak, Aita B. Gasteluzar Jesus-en Konpaiñiakoak konposatua; zoiñetan ez solament eztut deus idiren fedearen kontra. Bañan bai Arima debot gustiak berthutearen Bidean abantzatzeko eta Jainkoaren amorio sainduan entretenitzeko nezesario diren Moiañak. Hartarakotz jujeatu dut merezi duela, Argia ikhus dezan. Aprobatione huni Pauen otsaillaren 27 egiñari fede emaitia-gatik ezarri diot hemen neure izena, 1686.
Aita Basilio Orzaiztar Kapuxina Teologiako Profesora, eta Predikaria

BERTZE APROBAZIONEA

	Nik, Jakobe d'Oyhenard Jesus-en Konpaiñiako Aitak ikhusi tut eta irakurtu Egia Katholikak, Salbamendu Eternalaren Egiteko Nezesario direnak, B. Gasteluzar Konpaiñia bereko Aitak Euskaraz Moldatiak; eztizit idiren gauzarik gure fediaren kontra, bañan bai Debozionora nehor erakharteko doktrina saindia; eta hala jujeatzen dut, Merezi diela inprima dadin.
Agenen, Martxoaren 2-1686
Aita Jacobe d'Oienard, Jesus-en Konpaiñiakoa

VENI CREATOR SPIRITUS

Espiritu dibinoa
On gustien ithurria,
Mundua zuk egin duzu,
Jainko adoragarria.

Arren zato, garbitzatzu
Arimak eta gorphutzak
Zure suez erretzatzu
Kreatu tutzun bihotzak.

	Qui paraclitus diceris

Gure jaun gozo, eztia,
Dohain puxant zerukoa,
Aita, seme, jainko jaunak
Guri egorri jainkoa.

O su maitea, zuk tutzu 
Gure arimak erretzen,
Zuk zure khar dibinoez
Gure bihotzak gozatzen;

	Tu septiformis munere

Aitak, promes aberatsak
Erakutsirik obretan,
Jakiñ da zeiñ Puxant den
Zure zazpi dohaiñetan.

Zu Gizonei egorririk,
Hekiñ hitzak tu formatu,
Eta zure Berri onak
Mundu guziak entzun tu.

	Accende lumen sensibus

Egor dietzakigutzu
Zure argiak lurrera,
Hek segiturik munduan
Segi zaitzagun zerura.

	Prosa

Gida zazu eta borthitz
Lurrean gizon itsua,
Ediren zaitzan Glorian
Bere xede dohatsua.

	Hostem repellas longius

Arren fabora gaitzatzu orai
Orai gure egunean
Bizitzekotzat sainduki
Zurekin zure bakean.

Zu segituko zaitugu;
Urrun ezazu etsaia,
Infernuan honda zazu 
Gustia galdu, hautsia.

	Per te sciamus da Patrem

Errazu nola den berdiñ 
Semea Aitarekien;
Nola etzaren zu ere
Bat baizen hek biekien.

Erakuts dietzagutzu
Zure argi eternalak,
Saindu egin arteraiño 
Egon gaitezen leialak.

	Deo Patri sit Gloria

Trinitate dibinoa,
Esentian bat zarena,
Mundua eta Zerua
Gobernatzen dituzuna;

Jesus, hillen pistzaillea,
Zaren Errege Glorian
Spiritu sainduarekiñ
Zaren jaun mende handian.

			Hala biz.

JESUS JAUN ERREGE
Bethi den eta bethi izanen den Gizon Jainkoari
GLORIA

	Zuretzat, o Salbatzailea, gizon jainko adoragarria, berbo kreatu ezten eta inkarnatu dena, zure Aita Zerukoaren klartasuna, haren substantziarn figura eta hare Ontasunaren imajina: zuretzat begiratu tut zure benediziñoaren eta ene trabailluaren frutu hauk gustiak, o Jesus! Neroni konsekratu natzaizunaz geroztik zure Konpaiñian, justu da konsekratu dietzaizudan ene Obrak.
	Ithurriak bihurtzen dire bere itsasora, arraioak bere iguzkira. Gauza gustiak bere zentrora. Zu zare gustien jaun handia. Mundura ethorri zara konseillu handiko Aingerua eta Nazioneen doktora bezala, gizon gustien argitzeko, salbatzeko, zurekin bat egiteko, eta hekien obrak noble errendatzeko. Zureganik ditugu argi eta indar gustiak, ezpaita posible nihork aipha ere dezan zure izena, eta ez egin obrarik mendreena zure laguntza eta zure grazia gabe. Injustu lizate, beraz, zureganik dudan gauza zuri ez itzultzea.
	Hau oraiño. Nor da zu bezalakorik lurrean eta zeruan? Zureganik baitire gaiñerako gustiak. Baiñan zure jainkotasuna Jainko da bere izatez, on eternala, on gustien itsasoa. Nori beraz zuri zerori baño hobeki eman ahal ditzoket ene obrak eta ene bihotza? Zuk eman baitarotazu izatea, eta bizia. Eta oraiño zuk agiñtzen gloria etaeternitatea.
	Huna beraz ahuspez non naizen zure oiñetan, majestate adoragarria, ene den baño zureago den obraren presentatzera; har detzatzu zure inspirazioneen eta zure argien segidak bezala, zure ontasunari zor diotzadan ezagutzak. Esparantza dut obra hunen errezibitzeaz eztuzula izanen desplazerik, zuk munduan irakatsi duzun doktrina eta zure akzione dibinoak publikatzen tuenaz geroztik.
	Arren, o Jesus, anima zazu zure Espirituaz zuri konsekratzen darotzudan obra. Biztuko du su argi eta saindu bat irakurtzailleen espirituetan; argituko tu gure adimenduak, eta gure borondateak berotuko, zu segitzeagatik, Bidea baitzare, zu ezagutzeagatik, Egia baitzare, zurekiñ bizitzeagatik, Bizitza eternala baitzare. Fiñean, zure graziaren moianez segituko tugu zure berthuteen trazak, eta kopiatuko zure akzione ederrak imajina biziak bezala gure gorphutzetan eta gure arimetan. Gauza gustietan izanen zare oraidanik gure ontasun gustia, bethi zureganat joan gaiten, zeiña izanen baitzare gure Bizitze dohatsua heldu den eternitate luzean.

PREFAZIOA

	Espiritu Sainduak, errege zuhur baten eta Profeta handi baten ahotik, erakusten daroku zer diferentzia den presuna debotaren eta nagiare artean. Zeiñ hañitz balio duen debotak eta zeiñ guti nagiak. Izaia handiak kandela buxtanaren ariarekiñ konparatzen du nagia. Salomon zuhurrak, iguzkiarekiñ debota. Gauza admiragarria eta Jainkoaren obra handia deitzen du Salomonek iguzkia, penatu eta gutitu gabe hedatzen baituitu bere arraioak zeruetara eta elementa gustietara, ezta perilik ilhun dadin; eztu solament argitzen, bañan oraiño allegeratzen tu bere argiez jendeak, eta animaliak; erakusten koloreak eta edertasunak, eta munduan ageri diren gauzak egiten.
	Borthitz asko dire debotak nekhatu gabe obra bere egiteko, diote Elizako Aitek: hauk daduzkatela zeruak eta elementak: haukiñgatik suak berotzen duela, iguzkiak argitzen; bekhatoreek haui diotela obligazionea bere hazkurriak eta hartzen duten hatsaz.
	Mundua kreatu ezpanu, ziotsan behin Salbatzailleak S. Teresari, orai hiregatik krea nezakeen. Nola azantzik gabe eta ixillik iguzkiak hedatzen biatitu bere argiak, debotek ere ixillik eta azantzik gabe egiten tuste bere obrak, baita iguzkia baño gorago ere altxatzen; ezen denbora berean bethetzen tuste zerua, lurra eta infernua, Jainkoari ematen gloria, bozkarioa aingeruei, deabruei izialdura, jende on gustiei benediziño partikularra.
	Bañan, nagiek, dio S. Bernardek, kandela buxtanaren argia diduritela; hunek ezko gutti batez gantzutu ixtupatik du argia (konparaziño propioa baita, erakusteko zer diren presuna nagiak, lurreko gauzetara eroriak, eta zer munduko ontasunak).
	Kandela hunek hari baten moianez du argia, argi egiten duenean, akhabatzen da haria, flakoa du argia, ezta hedatzen hirur edo lau urrats baño urrunago, erein begietako baizen ezpaita ederra; haiñ gauza gutik daduka, non haizerik gutienak hil bailezake; fiñean, agorra da, kherik baizen ezpaitu egiten.
	Gauza bera da munduko gloria; hari baten daduka; eztu indarrik, ezta ederra, eta eztute ikusten mundanoek baizen; haizea bezain laster iragaten da, khe guti bat baizen eztu utzten. Oraiño gehiago da bada, bera ezdeus egiten baita; agertzen hasten den bezain fite, kandela bezala galzen hjasten baita, zeiña argi egiten hasten denean, hasten baita bere argiaz konsumitzen. Ezta deus flakoagorik eta ez trunpagarriagorik, nola baita mundua; ezta itsuagorik eta ez dohakabeagorik, nola baitaharen ondoan doana. Bitartean gehienek eztute solament segitzen, bañan entzuten dute orakle balitz bezala, eta zerbitzatzen dute bere jainkoa balute bezala, hari plazer egiteagatik zathitzen dire, bertze esparanzarik eztutela, trunpatuko direla baizen; lanean hausten dire egun gustiez eta hilzen; gero, fiñean, frogatzen dute tirano batekin iharduki dutela, trufatzen baita hekien lanaz, eta sarrik eman gabe utzten baitutu. O ilusioneak, o adimendu itsuak.
	Profeta batek dio: Eraiten dute egun gustiez, eta sekulan ez deus bilzen, haiñitz jaten dute eta ez behin ere asetzen, bethi dute edaten eta bethi dire egarri, bilahala egozten dute zaku zilhatu batera eta zakuak galzera utzten. Berze batek dio, bere denbora amiarma sare egiten daramatela, haizeak bolatzen tuela, ulien baitzeko baizen eztirelaon hekien trabailluak. Fiñean, kandela arroxinazkoarekiñ baño zerekiñ hobeki konpara daitezke? Arroxina bera berenez konsumetzen da, hañitz azantz argitzen tuen presunei egin ondoan, ezpaitiote kherik baizen egosten; haizea gutti bat asko da haren iraungitzeko, eta eztu utzten hilzean khe urrin gaixto bat baizen.
	Mundua ere argi itxura bat baizen ezta; eziote fiñean kherik baizen bere jendeei utzten; hastean bozkario ariñ bat, ondoan tristezia pisu bat; behin atsegin guti bat, gero dolore handia; instant ariñ batez dohatsu, eternitate gustian dohakabe. Bai, ah nolako tristezia! On falso gutti batengatik gloriaren eta Jainkoaren galzea! Nolako dolorea! Mundu ezdeusaren-gatik, infernuan erretzea! Nolako despararaziñoa! Bethi iraunen duen eternitate dohakabean egotea.
	Jainkoak bertzela egiten du: lehenbizirik ematen du tristezia arina, gero bozkario bethea; behin dolore ttipia, ondoan atsegin handia; lurrean pena laburra, eta zeruan gloria eternala. Othoiztu nahitut beraz debota eta nagia, liburu huntzaz baliatzeaz. Debota eginen da debotago, nagia atzartuko da; biek edirenen dute debozionea, eta hil ondoan, ontasun gustien itsasoa.

ABISUA

	Jainkoa, gure errege bezala, bethi goizetik arratseraiño ungi egiten hari zaikunaz gerostik, justu da guk ere ohoratzeko, eta maitatzeko gure ezagutzak egin diozogun. Kreatu gaitu, nezesarioki haren begietan bizi behar dugu, eta irabaz detzakegu memento gustiez khoroa eternalak, baldiñ ungi egiten badugu gure egiñbidea. Bertze gauza gustiak eztie banagloriarik baizen; beraz, gure hartharik handiena behar da, leialtasun, ohore, eta amudio Jainkoarentzat.
	Denbora hautan, hañitzek hañitz libiru eder argira eman tuzte; ezta, bada, hau bertzeak baño ederragoa; bañan nola berze gauzetan bezala, debozionean gustu diferenteak baitire, iduritu zait haiñitz deboten artean, batzuek huntan gustu hartuko dutela, gustiz mariñel debotek; eta hek prinzipalki konsideraturik, deliberatu dut liburu hunen egitera; erranen baitute batzuek, bizi zenean orhoitu zen bere herriaz, eta ez zitzaion ahantzi hiltzerakoan, bere señalleak emanik joan baita. Ezen nola plazer hartzen biatute itsaoan latiñez Elizako himnoen kntatzeaz, atsegin gehiago izanen dutela himno bere ezkaraz errateaz, aire berean ezkaraz ematen tut; eta gaiñerako bersuen airea komunzki gustiek badkite.
	Zazpi parte ditu: 1) da giristiñoaren eginbidea; 2) Jesu Kristoren debozionea; 3) Aldareko Sakramendu sainduarena; 4) Andredena Mariarena, 5) gizonaren lau fiñak; 6) Haiñitz kondizionetako jendentzat oraziñoak; 7) Salbamenduare egiteko, eta Sakramenduen ongi errezibitzeko jakin behar den doktrina.
	Batzuek hañitz oraziñoen errateko usantza dute, konsideratu gabe zer erraten duten. Ezta hori oraziñoen erratea, ez Jainkoari plazer egitea, bañan bai bere buruari atsegin egitea, eta usatu tuen oraziñoetako penetarik bere espirituaren libratzea. Hirur gauza bethi konsideratu behar liratezke: nor mintzo den, nori eta zertzaz. Gizona da mintzo dena, Jainkoari mintzo zaio, eta salbamenduaren egiteko handiaz mintzo zaio.

I. Partea
GIRISTINOAREN EGINBIDEA

Goizean
giristinoaren eginbidea

	Jaikitzean, behar den mugan, nihorekin mintzatu gabe, Jainkoari ofritu behar zaio lehenbiziko pensamendua, amudioa, hitza eta obra. Ziñaturik bestitzean erran behar dire: Pater, Ave, Credo, Salve, In manus, Angeli. Hari zerbitzu egiteagatik jaiki behar da eta hari ofritu bihotza; bestitu ondoan ur bediñkatuaz ziñaturik, belhauriko imajina saindu baten aitziñean, begiez ikhusten bazindu bezala Jainkoa, egiñen duzu propos ona.
	Bortz puntu ditu: 1) Jainkoaren adoratzea; 2) Eskerren ematea; 3) bekhaturik egin gabe bizitzeko resoluziñoaren hartzea; 4) Jainkoari ofritzea bere burua; 5) galdegitea ungi bizitzeko eta ungi hiltzeko grazia.
	1. Adoratzean orhoitu behar zare zeiñ zaren ttipia, eta Jainkoa zeiñ den handia; nola den bereganik, eta ez nihorenganik, bañan nola diren harenganik lurra, zerua, gizonak, aingeruak eta kreatura gustiak.
	2. Eskerrak ematean, orhoitu zaite bi grazia suerte egin darozkitzula, jeneralak eta partikularrak. Kreatu, konserbatu, Bere Odol preziatuaz erosi, sanktifikatu, egiazko Elizan eman, ifernutik beiratu zaitu, eta irabazi darotzu Parabisua: hauk grazia jeneralak dire, bertzei ere egin baitiotzate hunelako ondasunak. Bañan partikularrak, munduan egin darozkitzun faboreak, gorphutzean, ariman, eta hañitz bekhatutarik beiratu baitzaitu.
	3. Resoluzionea egitean, orhoit zaite zure bekhatuek merezi dutela infernua: nolako tormenta! Galdu duzula parabisua, nolako afruntua! Iragan gaba azken gaba izan da hañitzentzat. Egun hau ere benturaz azken eguna izanen da zuretzat. Egizu beraz resoluzino fermu bat biziko zarela egun arratsean hil behar bazindu bezala, Jainkoari eztiozula egiñen desplazerik, bañan zerbitzatuko duzula ahalik saindukien.
	4. Ofritzean, eman behar diotzatzu arima, gorphutz, pensamendu, hitz, obra, egun, gau, bizitze heriotze, ontasun guziak; arren, errezibi detzala oraidanik gauza hari konsekratuak bezala, eta plazer gehiago egiñen diozu, erraten badizu, ofritzen diotzatzula Jesus Kristoren merezimenduez galdegiñ behar diozu, arren, eman dietzatzun grazia borthitzak.
	5. Othoitz egitean, bi gauza galdegiñ bear diotzatzu: 1) bekhaturik egiñ gabe egun bizitzeko indarra; 2) haren amudioan hiltzeko grazia. Guziz Jesu Kristoren merezimenduez galdegiñ behar diozu, arren, eman dietzatzun grazia borthitzak.
	Itzulirik elizaren partera, bihotzez adora zazu Aldareko Sakramendua. Salbatzaille maitea, kontent gabez behin gustientzat itzatu izateaz gurutzean, oraiñ gau eta egun sakrifikatzeen baitzare gure aldaretan! Hunenbat amudio duzunaz geroz gustientzat, othoitzten zaitut, arren, ni bereziki maita nazazu.

			Angelus Domini nuntiavit...

		Jainkoa egiazki nahiz
		Mundu gustia salbatu,
		Aingeru Gabriel zioen 
		Mariari deputatu:

		Hartuko zuela gorphutz bat
		Haren sabel sakratuan
		Eta guretzat hillen zela
		Gurutze odolstatuan.

			Ecce ancilla Domini...

		Gero Birjinak zuenean
		Ainegerua salutatu,
		Eta Aitaren borondate
		Dibinoa adoratu;

		Huna, zioen ihardetsi,
		Jainkoaren Neskatoa,
		Kunpli bekit diozun gisa
		Haren mandatu altoa.

			Et Verbum Caro factum est...

		Gabrielek entzun ondoan
		Birjinaren baimendua,
		Jainko Jaunak formatu zuen
		Jesus-en gorphutz saindua.

		Pontu berean haragiz zen
		Jainko Semea beztitu,
		Birjina zen pontu berean
		Jesus-en Ama gerthatu.

Propos ona

	Jainkoaren Presenzia

Jainko, zeiña bere izatez baita
Gloriosa eta guziz puxanta,
Poblu eta eta prinze gustien prinzea,
Ene Jainkoa Jauna, fiñ eta hastea;

	Adoratzea

Aita eternal, Seme eta Berboa,
Espiritu, bien amudioa,
Belhaurikaturik humilki gorphutza,
Adoratzen zaitut, Jongoiko bakhoitza.

	Eskerrak

Zuk gaituzu kreatu, konserbatu,
Giristiño zuk egin, zuk hautatu,
Zuk bethi bethetzen ontasun handiez,
Esker darotzugu grazia gustiez.

	Ofritzea

Zor natzaizu naizen bezalakoa,
Arren, beraz, har nazazu, Jainkoa,
Ene pensamendu, arima, bihotza.
Ene urrats, obra, hitz eta gorputza.

	Resoluzionea

Biziko naiz egun, Jauna, sainduki,
Bekhatuak utziko tut osoki,
Zure plazerean da ene plazera,
Pensamendu, solas, lan eta desira.

	Othoitza

Adizazu, Jauna, ene othoitza,
Lagun bekit zure esku borthitza,
Bizi nadin zure bake dibinoan,
Bekhaturik gabe hil amudioan.

	Birjina Mariari

Erregiña, Dohatsuen indarra,
Ene Ama, etsaiaren beldurra,
Bizian nazazu argi bi begiez,
Eta herioan sokorri graziez.

	Aingeru Beirailleari

Aingerua, ene gida argia,
Egor azu urrun ene etsaia.
Konseilla nazazu: egiozu gerla,
Nik ikhus arteo Jainko eternala.

Jesus Kristoren oraziona

	Gure Aita, zeiña baitzare zeruetan, sanktifika bedi zure izena; ethor bekigu zure erresuma, zeruan bezala lurrean ere egin bedi zure borondatea; iguzu egun gure eguneko ogia; barkha dietzaguzu gure faltak, guk barkhatzen diotzotegun bezala guri ofensatu gaituztenei; eta ez gaitzatzula utz erortzera tentazionera, baiñan begira gaitzatzu gaitzetik. Halabiz.

Aiñgeruaren salutazionea

	Agur maria, graziaz bethea, Jauna zurekin da, benedikatua zare emazte gustien gaiñetik, eta da benedikatua Jesus zure sabeleko fruitua.
	Maria saindua, Jainkoaren Ama, othoitz egizu guretzat bekhatore gaxoentzat, orai eta gure heriotzeko orenean. Alabiz.

Apostoluen sinbola

	Sinhesten dut Jainko Aita bothere guzia duenaren baithan, zeruaren eta lurraren kreatzaillean; eta Jesus Kristo haren Seme bakoitz gure Jaun handian, ziña konzebitu baita Spiritu Sainduaganik; sorthu Birjina Mariaganik, ziñak sofritu baitu Pontio Pilatusen azpian, gurutzefikatu baita, hil bait, eta ehortzi baita; ziña infernura jautsi baita, eta biztu hilletarik hirurgarren egunean; ziña jarri aita Jainko Aita bothere guzia duenaren eskuinean; eta ziña ethorriko baita hillen eta bizien juiatzera. Sinhesten dut Spiritu Sainduan, Sainduen Komunionean, bekhatuen barkhamenduan, haragiaren resurrekzionean, eta bizitze eternalean. Halabiz.

Debozinoa mezaren entzuteko

Zeruko onez nahi baduk
Mundu hunta aberastu,
Sakrifizio dibinoa
Ungi behar duk aditu.

Orhoit adi mahain sakratu
Huntan dela Jesus bera;
Bere herio ederraren
Berak pintatu figura.

Orhoit, Gurutzeetan direla
Aldareak ganbiatzen,
Amudioak Jesus Jauna
Duela hemen ofritzen.

Hemen dik ematen Jesusek
Guretzat bere bihotza,
Eta dik halaber ofritzen
Odolarekiñ Gorphutza.

Aldareak dituk Jesusen 
Thonba eta Gurutzea;
Meza, haren frogu sainduen
Deklaraziño tristea.

Beraz behar duk ohoratu
Jainko hillaren tronua,
Bethi ekharri bihotzean
Amudiozko dolua.

Athor, ene giristinoa,
Ahuspez adoratzera,
Athor Jainkoak deitzen auen
Lekhu sakratu huntara.

Ikhusak hire Jainkoaren
Heriotzeko tronua;
Bañan beirauk, sekulan ez utz,
Jainko hillaren dolua.

Mezan

	Lau konsiderazione egiteko: hastetik ofrendaraiño, pensatu behar da Jainkoaren handitasuna.

Bere Aitari aldarean
Seme Jaun Jainko Gizonak
Ziotzak eman osoki
Zor zaizkon handitasunak.

Adoratzen dik, ofriturik
Gorphutz adoragarria;
Guk ere ofri diozogun
Jesus, gure Jaun handia.

	Ofrendatik konsekrazioneraiño, Jainkoari eman behar zaizko eskerrak:

Semea misterio huntan
Gure ziaikuk egiten;
Eskerrak ziotzak Aitari
Guregatikan ematen.

Aitak egiten ziarokuk
Ontasun paregabea;
Hanbat zioagu ematen 
Emanik bere semea.

	Konsekrazionetik komunioneraiño, galdegin behar zaio Jainkoari barkhamendua.

Sakrifizio saindu huntan
Jesus Seme Dibinoak
Ardiesten ziarozkiguk
Aitaren amudioak.

Misterioski sofriturik
Harengatik herioa,
Bihotza ziok irabasten,
Billusten armez besoa.

	Komunionetik fineraiño, Jainkoari galdegin behar zaio ungi bizitzeko eta ungi hiltzeko grazia.

Elizan aldareak dituk
Jainkoaren ithurriak;
Hautan dik isurtzen odola
Kanal egiñik zauriak.

Goazen beraz laster, hetarik
Suillak bethez thiratzera:
Gureak dituk ithurriak,
Ur hura ez utz galtzera.

Mezan egin behar diren lau birthuteak

	Fedea: Sinhetsi egin behar da Jesus Kristo egiazki dela Hostia sainduan eta han eztuela ohore eta adorazione gutiago merezi, nola zeruan; beraz gorphutzeko sensuak eta adimenduko argiak itsuturik, errazu:

Siñhesten dut hain egiazki
Zarela Jesus Hostian,
Nola baitzare dohatsuki
Parabisuko glorian.

Egia hunen frogatzeko
Ezarriko dut bizia,
Biziarekin isuriko
Gogotik odol guzia.

	Humilitatea: Jainkoaren handitasuna eta zure ttipitasun konsideraturik errazu:

Ni zer naiz bekhaturik baizen?
Lurra da ene bihotza,
Ene arima fitz ariña,
Herrautsa ene gorphutza.

Bitartean Jainko handia,
Eneganat heldu zare?
Nik nondik merezi othe dut,
Jauna, hunenbat ohore?

	Xahutasuna: Dolu handi bat duzula zure bekhatuez, huna zer intenzione saindu behar duzun Mezaren entzuteko.

Ethortzen naiz hirur Presuna
Dibinoen ohoretan,
Gure Eliza sainduaren
Eta ene faboretan.

Jainko handia, huna non den
Nik dudan xede guztia:
Zuri eman nahi darotzut
Ahal dagidan gloria.

	Amudioa: munduko amudioa eta amudio proprioa utzirik, eta harturik Jainkoaren amudioa, errazu:

Ala nik izan hañitz suiet,
Jesus, zure maitatzeko!
Ala zuk hagitz ni maitatu,
Hunenbat on egiteko.

Jesus Jainkoa, eztut nahi
Amudiorik enetzat;
Erre nahi naiz amudioz
Bizi naizeño zuretzat.

Gorphutz saindua altxatzean

	Ave, Verum Corpus...

Agur egiazko Gorphutza,
Birjinaganik sorthua,
Egiazki gizonengatik
Gurutzean itzatua:

Saihetsetik ilkhi zitzaitzun
Urarekien Odola,
Iguzu gure herioan
Zure guztu eternala,

Arren, urrikal gakizkitzu,
O eztia, o emea;
Gure Jesus, gizon Jainkoa,
Birjina Amaren semea,

Kalitza altxatzen

	Ave, vere Sanguis Domini...

Agur Jesus Kristo Jaunaren
Odol adoragarria!
Gure gustien salbatzeko
Gurutzean isuria!

Arren, urrikal gakizkitzu
Iguzu zure grazia;
Laudatuko zaitugu bethi
Gure Jainko Jaun handia.

Sakramendu saindua altxatu ondoan aktak

	Adora

Ahuzpez adoratzen zaitut,
Jainko adoragarria,
Pobluen eta erregeen 
Errege guziz handia.

	Esker

Egun hunetan izatu tut
Zure ontasun berriak;
Jauna, eskerrak darozkitzut
Posible diren gustiak.

	Resoluzione

Aithortzen dut, ene denboran
Egiñ dut hañitz bekhatu;
O Jainkoa, hiltzeko nago,
Zu baizaitut ofensatu.

Arren, barkha dietzadatzu
Hartu tudan ausartziak;
Deliberatzen dut utztera
Handiak eta ttipiak.

	Oferi

Jaun ona, ofritzen darotzut
Osoki ene bihotza,
Pensamenduak, hitzak, obrak,
Arima eta gorphutza...

	Othoitz

Zure seme Jesusengatik,
Aita, indazu grazia;
Eta indazu hil-ondoan
Zeruan zure gloria.

Hirur berthute teologalak

	Fedea

Sinhesten dut Jainko batean
Hirur presuna direla,
Bigarrena gizonengatik
Gizon egin izan dela.

	Esparantza

Jainko ona, zure baithan dut
Eman ene esparantza;
Zuk eman behar darotazu
Gloriaren segurantza.

	Karitatea

Maite zaitut osoki,
Egiazko Jongoikoa,
Ene bihotz, ene ontasun,
Aita amudiozkoa.

Zeruko erregiña handiari othoitza

O Birjiña Ama saindua,
Ezta oraiñ aditu
Zure haurretarik duela
Jainkoak abandonatu.

Esparantza handi hunekin
Zuregana naiz ethortzen;
O Birjina Birjinen Ama,
Zu zaitut errekeritzen.

Hel zakizkit ikhus zaitzadan
Zeruan, Ama emea;
Hel zakizkit maite dezadan
Zeruan zure Semea.

Joseph dohatsuari othoitza

Birjina Ama handiaren
Birjina espos garbia,
Haz-aitatzat hemen munduan
Jainko Jaunak berezia.

Joseph, arren, lagun zakizkit
Zeruetara gorthean,
Hazi duzun haur ederraren
Palazio ederrean.

Aingeru beirailleari othoitza

Jainkoaren aingeru saindu,
Ene kargua duzuna,
Bethi ene sustengatzeko
Armak eskuan zaudena;

Arren, lagun zakizkit egun
Eta lagun fineraiño;
Segituko zaitut nik ere
Zeruko gloriaraiño.

	Pater, Ave, Credo, Confiteor, Salve, In manus, Angele...

Zazpi psalmu penitentzialak 
letharina handiekin

	Dabid eri handiak, bere faltagatik, othoitzten du Jainkoa senda dezan, eta entzuten da: Ez zaitezela orhoit, Jauna.

Psalmu 6

	Jauna, ez nazazula har zure furian, eta ez nazazula gaztiga zure koleraren denboran!
	Urrikal nakizu, flako bainaiz, senda dietzadatzu ene miñak, ezen ene ezur guziak khiritu zaizkit, eta indarrak osoki beheratu.
	Espantu handi batek sesitu darot ene arima; bizkitartean oraiño zenbat denbora utziko nauzu ene lazerian?
	Jauna, bihur zaite eneganat, eta libra diezadazu ene spiritua; salba nazazu zure ontasun handiaren izenean.
	Ezen nor orhoituko da zutzaz sekulako dolorean, eta nork erranen tu zure laudorioak thonbat eta infernuan?
	Flakaturik egotu naiz beherazpenez, isuriko tut gau guziez nigarrak, eta hetzaz bustiko dut ene ohea.
	Ene begiek ezin sufritu zaituzte furian, nahasi izatu zaizkit, eta ezagutzen dut ene etsaien artean hagitz zahartu naizela.
	Urrun zakizkidate gaixo eta injustu guziak. Ezen Jainkoak entzun dik ene nigarren oihua.
	Jaunak entzun dik ene othoitza, errezibitu dik ene auhena.
	Desohora eta nahaz beite ene etsai guziak, hagitz ahalka beite bere bekhatuez, eta fite bere buruak ezagut betzate.
	Gloria duela Aitak eta Semeak eta Spiritu Sainduak. Dutela egun eta bethi eta mendeen mendetan izatu duten gloria hastean et eternitatean.

Psalmu 32

	Nathan profetak abertituz geroz David bere faltez, ezagutzen du bekhatorea dela, eta aithortzen du bere barkhamendua eztuela bere indarrearen gruitua, banan Jainkoaren graziarena.
	Beati quorum remissa sunt peccata...

	Dohatsua da ziñari Jainkoak ezagutzen ezpaitiotza bere hobenak; ziñak bihotz lano batekin zerbitatzen baitu Jainkoa, eta sekulako desterratu baititu bere spiritutik gezurra eta tronperiak. Nik zeren ezpaitut aithortu ene bekhatua, sentitu tut ttipiturik ene indarrak, eta ene dolore minberek obligatu naute oihu handien egitera.
	Ezen zure eskua pisatu izan da gau et egun ene gaiñean: halako maneraz non bekhatuak eta doloreak zaurthurik ene arima, zorionez itzuli bainaiz zuregana, ene lazeriarik handienaren denboran.
	Berhala ezagut arazi darotzut ene bekhatua; xahuki erran darotzut eta eztut bilhatu estalkirik ene injustiziarentzat.
	Dolorezko estatu hntan nagoela, Luri ene falta erakutsi gabe, deliberatu dut fiñean: frankoki kontestatuko diot Jainkoari; eta erran dudan bezain sarri, sentitu dut barkhatu darotazula ene bekhatua.
	Niri eman darotazun bezalako barkhamendu bat izateagatik, ene gisa ethorriko dire zuregana justu guziak; entzun ahal detzaketzu muga propioan, eta hekin kontra osoki koleran izanen etzaren denboran.
	Beraz bertze jendeak pulunpatzean dolore suerte guzien dilubioan, zure itzalean gerizatu izanen dire justuak, eta eztute sufrituko lazeriarik batere.
	O Jainko, ene bozkarioa, ene inguruan dudan tribulazionean, ene ihezlekhua, begira nazazu persekutatzen eta kantoin guzietarik setiatzen nauten etsaietarik.
	Orazionean nagoenean, iduri zaut, Jauna, ihardesten darotazula: irakatsiko daroat hire bidea, ene begiak idukiko tiat hire gaiñean hire urratsak konsideratzeko, eta hire altxatzeko erortzen aizenean.
	O gizonak! ikasazuez beraz Jainkoari obeditzen, egin ez zaitezte zamari sendo eta mando muthiri baten gisa.
	Hauk ihez egiten ziotek zamaldunari, eta eztie nihor utzten bridaz eta amorxaz baizen gobernatzen.
	Segur hañitz pena eta afliktzionek abisatzen die bekhatorea, Jaunarengana itzultzeaz; eta frogatzen tik haren miserkordiaren señaleak, haren baithan ematen duen bezain sarri esparanza.
	Beraz, justuak alegera eta glorifika zaitezte haren baithan, ziñek baituzue arima garbia eta bihotz xuxena.
	Gloria duela Aitak...

Psalmu 37

	Dabidek eskribatzen tu adulterioan izatu zituen bere penak, bere eritasunak, bere etsaiek sofriarazi ziotzaten persekuzioneak, eta hetarik libratzeaz othoitz egiten dio Jainkoari.
	Domine, ne in furore tuo...

	O Jauna, ez nazazula har zure furian, eta ez nazazula gaztiga zure koleraren denboran.
	Jadanik zure fletxek egin darotzkidate xoil zauri handiak ene ariman, eta pisatu duzu zure eskua ene gaiñean.
	Halako maneraz non zure kolerak ezpatarot parterik sendo utzi ene gorphutzean; kexadura sarthu zait ezurretaraiño eta ene arimako ahal guziak nahasi zaizkit ene bekhatuen aitziñean.
	Helaz! Ene bekhatuek hondatu naute, buruaz gora ditut, eta zapatzen naute ezin altxa dezakedean karga pisu batek bezala.
	Ene zauriak haiñ dire zaharrak, non hekien urriña eta busteltasuna estrañioak baitire, laster asko erremedioa ekharri faltaz.
	Haiñ lazeriatua egin naute, non kargaren azpian makhurtua bezala bianaiz, eta langidurak eta tristeziak flakatua.
	Sentitzen dut ene erraiñetan dolore borthitz bat; ni urrikari behar bidean, ene etsaiek trufatzen baitire nitzaz, eta benturaz baita sendoa parte xoil bat ene gorphutz gustian.
	Guzia langitua eta guzia beheratua naiz, eta orai naizen estatuan, ene bihotzeko beherazpenak lehen dire orroak, ezen ez auhenak.
	O Jauna, badakizu zer xede duten ene desirkundeek, eta zer penek hunela eragiten darozkidaten beherazpenak.
	Nahasmenduak sesitu darot ene bihotza; uzten naute ene indarrek, eta osoki hilda ene nigar handiak isuririk.
	Bertzek nizaz osoki trufatu dire ez ni laguntzeagatik, ene etsaiek bortxatzen nindutenean, eta bizia eraman nahi zarotaten denboran.
	Dohakabe hek gaizki minzatzen ziren nitzaz; pensatzen hari ziren ni trunpatu nahiz, eta niri kalte egin nahiz, eta gezurrak erraten zarozkidaten ni galdu nahiz.
	Bañan hekien trunperiak ez ezagutu iduri egiten nituen; hekien balsan gorra bezala nintzen, hekien induriak ez aditzeagatik, eta mutua bezala nintzen, hekien kalumniei ez ihardezteagatik.
	Oraiño irauten du denbora hark, eta erran ahal dezaket, egiñ naizela aditzeko beharririk eztuen presuna baten gisa.
	Bañan zuk ihardetsiko diozute enetzat, Jauna, zure baithan eman baititut ene esparanza gustiak, eta zuk entzunen duzu ene othoitza, ene Jauna eta ene Jainkoa.
	Guziz orhoit zaite humilki othoitz egiñ darotzudala, ene etsaiek ene gaiñean abantaillarik ez izateaz.
	Ezen den gutiena ikharatzen ikhusten nautenean, gaxto hek berehala superbio errendatzen dire ene kontra, eta ene lazeriaz gloriatzen dire.
	Hala ere preparatua nago zure eskutik errezibitzera gogoren diren gaztigu gustiak; badakit merezi dudala ene bekhatuak emanen darotan pena guzia.
	Nik ahal dagidana da haren konfesatzea, eta satisfatzeko moianen bilhatzea.
	Bizkitartean ene etsaiak kontent bizi dire; egiten dire borthitzagoak eta izaigarriagoak; eta kausitze dut egun gustiez berretzen direla ninbrean eta indarrean.
	Ene ungi egiñen aldera, gaizki egiten darotate; bethetzen naute induriez eta solas gaxoz; eta niri ekhartzen darotaten herraren suietik handiena da, bethi segitu baitut berthutea, eta bakean bethi bizi izatu bainaiz mundu guziarekiñ.
	Bañan, Jauna, ez nazazula abandona, eta ez zaitezela urun eneganik, o ene Jainkoa.
	Eta usantza duzunaz gerostik en begiratzeko gaitz suerte gustietarik, laster egizu ene laguntzera.
	Gloria duela Aitak...

Psalmu 50

	Dabidek othoitz egiten dio Jainkoari barkha diotzon egiñ tuen adulterioa eta heriotzea.
	Miserere mei, Deus....

	O ene Jainkoa, urrikal nakizu zure miserikordia handiaren hedadura guzien araura.
	Eta garbi diezadazu ene bekhatua zure ontasunaren indar extraordinarioez.
	Grazia abundant baten beharra dut ene garbitzeko, eta ene bekhatuaren xahutzeko.
	Ezen ezagutzen dut zeiñ handia den, bethi baitut ene begien aitziñean, eta bethi sentitzen baititut haren erantzukiak.
	Zure aitziñean egin ut ene falta eta xoilki zure kontra bekhatu egiñ dut; bañan, Jauna, barkha diezadazu, zu zure promesetan leial kausitzeagatik, eta kontra mintzatuko diren guziak gezurtarazitzeagatik.
	Egia da, hagitz ofensatu zaitut. Bañan ez natzaitzu bada urrikalduko? Ene sortze dohakabearen segida denaz gerostik ene falta. Badakizu bekhatuan konzebitu izan naizela, eta falta miserable hunen notharekin baizen ene amak ez nauela mundurat eman.
	O ene Jainkoa, barkhatu behar darotazu segur, begiratu baitut bethi zure legea eta maite duzun doktrinaren fermutasuna, eta hutsak eginagatik, sustengatu baitut erakutsi darotazun zuhurtziaren siñhestea.
	Beraz, Jauna, Zerorek garbi nazazu hisopoaz; ez naiz solament xahutua izanen, bañan egiñen naiz elhurra baño xuriagoa.
	Ene bekhatua barkhatu darotazun bezain sarri, betheko naiz bozkarioz, eta hartuko ditut indarrak, ziñak ora baititu beheratuak.
	Bihurtzatzu zure begiak, ez ikhusteagatik gehiago ene faltak eta ene bekhatu gustiak garbitzatzu.
	Egin zaite ene baithan bihotz guziz garbi baten kreatzaillea; berri zazu ene ariman barna justiziaren eta saindutasunaren spiritua.
	Ez nazazula urrun zure presenziatik eta ez diezadazula khen ure spiritu saindua.
	Bihur diezadazu ene Salbatzaillearen esperanzan bethi izatu dudan, eta ene bekhatuak eraman darotan boztarioa, eta borthitz nazazu zure spirituaz, ziña baita spiritu guzien prinzea.
	Egiñen darotazun grazia hunen ordaiñetan, gaxtoei irakatsiko diotet zure lege saindua; ene hitzek eta exenpluek erakharriko tuste bekhatorek zuregana, eta egiñen dute penitentzia.
	O Jainkoa, ene Jainkoa, ziñagatik esparanza baitut ene salbamendua, khen diezadazu ene lagunaren odola isurtzean egin dudan bekhatua; eta boztuko da ene mihia zure justiziaren mirakulluak publikatzeaz.
	Baldin, o ene Jainkoa, zerorek idekitzen baitutzu ene ezpaiñak, ene mihiak erranen tu lekhu guzietan zure laudoriok.
	Ezen, helaz! nahi izan bazintu sakrifizioak, eta uste izan banu hostiek apazegatuko zituztela, ofrituko narozkitzun, eta betheko nituen zure aldare gustiak; bañan badakit eztuzula holokaustarik nahi.
	Zuk galdegiten duzun sakrifizio bakharra dela spiritu penitent bat tristeziak flakatua, eta eztuzula sekulan errefusatzen bihotz doloreak zahurtua eta egiazki humiliatua.
	Halaber, Jauna, ene bekhatuak debekatu gabe, arren ungi trata zazu Sioneko zure populua, zerorek kontinuatzatzu, eta konserbatzatzu Jerusalemeko murraillak.
	Akhabatzen direnean, maitatuko duzu justiziaren egiazko sakrifizioa, eta eztitutzu gaitzetsiko zure aldareen gaiñean emanen diren ofrendak eta holokaustak.

Psalmu 101

	Dabid doloreak langituak sokorri eske dagoka Jainkoari; othoitz egiten dio erreparatzeaz Jerusalemeko Hiri urratua, eta berriz egiteaz Khaldeek erre zuten tenplua.
	Domine, exaudi orationem...

	O Jauna, entzun ezazu ene othoitza, eta ethor bedi zuregana ene auhanaren oihua.
	Ez dezazula eneganik itzul zure bisaia, eta presta diezadazu zure beharria ene aflikzionearen egunean; zuregana ethortzen naizen denbora guzian faborez laster errezibi nazazu.
	Egun dut beharrik handiena, ikhusten baitut khea bezala doazela ene egunak, eta ene hezurrak idortu zaizkidala, suan iragan izatu balire bezala.
	Ene bihotza doloreak flakaturik, sekatu zait belhar iguzkian idortuaren gisa; eta haiñ da handia ene aflikzionea, non ene biziaren sustengatzeko, ahantzarazi baitarot ene ogiaren jatera.
	Ene beheraspenak eta ene auhenak halako fazoinez mehatu naute, non ene hezurra lothurik baitaudez ene larruari.
	Ene tristeziak ihez eragiñ arazitzen baitarot gizonen konpaiñietarik; egiñ nau eremuan baizen plazerik estuen Pelikaonaren gisa, bilharazitzen darozkit ilhunbeak, eta etxe zaharren zilhoetan estaltzen den huntza bezala.
	Iragan tut ene gabak milla khexamenduekiñ, eta tristetu naiz, bere laguna galdu duen eliza-xoriaren gisa.
	Egun guziez ene etsaiek egiten zarozkidaten milla erreportxu, eta enetzat laudoriorik baizen etzutela iduri egiten zarotatenek berek banderizak egiñ tuste ene galtzeko.
	Eta hala ene doloreak haiñ gustu gutirekiñ janarazitzen zarotan ene ogia, non iduritzen baitzitzaitan hautsa zela, eta nahasten nuen ene nigarrekin ene edaria.
	Huna nola nintzen zure azpian zapatua; ezen prosperitatera altxatu ondoan, hautsi nauzu lurraren kontra, eta badidurizu ez nauzula hunen gora altxatu lasterrago behera etxatxeko baizen.
	Halako suertez non ene egunakk iragan baitire itzalen gisa, zeoál zenbatenaz beheratzenago bata iguzkia, hunbatenaz baitire handiagoak; eta egiñ izatu naiz bero handiak ihartu duten belhar bat bezala.
	Beraz, xoilki ezta zu baizen, Jauna, eternitate gustian fermu dena, eta zu xoilla zare, zeiñaren laudorioa hedatzen baita mende gustietara eta denboran guttitzen ezpaita.
	Dudarik gabe altxatuko zare, Jauna, urrikalduko zaitzu Sion, eta segur denbora da; ezen hunen lazeriak hartara dire, non galdu behar baitu, egiten ezpadiozu miserikordia.
	Oraño zure zerbitzari leialek maite tuste hunen kalteak, eztute ikhusten doluz baizen hune desolazionean.
	Baldin, Jauna ethortzen bazare hiri saindu hunen errespetatzera, nazione guziak zure izen sainduaren eta zure handitasunarn beldur izanen dire, eta lurreko errege guziek ohore eta errespetu ekharriko diote zure majestateari.
	Zuk eman ditutzu Sionen lehenbiziko zimenduak: ezta bada zure ohorea? Hunen erreparatzen erakuts dezazun zure gloria justua?
	Ah! Huna nola Jaunak konsideratu duen bere zerbitzari humillen othoitza, eta eztitu laidatu hekieñ auhenak.
	Haiñ da handia guk hari zor diogun obligazionea, non gauza hauk eskribatu behar izan baitire ethorkizuneko mendeetan: eta Jainkoak kreatu duen populuak jakitean mirakulu hauk, eman beharko baitiotza laudorio eternalak Jaunari.
	Ezen zeruetarik, non egite baitu bere egoitza, beheratu tu begiak lurrera.
	Entzun tu gathiboen auhenak eta libratu tu hiltzera kondenatu zirenak.
	Sioneko hirian egin daitezen hare izenaren eta haren handitasunaren tronpetak, eta bethi publika detzaten haren laudoriak Jerusalemen.
	Hauk kuplituko tuzte Jaunak biltzen tuenean populu guziak, eta deitzen tuenean errege guziak hari zerbitzu errendatzera.
	Bañan noiz arribatuko dire gauza hauk? Iduritzen zaut hauk fite ikhusi nahiz: Populu hura heldu zaiola Jainkoari erraten dioela: Jauna, erakuts diezadazu oraiño zenbat egun dudan bizitzeko, ez othe naiz haiñ dohatsu izanen, non ikhusiko baitut erreparaturik Jerusalem?
	Oraiño ez nazazula deit zuregana, eta ez dezazula hauts ene bizia bere egunen erdian; badakit zuk zerorek xoilki tutzula mende guziak baño urthe luzeagoak.
	Zuk hastean fundatu duzu lurra eta zure eskuen obrak dire zeruak.
	Bañan, eta zeruak eta lurra galduko dire, eta zu zerori egonen zare ganbiatu gabe.
	Galtzeko perillos dire hala nola bestimenta, hañitz denboraz erabillirik ethentzen direnak; altaratuko eta ganbiatuko dire, kapa zahar ezin balia daiteken bat bezala. Bañan zu gauza bera zare, Jauna, eztire sekulan akhabatuko zure urtheak.
	Beraz esperanza dugu, noizbait egonen direla zure zerbitzarien haurrak erreparatuko duzun Jerusalemeko hirian; ezarriko tutzula hekien ondokoak mende gustietan.
	Gloria duela...

Psalmu 128

	Dabidek galdegiten dio Jainkoari bere bekhatuen barkhamendua, eta konsolatzen da Salbatzaillearen esparantzan.
	De profundis clamavi...

	Jauna, oihuz egon natzaitzu ene lazerien hondaleze beheretik; Jauna, entzun ezazu ene oihua.
	Beude idekirik zure beharriak ene othoitz humilaren entzuteko.
	Helaz, Jauna, aldiñ tratatzen bagaitutzu gure falten araura, nork sofrituko tu zure justiziaren aspretasunak?
	Bañan badakit zure miserikordia handiaz baliatzen zarela, eta hartu dut, zure promesak direla kausu, zure baithan esparantza.
	Zure hitzari begiratuko dio ene arimak, barkhatuko diozutela penitentzia egiten dutenei, eta zure ontasunean eman dut ene konfiantza guzia.
	Izralek goizetik arratseraño esparanza du Jauna baithan.
	Ezen Jauna bethea da miserikordiaz eta hark ematen tu grazia abundantak.
	Beraz hark berak erosiko du Izrael, eta libratuko bere bekhatu gustietarik.
	Gloria duela Aitak...

Psalmu 142

	Dabidek konfesatzen du bere bekhatuaren pena bat zuela Absalom bere semearenganik zuen persekuzionea.
	Domine exaudi orationem...

	Jauna, entzun ezazu ene othoitza, eta faborez errezibi zazu ene demanda humilla; adi nazazu zure justiziaren eta zure promes leialen araura.
	Ez zaitezela sar jujamenduan zure zerbitzariarekiñ, ezen ezta lurrean gizon bizirik justu kausi ahal daitekenik zure begien aitzeñean.
	Beraz lagun zakizkit, Jauna, ene bizia eraman nahiz ondotik baitarrait etsaia, eta jadanik lurrerat egotzirik, haiñ miserable egiñ nau, non galtzeko pontuan bainago.
	Obligatu nau eremuen eta leze ilhunen bilhatzera, non iduritzen baitzait aspaldi hil direnak bezala ehortzirik nagoela; horra zerk eman darozkidan hersturak, eta nahasmendu posible diren handienak ene ariman.
	Bañan hautan ene konsolatzeagatik gogoan iragan tut lehen egiñ izan zintuen espantuak bere perilletarik libratzeagatik gure aita aitziñekoak, konsideratu tut zure obrak.
	Altxatu tut zureganat ene eskuak, eta ene arima agertu da zure begien aitzinean zure haiñ behar handian, nola lur xukatu eta idortu bat uriaren beharrean.
	Jauna, laster egizu ene laguntzera; ezen flakatzera doat ene spiritua.
	Eztezazula itzul eneganik zure bisaia, nahi ezpaduzu egiñ nadiñ hobirat doazenak bezalakoa.
	Egidazu grazia bihotzean senti detzadan argiaren puntan zure ontasunaren fruituak, zure baithan eman dudanaz geroztik ene esparanza.
	Irakatz diezadazu zer bide iduki behar dudan, ezen altxatu dut zuregana ene arima.
	Jauna, libra nazazu ene etsaietarik; zuregana xoilki ihez egiñ dut; irakatz diezadazu nola egiñ behar dudan zure borondatea, zu baitzare ene Jainkoa.
	Zure Spiritu Sainduak berak ontasun guzien ithurrirat gidatuko nau bide xuxenean. Jauna, konserbatuko darotazu bizia, ez ene merezimenduengatik, bañan zure gloriaren izenagatik.
	Zure justiziaz atheratuko duzu tribulazionetik ene arima, eta galduko tutzu ene etsaiak, erreputazionean emategatik zure miserikordia.
	Galaraziko tutzu, diot, ene arima aflijitzen duten gustiak, ni bainaiz zure zerbitzaria.
	Gloria duela...

	Ez zaitezela orhoit, Jauna, gure faltez, eta ez gure ahaideen faltez ere; eta ez dezazula har bengantzarik gure bekhatuez.

Letharina handiak

	Jauna, urrikal gakizkitzu.
	Jesus-Kristo, urrikal gakizkitzu
	Jauna, urrikal gakizkitzu.
	Jesus-Kristo, adi gaitzatzu.
	Jesus-Kristo, entzun gaitzatzu.
	Zeruko Aita, zeiña baitzare Jainkoa, urrikal gakizkitzu.
	Sema, munduaren Salbatzaillea, zeiña baitzare Jankoa, urrikal gakizkitzu.
	Spiritu Saindua, zeiña baitzare Jainkoa, urrikal gakizkitzu.
	Trinidade Saindua, zeiña baitzare Jainko bakoitz bat, urrikal gakizkitzu.
	Maria Saindua, othoitz egizu guretzat.
	Jainkoaren Ama Saindua, othoitz egizu guretzat.
	Birjinen Birjina Saindua, othoitz egizu guretzat.
	Aingeru eta Arkanjelu Sainduak, othoitz egizue guretzat.
	Spiritu Dohatsuen ordena sainduak, othoitz egizue guretzat.
	Joannes Baptsita Saindua, othoitz egizu guretzat.
	Patriarka Sainduak eta Profeta Sainduak, othoitz egizue guretzat.
	Apostolu Sainduak eta Ebanjelista Sainduak, othoitz egizue guretzat.
	Jaunaren Diszipulu Sainduak, othoitz egizue guretzat.
	Inozent Sainduak, othoitz egizue guretzat.
	Martir Sainduak, othoitz egizue guretzat.
	Pontife Sainduak eta konfesor Sainduak, othoitz egizue guretzat.
	Doktor Sainduak, othoitz egizue guretzat.
	Franses Xabier Saindua, othoitz egizu guretzat.
	Aphez Sainduak eta Lebita Sainduak, othoitz egizue guretzat.
	Fraide Sainduak eta eremita Sainduak, othoitz egizue guretzat.
	Birjiña Sainduak eta alhargun Sainduak, othoitz egizue guretzat.
	Jainkoaren Saindu eta Santak, arrateko egiñ zakizkigute.
	O Jainkoa, fabora gaitzatzu, entzun gaitzatzu, Jauna.
	Jauna, begira gaitzatzu gaitz gustietarik, delibra gaitzatzu, Jauna.
	Bekhatu gustietarik, delibra gaitzatzu, Jauna.
	Zure koleratik, delibra gaitzatzu, Jauna.
	Heriotza supitu eta ustegabekotik, delibra gaitzatzu, Jauna.
	Deabruaren enboskadetarik, delibra gaitzatzu, Jauna.
	Kolera, herra eta borondate gaxto gustietarik, delibra gaitzatzu, Jauna.
	Fornikaziñoaren espiritutik, delibra gaitzatzu, Jauna.
	Ihortziriatik eta elementatik, delibra gaitzatu, Jauna.
	Heriotze sekulakotik, delibra gaitzatzu, Jauna.
	Zure Inkarnazionearen misterioaz, delibra gaitzatzu, Jauna.
	Zure ethortzeaz, delibra gaitzatzu, Jauna.
	Zure sortzeaz, delibra gaitzatzu, Jauna.
	Zure Bathaio eta zure Barur Sainduaz, delibra gaitzatzu, Jauna.
	Zure Gurutzeaz eta zure Pasioneaz, delibra gaitzatzu, Jauna.
	Zure heriotzeaz eta zure sepuluturaz, delibra gaitzatzu, Jauna.
	Zure Aszensione admirableaz, delibra gaitzatzu, Jauna.
	Zure Spiritu Saindu konsolatzaillearen ethortzeaz, delibra gaitzatzu, Jauna.
	Jujamenduaren egunean, entzun gaitzatzu, plazer baduzu.
	Bekhatoreak gu izanagatik, entzun gaitzatzu, Jauna, plazer baduzu.
	Othoitzten zaitugu guri barkhatzeaz, entzun gaitzatzu, plazer baduzu.
	Othoitzten zaitugu guri miserikordia egiteaz, entzun gaitzatzu, plazer baduzu.
	Othoitzen zaitugu gure gidatzeaz egiazko penitentziara, entzun gaitzatzu, plazer baduzu.
	Othoitzen zaitugu gobernatzeaz eta konserbatzeaz gure Eliza Saindua, entzun gaitzatzu, plazer baduzu.
	Othoitzen zaitugu zure Relijione Sainduan konserbatzeaz zure Potife handiena eta elizan diren Hierarkiko Ordena gustiak, entzun gaitzatzu, plazer baduzu.
	Othoitzen zaitugu humiliatzeaz Elizako etsai gustiak, entzun gaitzatzu, plazer baduzu.
	Othoitzen zaitugu emateaz bakea eta
	konkordia egiazko bat Errege eta Printze giristiñoen artean, entzun gaitzatzu, plazer baduzu.
	Othoitzen zaitugu emateaz bakea eta unionea populu giristiño gustiei, entzun gaitzatzu, plazer baduzu.
	Othoitzen zaitugu gure borthitzeaz eta gure konserbatzeaz zure zerbitzu sainduan, entzun gaitzatzu, plazer baduzu.
	Othoitzen zaitugu gure ungi-egilleei ontasun eternalen emateaz, entzun gaitzatzu, plazer baduzu.
	Othoitzen zaitugu begiratzeaz gure, eta gure anaien, gure hurkoen, eta gure ungiegileen arimak sekulako damnazionetik, entzun gaitzatzu, plazer baduzu.
	Othoitzen zaitugu guri emateaz eta guri konserbatzeaz lurreko fruituak, entzun gaitzatzu, plazer baduzu.
	Othoitzen zaitugu emateaz hil diren fidel gustiei errepausu eternala, entzun gaitzatzu, plazer baduzu.
	Othoitzen zaitugu aditzeaz gure othoitzak, entzun gaitzatzu, plazer baduzu.
	O Jainkoaren Semea, entzun gaitzatzu, plazer baduzu.
	Jainkoaren Bildotsa, zeiñak khentzen baititutzu munduko bekhatuak, barkha diezadazu, Jauna.
	Jainkoaren Bildotsa, zeiñak khentzen baititutzu munduko bekhatuak, entzun gaitzatzu, Jauna.
	Jainkoaren bildotsa, zeiñak khentzen baititutzu munduko bekhatuak, urrikal gakizkitzu.
	Jesus-Kristo, adi gaitzatzu.
	Jesus-Kristo, entzun gaitzatzu.
	Jauna, urrikal gakizkitzu.
	Jesus-Kristo, urrikal gakizkitzu.
	Jauna, urrikal gakizkitzu.
	Pater Noster, osoki.

Psalmu 69

	O Jauna, zato ene laguntzera, Jauna, laster egizu ene sokorritzera.

	Bethe beite ahalkeriaz niri bizia eraman nahiz dabiltzanak.
	Eta niri gaitz desiratzen darotaten gustiak ahalkaturik desohora beite bere xede gustietan.
	Ene desgraziez alegeradirenak bihur beite desohorearekin.
	Eta aitzitik zure bilha dabiltzanak ediren bezate zure baithan bere bozkarioaren materia; eta zu, bere salbamenduaren Egillea bezala, maite zaitustenek, erran bezate bethi glorifika dadilla bethi Jauna.
	Nik behintzat aithortzen dut, paubre eta miserable naizela; O jainkoa, lagun zakizkit.

	Zu zare ene laguntzaillea eta ene libratzaillea; ez dezazula gehiago uza ene sokorritzera.

	V. Ene Jainkoa, salbatzatzu zure zerbitzariak.
	R. Zure baitan esparantza dutenak.
	V. Egiñ zaite guretzat dorre borthitz, eta ungi goarnitu bat bezala.
	R. Gure kontra altxatzen direnen kontra.
	V. Etsaiek eztuen abantaillarik batere gure gaiñean.
	R. Eta etsaiaren semeak eztuen indarrik guri deus bidegabe egiteko.
	V. Jauna, ez gaitzatzula trata gure bekhatuen arabera.
	R. Eta eztietzagutzula errenda gure bekhatuek merezi tustenak.
	V. Othoitz egigun N. gure Aita Sainduarentzat.
	R. Jaunak konserba dezala, eman diozola bizitze luze bat; lurrean egiñ dezala dohatsu, eta ez dezala abandona haren etsaiaren furiara.
	V. Othoitz egigun gure ungi egilleentzat.
	R. Jauna, zure izenaren ohoretan plazer bazinote eman sari bizitze eternala gure ungi egilleei. Halabiz.
	V. Othoitz egigun defuntu fidelentzat.
	R. Jauna, emozute errepausu eternal bat, eta argi egiozute sekulako argiaz.
	V. Errepausa beite bakean. Halabiz.
	R. Halabiz.
	V. Othoitz egigun kanpoan diren gure anaientzat.
	R. Ene Jainkoa, salbatzatzu zure baithan esparanza duten zure zerbitzariak.
	V. Jauna, egor diozozute zure sanktuariotik fabore borthitz bat.
	R. Eta Sionetik laguntza bat.
	V. Jauna, entzun dezazu ene othoitza eta ene oihua hel bedi zure baitharaño.

Othoitz egigun

	O Jainkoa, zeiñaren naturaleza baita miserikordiaren egitea eta barkhatzea, errezibi zazu gure othoitza, eta hauts betza zure ontasunhandiak bekhatuen gateak, zeiñek lothurik baitaduzka gure eta zure zerbitzarien arimak.

Gauza beraren gaiñean, othoitza

	Jauna, entzun detzatzu zuregana heldu diren presunen othoitz humillak, eta zuri konfesatzen zaizkitzun gustiei, barkha diotzozute bekhatuak; errezibi bederen dezagun gure hutsen barkhamendua, eta egiazko bake baten ontasuna.

Bere bekhatuen barkhazinoaren galdegiteko, othoitza

	Jauna, emeki usatu duzun bezala egiguzu fabore, senti detzagun zure miserikordiaren obrak; libra gaitzatzu gure bekhatu gustietarik, eta hek egitean merezi izan ditugun penetarik.

Gauza beraren gaiñean, othoitza

	O Jainkoa, bekhatuez ofensatzen eta penitentziaz aphazegatzen zarena; begitarte onez errezibitzatzu zure aintzinean zure populu ahuspez dagoenaren othoitzak, eta bihurtzatzu zure koleraren azoteak, gure faltek gure gaiñera thiratu dituztenak.

Aita Sainduarentzat, othoitza

	Jainko guziz puxanta eta eternala, urrikal bekizu N. zure zerbitzari gure Aita Saindua eta zure ontasunaz gida zazu salbamendu eternalaren bidean; zure faborez deisra dezan zuk plazer duzuna, eta konpli dezan bere indar guziez.

Erregerentzat, othoitza

	Jainko guziz puxanta, othoitzten zaitugu N. zure zerbitzari gure erregek, zeiñak zure miserikordiaz hartu baitu erresuma hunen gobernua, halaber errezibi dezan berthute guzien abundantzia, errege giristiño bati dagozkan maneran poseditzen tuela, garait detzan bizioen mustroak, egiñ dadin bere etsaien biktorios, eta egun batez ethor dadiñ zureganat, zeiña baitzare Bidea, Egia eta Bizitzea.

Bakhearentzat, othoitza

	O Jainkoa, desira sainduen eta konseillu onen prinzipioa, zeiñagatik baitire obra justu gustiak: eman diozozute zure zerbitzariei munduak ezin eman diozoten bake hura, gure bihotzak eztaiten izan zure manuetarat baizen emanak, eta diren, etsaik gabe, gure denborak zure faborez bakezkoak.

Xahutasunaren galdegiteko, othoitza

	Jauna, erretzatzu gure bihotzak, eta gure erraiñak Spiritu Sainduaren su sakratuaz, zerbitza zaitzagun gure gorphutzen kastitateaz, eta plazer egiñ diezazugun gure arimen xahutasunaz.

Defuntuentzat, othoitza

	O Jainkoa, fidel gustien kreatzaillea, emozute zure zerbitzarien arimei bere bekhatu gustien barkhamendua, ardiets dezatengatik gure orazione humillen moianez bethi desiratu duten grazia.

Obra on baten hasteko, othoitza

	Jauna, othoitz egiten darotzugu, aitziñatzatzu zure inspirazionez gure akzione gustiak, eta zure graziaren berthutez gidatzatzu, zureganik bere prizipiotik bezala ilkhi daiten gure othoitz eta gure obra gustiak, eta bihur daiten zureganat bere xede bakhoitzera bezala.

Defuntuentzat eta bizientzat, othoitza

	Jainko guziz puxanta, eta eternala, zeiña baitzare bizien eta hille Jaun Soberanoa, eta zeiñak aitziñetik ezaguturik hekien fedea, eta hekien obra onak, zureetarik izanen diren gustiei egiten baitio zure miserikordia; humilki othoitz egiten darotzugu ziñentzat ere deliberatu baitugu orazioneen erratera edo oraiño biziak badire hemen munduan hil behar den haragiaren; edo gorphutzetarik ilkhiak badire, jadanik errezibituak bertze munduan, ararteko emanik saindu gustiak, ardiets dezaten zureontasunaganik bere bekhatuen barkhamendua, Jesus-Kristo Jaunaren berthutez, zeiña bizi eta Jaun baita zurekiñ Spiritu Sainduaren batasunean. Halabiz.

	V. Jaun guziz puxantak eta guziz onak entzun gaitzala.
	R. Halabiz.
	V. Eta fidelen arimek Jainkoaren miserikordiaz errepausua dutela bakean.
	R. Halabiz.

Eguneko eginbidea

	Elizatik ilkhi ondoan, obrarik prinzipalena hasi baño lehen, begiak zeruetara altxaturik eta zeiñaturik, errozu Jainkoari, hari plazer egiñ nahiz, obraren egitera zoazela, maite duzula bihotz gustiaz, harengatik bizi eta trabaillatu nahi duzula.
	Lana akhabatzean, errazu Elizarekiñ: Gloria duela Aitak eta Semeak eta Spiritu Sainduak; hala dutela egun eta bethi mendeen mendeetan, hastean eta eternitatean izatu duten bezala. Halabiz.
	Tentazioneen denboran orhoit zaite, Jainkoa zure juje bezala begien aitziñean duzula, begira dagotzula, haren plazerak hagitz direla handiagoak, ezen ez bekhatuaren atsegiñak; zeruko gloriak hagitz merezi duela mespresa detzatzun bekhatuarne on labur ezdeusak; parabisua galarazitzen darotzula eta irabaz arazitzen ifernua.
	Badin faltarik egiten baduzu, zure bekhatuak ezaguturik, barkhamendu eskatuko zaizko Jainkoari, damu egiazko duzula hari egiñ diozun desplazeraz, zeren guziz ona den eta egiazko amudioa ekhartzen diozun; deliberatuko duzu sekulan ez duzula bertzerik egiñen, eta konfesatuko tutzula laster egiñ tutzun gustiak.
	Mahaiñean sartzean, errazu Benedicte, benedika detzala zure janhariak, haren zerbitzuan bizi nahiz, haukiñ hartzera zoazela; jaikitzean, Jainkoari emanen diotzatzu eskerrak hartu tutzun janhariez eta galdegiñen diozu hetzaz ungi baliatzeko grazia... Agimus tibi gratias. Zerukotz enplegatu behar da denbora, eta posible diren ontasun gustiak egiñ, ezen zerere eraiten baitu gizonak bizian, hura bera bilduko du herioan, dio Apostoluak.

Arratseko eginbidea

	Oratoriora erretirtu ondoan, pensa zazu aitziñean duzula Jainkoa; begira dagotzula ea noiz errendatuko diozun zure kontua; ur benedikatuaz ziñatuko zare, eta imajina saindu edo Gurutze bate aitziñean belhauriko egiñen duzu etsamena.

	Adora

Adoratzen zaitut humilki
Zeruetako Jainkoa,
Aita, Seme, Spiritu Saindu,
Ene Jaun egiazkoa.

Zu ere adoratzen zaitut,
Salbatzailea, hostian,
Gizonen eta aingeruen
Jaun Erregea glorian.

	Esker

Zordun natzaitzu hañitz onez
Egundaiñotik egiñez,
Bañan beregainki natzaitzu
Egun berritu dohaiñez.

Jauna, ematen darozkitzut
Ene eskerrak munduan,
Baita emanen ere bethi 
Sainduen balsan zeruan.

	Galdegiñ

Ene Jauna, ene Jainkoa,
Ene Iguzki handia,
Zure argi saindutik dute
Gure arimek argia.

Galdez nagotzu, Jauna, argi
Bekhatuen bilhatzeko;
Arren, beraz argi nazazu
Bihotzaren xahutzeko.

	Etsamena

Ikhus ezak, ene arima,
Zer bekhatu egiñ duken,
Eta halaber zer ontasun
Egiñ behar utzi duken.

Hartarakotz konsideratzak
Ikhusi tuzken presunak,
Pensamenduak, hitzak, obrak,
Leku izan aizenak.

	Dolore

O Jainkoa, nigarren nago
Zu ofensatu baitzaitut,
Ene dolore handia da
Damu egiñ baitarotzut.

Barkhamendu eske nagotzu
Ene bekhatuengatik;
Dezplazer dut, eta dezplazer
Zure dezplazeragatik.

	Resoluzione

Deliberatzen dut fermuki
Ez bertzerik egiteko;
Eta egin tudan gustiak
Osoki konfesatzeko.

Ikhus dezazu Gurutzean
Enetzat zure Semea,
Eta barkha diezadazu,
Zeruko Aita emea.

	Reflekzione

Zenbat ediren izan dire
Goizean hillik ohean!
Bekhatuetan joan badire,
Erretzen dauden ifernuan.

Beraz zeiñ peril handietan
Jartzen da gauaz presuna,
Bekhatuez dolurik gabe
Lo egitera doana.

	Abisu

Eziñ egin badezakezu
Zure konfesionea,
Asaia zaite egitera
Zure kontrizionea.

O Jainkoa, nigarrez nago...

Bekhatuen konfesionea

		Confiteor Deo Omnipotenti...

	Konfesatzen natzaio Jainko bothere guzia duenari, Maria dohatsu bethi Birjinari, Mikael Arkanjelu Sainduari, Joannes Baptista Sainduari, Apostoluei, Piarres Sainduari eta Paule Sainduari, Saindu guztiei, hagitz bekhatu egiñ dudala pensamenduez, hitzez eta obraz: erraten dut ene falta, eta ene falta hagitz handia. Hartarakotz errekeritzen dut Maria dohatsu bethi Birjina, Mikael Arkanjelu Saindua, Joannes Baptista Saindua, Apostoluak, Piarres Saindua eta Paule Saindua, Saindu guztiak, eta zu, ene aita, othoitz egiteaz enetzat gure Jaun eta Jainkoari.

		Misereatur nostri...

	Jainko bothere guzia duenak digula bere miserikordia, eta guri barkhaturik gure bekhatuak, gida gaitzala bizitze eternalera. Halabiz.

		Indulgentiam, absolutionem...

	Jainko bothere guzia duenak, eta guziz onak digula bere grazia eta gure bekhatu gustien barkhamendua. Halabiz.

		In manus tuas, Domine...

Zuk ditutzu, Jauna, munduan
Gure arimak kreatu,
Eta hautan zure figura 
Mirakuilluzki pintatu.

Enea zure eskuetan
Osoki dut gomendatzen.
Ah! Nik despistatu figura
Berriz bazindu pintatzen.

		Pater Noster, Ave Maria, Credo, Salve Regina, Angele Dei...

	Oraziñoak eta ezamena egiñ ondoan, othoitztu behar duzu Andre dena Maria, Josef Saindua, Aingeru Beiraillea, Patroin Saindua, etc... Gero elizarik hurbilenera itzulirik, adoratuko duzu Aldareko Sakramendu Saindua. Lehen egiñ zen haragi gure arimen hazteko; pausatzen dago kustodioan, glorian gu pausarazi nahiz. Ah! Nori ez zaio bihotza bolatuko harengana, hari eman beharrez onore, esker, eta amudio! Errazu: «o Jesus, indazu zure benediziñoa», eta ziñaturik ohean sartzean: «zure izenean dela, Jainkoa, indazu ungi hilzeko grazia»; edo errazu S. Luis Errege Franziakoaren othoitza:

		Banoa loaren hartzera,
		Jesus zure izenean;
		Gau eta egun beira nazazu
		Ene etsaien artean.

		Jauna, zuk odol dibinoaz
		Erosi nauzu munduan;
		Arren, errezibi nazazu
		Hil eta ondoan zeruan.

Loak hartzean

		Loak niri darostanean
		Zarratzen ene begiak,
		Zureak ene beiratzeko
		Iduk tzatzu idekiak.

		Pausatzen zarenaz geroztik,
		Jesus, ene bihotzean.
		Egidazu othoi grazia
		Ni pausa nadiñ zurean.

	Loa herioaren imajina denaz geroztik, orhoitu behar gare uste dugun baño lehenago hillen garela. Oren haren ondoan ezta izanen berze orenik guretzat; eztakigu noiz izanen den oren hura. Bitartean oren hura segurki izanen da; dagigun beraz orai zer ere nahi bagiñduke egiñ izan bagindu orduan. Ah! Itsutasunaren handia! Gure eternitateko egitekoan ez pensatzea! Eternitatea! Nork daki hi zer aizen, zeiñ aizen luzea.

Elizan sartzean

		Sarthuko naiz zure elizan
		Humilki adoratzeko
		Eta zure izen saindua
		Sainduekin laudatzeko.

II. Partea
JESUS KRISTOREN DEBOZIONEA

Jesus-Kristo gizon eta Jainko 
salbatzaillearen noelak

Inkarnazionea

Urrun adi, Parnaseko
Musa zahar profanoa,
Eta zato, zeruko
Musa berri dibinoa.

Jesus-Kristo gure Jauna
Ekhar bezate bihotzek,
Ithurriek ur saindua,
Fruitu bizia haritzek.

Adio, Febus, hire etxe,
Hire itsaso gustia,
Ez zarete asko hilzeko
Ene egarri handia.

Errazu, zeruko musa,
Nola erdi den Birjina,
Nola duen Jainko Haurrak,
Izatu lehen eguna.

Errazu nola egin den
Gizon zeruko Jainkoa,
Eta nola Jainko egiñ
Gizon gu bezalakoa.

Nola Dabiden kastatik
Gizon egiñ den munduan
Egundaiñotik Jongoiko
Izatu zena zeruan.

Misterioa

Orai da lurra xanjatzen
Zeruko parabisuan:
Zeruak egiñ presenta
Orai agertzen munduan.

Establian da estali
Zeruko tresor gustia:
Jende gaxoak dakusa
Bere Egille handia.

Hurbildu zaik, o gizona,
Jangoikoa salbatzeko,
Ofesantu duken Jauna,
Hire hutsen barkhatzeko.

Hau duk Aita Handiaren
Seme bethi izan dena,
Hau ihortzirien nausi
Eta bigarren presuna.

Gizon gisa, gizona duk
Gizonaren fazoiñean,
Eta dik heian bizia
Irabazten jornalean.

Estalia duk kanpotik
Gizonaren haragiaz:
Hire odol hire forma,
Hire egite gustiaz.

Nola baita bi natura,
Baitik halaber bi izen;
Bañan eztituk izen hek
Izen dibino bat baizen.

Ohoratzen dik gloriak
Bere lagun lur paubrea,
Eta parte eternalak
Kreatu duen partea.

Iainko lehen izatua
Orai ere duk Jainkoa,
Orai den bezala bethi,
Iainko bethierekoa.

Zuek bezala haragi
Lehen ez zena izatu,
Haragiaz bestiturik
Zuen balsan duk kausitu.

Ez zaiaiok Jainko huni
Pisu humanitatea,
Ez ziaiok Gizon huni
Pisu dibinitatea.

Eta nola iguzki bat
Aurkhitzen baita zeruan,
Orobat Salbatzaillerik
Eztuk bat baizen munduan.

Lurrean kreatu dena
Lurrez gizon lurrekoa,
Hura bera duk zeruan
Zeruetako Jainkoa.

Jainko Jauna haragiaz
Ziagok gerizaturik,
Majestatea ziagok
Han berean estalirik.

Jesu-Kristo Haurrari Salutazionea

Haurtxoa, zure sortzeaz
Mundu gustia da bozten;
Zure sehaskari diot
Agur humilla egiten.

Oren onez ozr zaitela
Gure mundu ederrean;
Esklabo gaude gustiok,
Haurra, zure beharrean.

Zuk mendekatuko tutzu
Gizon gustien etsaiak,
Gustiei zuk idkiko
Gloriako ithurriak.

Zuk behar duzu konplitu
Gustien pagamendua,
Zuk obratu behar duzu
Gustion salbamendua.

Jainko zare, kalma zazu
Jainko Aitaren furia;
Gizon zare, paira zazu
Merezi dugun zauria.

Galdegiten du Jainkoak
Jainko baten balioa;
Galdegiten Gurutzeak
Gizonaren herioa.

Gizonak tu pazientki
Bere penak sofrituko,
Eta Jainkoak gizona
Penetan faboratuko.

Herio kruelak behin
Hillen du gizon mortala;
Gero hillen du Jainkoak
Herio itsu kruela.

Jaun handiak du orduan
Kobratuko ontasuna,
Odolezko herioan
Galdu aberastasuna.

Jainkoak eta gizonak
Kargu diferetak tuzte;
Bere eskuan hargatik 
Elkharri ematen darozte.

Lurrerat zare fiñean
Promes bezala ethorzen,
Eta duzu egun huntan
Lege zaharra berritzen.

Hagitz da argiagoa
Zure legeko itzala,
Ezen ez bertze legeko
Iguzki argi zabala.

Egun hau aspaldi zuten
Gure Aitek desiratu;
Fedeak urrundik zuen
Denbora hau kontenplatu.

Zuk egotzi behar tutzu
Ifernuko protaleak;
Zuk su handian hondatu
Leza beltzeko sugeak.

Boztu da zu ikhusirik
Bethleemengo Hiria
Jesen zigorra zare zu,
Zu lehoiña, zu zuzia.

Jakoben izarra zare,
Birjina baten Semea,
Dabiden odol nobletik
Ethorri den Erregea.

Errege zaitu humilki
Siongo alabak deitzen;
Eta zare aspaldiko
Lekhukoekiñ agertzen.

Figura Lege Zaharrekoak

Mendirat Izaak haurrak
Egur-zama altxatzean,
Markatu zuen ziñela
Itzatuko gurutzean.

Egiptun ziren etxeak
Odolez señalatuak,
Zure odolaren ziren
Figura odolstatuak.

Hañitz ofrenda zaizkitzu
Palestinan konsekratu,
Mundu herri zabalean
Hañitz hostia ofritu.

Bañan bethi zu zintuzten
Hostia hek figuratzen,
Nola iguzki argia
Itzalak baitu markatzen.

Sartzen zare aldarerat,
Zu zara Aphez Nausia,
Zu jende goxo gustien
Othoitz entzule handia.

Ezarri zuen Moisek
Masta gaiñean sugea;
Heriotik libratzeko
Asko zen hura ikustea.

Izatu zen hura ere,
Jauna, zure seiñallea,
Zu ethorriko ziñela
Biziaren emaillea.

Zure itzala bezala
Iragan zen aitziñean,
Noizbait emanen ziñela
Gure bizia Habean.

Haun ona, Amak ez zaitu
Munduan eman argira,
Bertze haurrek bere haurrak
Ematen tuzte gisara.

Eztu esposik Mariak
Egundaiño ezagutu,
Spiritu Sainduak baizen
Ez zaitu nihork formatu.

Aita duzu, Ama gabe,
Zeruetako glorian;
Ama duzu, aita gabe,
Lurreko erromerian.

Birjina on baten ganik,
Haur hobea zare sortzen;
Ene hobenak ditutzu,
Jainko garbia, garbitzen.

Bake dugu, bake huntzaz
Zu ere zare gozatzen;
Bañan zure bakean da
Gure bakea kausitzen.

Gure gerlak ixil daude,
Bertzeak dire altxatzen;
Zeru-lurrek bake dute,
Ifernua da khexatzen.

Espantuaren handia!
Zerua duz kitatu,
Hartu lurra eta zare
Establian ostatatu.

Zeruak bada darotzu
Fortuna han preparatu!
Aingeruen gloria du
Bestien heian trukatu!

Bertzela tratatzen gaitu
Munduan eskastasunak,
Agintzen baitarozkigu
Zeruko handitasunak.

Aitari manera huntan
Diozu plazer egiten;
Eta bidea gizonei
Gloriarat erakusten;

Kitatu behar direla
Handien palazioak,
Nahi baitugu merezi
Palazio dibinoak.

Jesus Haur sortu berriari othoitza

Ah Jesus, ene anaia!
Anaia hoben gabea,
Ikhus-azu zure anaia,
Anaia bekhatorea.

Nahi dut bihotz gustiaz
Izan zurea osoki;
Ni urrikari izateaz
Eztakizula urriki;

Ohora nazazu, othoi,
Aitaren begitarteaz,
Zure odola fabora
Anaiaren entzuteaz.

Eztuzu ahalke behar
Ene haragi paubreaz!
Eztuzu behar damurik
Nitzaz dolu izateaz.

Esku altxatzen tudanak,
Mintzatzen zaitzun mihia,
Makhurtzen tudan belhaunak,
Fiñean gorphutz gustia;

Eztire solamente bertze
Gizonen bezalakoak,
Bañan dire bereziki,
Jesus, zure odolekoak.

Zure bizitze berriak
Nau munduan salbatuko,
Eta ekhartzen ditutzun
Bozkarioek boztuko.

Misterio bera
Noeletan den bezala esplikatua

Kanta zagun guziok 
Ahalik gorena,
Lauda zagun Maria,
Andre handiena.

Zerutik izan zuen
Mezu dibinoa,
Ez zuela izanen
Agorren laidoa.

Izena eman zitzaion
Birjina Maria:
Hañitz erregetarik
Zuen ethorkia.

Gure salbamenduaz
Errazu, Maria,
Nork ekharri zarotzun
Zerutik berria.

Gabriel Aingeruak
Etxean sarthurik,
Jainkoari zeruan
Gu urrikaldurik.

Zer aita Eternalak
Zuen gaztiatu?
Gabriel Aigeruak
Zertzaz zen mintzatu?

Salutatzen zaitugu,
Birjina Maria,
Grazia da zurekin
Eta Jaun handia.

Zein lekhutan zinauden,
Maria, orduan?
Gabriel Aingeruak
Zu salutatzean?

Galilean nengoen
Herri ederrean,
Ene gelan bakharrik 
Debozionean.

Gabriel Aingeruak
Zu salutaturik,
Erran izan zarotzun
Deus bertze berririk?

Konzebituko duzu,
Maria, sainduki,
Seme izanen duzu
Jainkoa segurki.

Erraguzu, Maria,
Zure izenean
Zuk zer erran ziñoen
Hauk entzun ondoan?

Nola daite posible
Inkarnaziñoa?
Semetzan nuke Aita,
Ene Jongoikoa?

Maria, othe ziñen
Garabik trublatu
Fazoiñ huntan Gabriel
Zenean mintzatu?

Bai, ezpainuen nahi
Sekulan ezkondu,
Eta ez Birjinaren
Abantailla galdu.

Aingeruak zer erran 
Zarotzun, Maria,
Ikhusirik ziñela
Trublatu guzia?

Eztuzula beldurrik,
Birjina ederra:
Izanen da Spiritu
Sainduaren obra.

Maria, Aingerua
Sinhetsi zinduen?
Eta zer errepusta
Itzuli ziñoen?

Zeruetako jauna
Dela Adoratu,
Haren borondatea
Osoki konplitu.

Ilhabetheen muga
Iragan ondoan,
Sorthu zen zureganik
Jainkoa munduan?

Bai, sorthu zen munduan
Fruitu dibinoa
Gustien salbatzeko
Zeruko Jainkoa.

Erraguzu, Maria,
Haren sorlekhua
Ala zen palazio
Ala gaztelua?

Establi hautsi bat zen,
Establi ttipia,
Surik, atherik gabe
Lekhu idekia.

Nor ethorri zitzaitzun
Agur egitera?
Buryesik agertu zen
Bezten ematera?

Ez gizon, ez emazte
Ez zen presentatu,
Esklabo baten gisa
Gintuzten kitatu.

Ez zen bada izatu
Ez laboraririk?
Eta ez zen hurbildu
Ez merkataririk?

Utzi izan gintuzten
Jende hek guziek,
Ez gintuzten ikhusi
Hain gutti handiek.

Erraguzu, Maria,
Izan zen arzaiñik
Eta mendietara
Dabillan gizonik?

Hek bere presentekin
Gintuzten ikhusi,
Hekien bihotz onak
Gintuen onetsi.

Erraguzu, Maria,
Bazen erregerik,
Zure Seme Jainkoa
Ikhusi zuenik?

Hirur errege zuhur
Ethorri ziraden,
Zeiñek bere presentez
Ohoratu zuten.

Erraguzu, Maria,
Haurra zer egin zen?
Munduan izan zeiño,
Zer gizon izan zen?

Gizon eta Jainko zen,
Justua bizian,
Eta halaber justu
Hil izan zenean.

Erraguzu, Maria,
Handitu ondoan,
Ea guziek zuten
Maitatu munduan?

Bai, maite izan zuten,
Bañan ez juduek,
Koleraz, inbidiaz,
Herraz itsutuek.

Bethi izatu ziren
Jende hek herratsu,
Jesus lurrean zeiño
Bethi koleratsu?

Bai, bethi izan zuten
Haiñ herra mortala,
Non sofritu baitzuen
Gurutze kruela.

Hitz gutiz laburtzeko,
Errazu, Maria:
Gurutzean itzatu
Zuten Jaun handia?

Ah bai! itzatu zuten
Jainkoa Habean,
Gaizki akusaturik,
Ohoiñen artean.

Erraguzu, Maria,
Ea urrun ziñen,
Ala hurbil Semea
Ikhusi zinduen?

Haren aldean nintzen
Ungi flakatua,
Hilla nirudiela,
Guzia urthua.

Arren, Andre handia,
Othoizten zaitugu,
Semearen tronuan
Lagun zakizkigu.

Jujatzean mundua
Azken egunean
Eman gaitzan oñekin
Bere eskuiñean.

			Halabiz.

Jainkoa gizon egin da Mundua salbatzeagatik

Zeruko ihortzirien
Jaunaren ohe ttipia,
Gloriako Erregeren
Sehaska miragarria.

Manjatera, ikhustean
Zure humilitatea,
Ezin suporta dezaket
Munduko banitatea.

Higuiñtzen zaizkit plazerak,
Urre, ohore, szeptroak,
Erresuma, handitasun
Tronuak eta koroak.

Establian huna non den
Zeruko majestatea,
Haur paubretto baten gisa,
Egiñik bera paubrea.

Jainkoa dago esklabo
Troxetan amarraturik,
Gustien salbatzaillea
Belhar gaiñetan jarririk.

Haurrak sala huntan ditu
Bere nigarrak isurtzen;
Bi bestiek dute hemen
Hatsez Aurttoa berotzen.

Bestitzeko eztu deusik
Gustien bestitzailleak,
Eztu ontasunik nahi
On gustien emailleak.

Prinzeen Jauna zelarik,
Munduan Erregea,
Ez zuen bada izatu
Erregeen ohorea.

Etzen gozatu Haurtto hau
Balsamo urrin gozoez,
Ezta berregiñdu ere
Handien ponpa ederrez.

Ez zuten hunen etxea
Urreriek bistatu,
Ez diamantek, ez perlek,
Ez zilharrek distiatu.

Haurra bera zen beretzat
Izarra eta argia,
Bera bere Klartasuna,
Bera iguzki gustia.

Jesus Kreatzaille Jauna,
Gustien Jainko handia,
Bizitze hobe denaren 
Sekulako iguzkia.

Aita guziz puxantaren
Klartasun infinitua,
Joan den eternitatean
Bethi berdin izatua.

Aitak ikhusi ondoan
Bere izate handia,
Ikhusi zaitu ilkhitzen
Bere argitik argia.

Bere baithan ikhusi da
Bere Seme bardinean,
Nola baita presuna bat
Ezagutzen miraillean.

Arraza guziz handia,
Jainko Aitaren Semea,
Etxe ongarriz bethean
Usatu gabe prinzea.

Non duzu joan den mendean
Izatu dignitatea?
Non Aitarekiñ glorian
Izatu majestatea?

Non koroa eternala,
Erresuma dohatsua?
Non tronu hanbat Aingeruz
Glorian inguratua?

Zuk handik zinduen lehen
Itsasoa gobernatzen,
Handik beiratzen mundua,
Ifernua gastigatzen.

Ah sorthe miragarria!
Hau berak zuen hautatu.
Harritzeko paubrezia!
Berak zuen hau maitatu.

Munduan zuen gizona
Bere moldera formatu,
Animalia gustien
Erregetzat deklaratu.

Bañan Jainkoaren kontra
Jarririk gizon salbaia,
Dohaiñekin galdu zuen
Jainkoaren iduria.

Bekhatuez kargaturik
Bazegoen kolpatua,
Bai egonen ere bethi
Zerutik desterratua.

Bañan Jainkoak harturik
Gorphutz guk bezalakoa,
Salbatu nahiz gizona,
Gizon egiñ zen Jainkoa!

Jesusen errenkurak establian

Bekhatuen zepoetan
Esklabo giñaudenean,
Jainkoa egiñik gizon
Sorthu zen leze batean.

Hiñ eztiki izatu zen
Haren bihotza mintzatu,
Non hango harri arrokak
Izan baitziren mobitu.

Arrokak, ene sorthea
Zuek duzue sentitu;
Bi begiez ikhusirik
Zuek zarete argitu.

Bustirik ene nigarrez
Izan zarete beratu,
Ene auhenak entzunik,
Zuek zarete ernetu.

Hunelako espantuen
Bethi ere egiteko
Badiat bada ontasun,
Eta bothererik asko.

Nik nigarrak egitean,
Urak tutzue isurtzen,
Gure bien uretarik
Ithurri bat duk ilkhitzen.

Ur hauk tuk ene suspirez
Bere lekhuan xukatzen:
Gero berriz ithurri hau
Gure nigarrez bethetzen.

O gizonak, ala zuek
Entzunen oihu aspreak!
Hauk senti ene bihotza,
Senti ene doloreak!

Gozonek eztie senti,
Eztie deusik ikhusten!
Ez aditzen deusik ere,
Eta ez nigar egiten!

Badirudite arrokek
Direla haragizkoak,
Eta halaber gizonek
Direla arrokazkoak.

Establia

Leze ilhun dohatsua!
Jauregi paregabea!
Jainkoak hire baithan dik
Hautatu bere etxea.

Eztuk hi bezalakorik,
Gustien aiz gaiñekoa,
Hire barnean eman dik
Amudioak Jainkoa.

Bai, Jainkoa hor ziagok
Auhenez eta nigarrez,
Hireganat ethorririk
Gu konsolatu beharrez.

Negua, baldinba hunat
Ez aiz ausartzen sartzera,
Edo hire bertze lagun
Elementen ekhartzera.

Eztuk oraiño aditu
Jesus Jainko Haur ttipiak
Lekhu huntan dituela
Isurtzen bere graziak.

Beirauk, ez hemen erakuts
Hire rigorostasunak,
Ez Haur honen kontra egotz
Sasoinen krueltasunak.

Elhur hotza, urrun adi
Hemendik mendietara;
Hoa han eta landetan
Hire telen hedatzera.

Bide luze zabaletan
Hedatzak hire gogara,
Etxe theilla gustietan
Egotz nahi bezain gora.

Bañan, begirauk, ez uki
Hemengo lekhu ederra,
Hek gabe asko xuri tuk
Ama eta bere Haurra.

Berriz

Elizarik sainduena
Jainkoaren establia,
Jesusek sorthu ondoan,
Bere nigarrez bustia.

Nigar egiñez geroztik
Jainkoak hemen dolorez,
Justu duk isur detzadan
Orain eneak bihotzez.

Heian zuen bezain sarri 
Jesus ikhusi argiak,
Negu hotz eta kruelak
Galdu ziotzan graziak.

Posible da ikhus zetzan
Hunen bisaian nigarrak
Eta begiak zaduzkan
Harria bezain gogorrak?

Haurtxoa, egia bada
Gure plazer itsusiek
Eman darozkitzutela
Dolore aspe horiek.

Nola da posible gauden
Lili eta lorepean,
Zu sortzen zaren denboran
Lasto eta belharpean?

Amak salutatzen du Jesus bere haurra

Zeruko Errege puxanta,
Amaren sabel saindutik
Agertu zenean munduan
Gorphutz batez bestiturik;

Hala nola altxatzen baita,
Itsasotik iguzkia,
Huna Amak nola zioen 
Iduki solas eztia:

Fiñean begietan zaitut,
Amaren seme maitea;
Utzi duzu ene gorphutza
Preso ziñauden etxea.

Izatu duzu ilhunpean
Karzel ttipitto batentzat
Zuk behar ziñduen lekhua
Aldare eta tenplutzat.

Arren, Jauna, sofri nazazu
Zuk eman libertatean
Pausa zaitzadan, ene Haurra,
Amaren bulhar gaiñean.

Eta barkha diezadazu
Hartzen dudan ausartzia:
Ene amudio handiak 
Ematen darot kuraia.

Bañan, o Haur maitagarria,
Zure amaren besoek
Benturaz eztute balio
Hanbat nola establiek.

Nola deithuko othe zaitut,
Jainko Aitaren Semea?
Ala zarela erranen dut
Dohatsu dohakabea?

Jainko guziz puxanta zare
Zeruetako glorian;
Haur paubre baten gisa zare
Bethlemengo establian.

O Jauna, Prinze dohatsua,
Ene Jongoiko Handia,
Bañan Haurra, o Haur flakoa,
Eta ene Haur ttipia:

Zer plazer zinduke? Sehaska?
Ala plazer aldarea?
Aita deithuko zaitut,
Ala deithuko Semea?

Irakatz diozozu, othoi,
Amari eginbidea;
Nigarrez zer galdetzen duzu,
Insensu ala eznea?

Zure miñen sosegatzeko
Ohoratzen tut, Maitea,
Zure flakotasuna behin,
Gero zure botherea.

Egiazki zure ama naiz,
Baita neskatoa ere;
Beraz zor darotzut bihotza,
Eta zor beraz ohore.

Ama extasian dago haurraren begietan

Leze sakratua! Prinze
Berriaren Jauregia!
Sahaskan datza etzanik
Haur bat adoragarria!

Heldu zaiku gloriatik
Eguberri egunean,
Gu beharrez bisitatu
Munduaren ilhunpean.

Lezea, orai utzazu
Zure izen usatua;
Har zazu bertze izen bat,
Deithuko zare zerua.

Gustiok aithortzen dugu,
O Salbatzaille maitea,
Bisaian dakharkezula
Zeruko majestatea.

Zure grazia ederrak
Arraiak ditu egozten,
Eta ez itzal, ez traza
Figurarik erakusten.

Iguzkia baño tutzu
Bi begiak argiago,
Arrosalilia baño
Kolorea ederrago.

Orai duzu erakusten
Establi ilhun hunetan
Zer trukada egin duzun
Munduaren faboretan.

Eman baituzu Jainko bat
Haurtxo baten gorphutzean,
Eta haur bate gorphutz bat
Jainko baten izatean.

Andre, zeri zagozka
Haurtxo horren aitziñean?
Zer hor kontenplatzen duzu
Sehaska horren barnean?

Ithurriak xirripa du
Humildurik adoratzen,
Su ederrak bere kharra
Amudioz ohoratzen.

Iguzkiak du ikhusten
Bere arrai dibinoa,
Pintadoreak miratzen
Thiratu duen lerroa.

Plazer baitu obrariak
Bere obra ikhusteaz,
Haritzak bere fruitua
Atsegin kontenplatzeaz.

Mintzo da Ama bere Haur
Berbo dibinoarekin,
Prinzipioa juntatzen
Bere ondorearekiñ.

Ama Birjinak maitatzen du bere haurra

Ah Jesus, amudioak
Lezean zaitu estaltzen!
Ene Haur Jainko maitea,
Arrokan zaitu pausatzen!

Amudio dibinoa,
Hau da bada botherea!
Hemen baituk erakusten
Jainko bat zerugabea.

Errege batek ez izan
Bere eskuan szeptrorik!
Eta ez prinzeak ere
Egoteko Jauregirik.

Palazioa duzu hau?
O zeruko Erregea!
Ardien heian baituzu
Zeruan duzun gorthea!

Non da zure noblezia,
Nola asto unhatua?
Eta lagunik eztuen
Idi bakhoitz flakatua?

Huna zer den sekretua,
Adizak, adiskidea:
Jesus Haurra diuk artzaiña,
Eta oraiño Prinzea!

Prinze eta artzaiñ hunek
Eragiñen dik etxea,
Behin jauregia heiaz,
Gero lezeaz gorthea.

Gehiago duk hau bada,
Espantu miragarria!
Errege Artzaiñ hau baita
Zeruko bildots xuria.

Beraz sortzen denaz geroz
Bere ardien erdian,
Justu duk, duen etxea
Hekiñ gusa establian.

Ene bihotz dibinoa,
Zokholu hori utzazu,
Lasto gaiñean sobera
Denbora ematen duzu.

Niri iduri zaitana
Iduritzen balitzaizu,
Zure Amaren bulharra
Errepiratzat har-zazu.

Huntan zure koloreez,
Arrosa pintatuetan
Alha bethi zaudezela
Egonen zare dostetan.

Izanen dire lore hauk
Amudiozko fruituak:
Guziak tu freskatuko
Zeruko Espirituak.

Ene bihotza dukezu
Baratze preziatua,
Ene begien nigarrez
Baratze ihinstatua.

Nausi beraz egin zaite,
Zeruko Bildots maitea:
Egin ene bihotzean
Nausi, Jainko Haur emea.

Zu gabe ezta ederra,
Zuk behar duzu edertu,
Edo edertzen ezpada,
Zuk behar duzu eztitu.

Ah, bai, ezeren, o Haurra,
Indazu, othoi, grazia,
Zure gisa xuri dadin
Ene arima guzia.

Amak bere haurrari noelak

Geldi zaitezte Norteko
Haize hotz, aize aspreak!
Utzkitzue zuen bruma,
Bruma elhurrez betheak.

Mundu kreatu berritik
Zoazte mundu zaharrera,
Zoazte hemendik ihesi
Furien garraiatzera.

Jainkoa hemen diagu,
Urrun zaitezte hemendik:
Haur hunen hats dibinoa
Asko diagu haizerik.

Zuek ere hedoi belzak
Jaustera preparatzean,
Aphur bat egon zaitezte
Erori gabe airean.

Zertako tugu hedoiak,
Eta zertako uriak?
Asko tugu salbatzeko,
Jainkoa, zure begiak.

Bañan, Haurra, beiratzatzu
Isuri gabe nigarrak;
Nigarrek ilhuntzen tuzte
Begien argi ederrak.

Aithortzen dut, egia da,
O Jesus, ene Semea,
Bihotz gustia dudala
Zure nigarrez bethea.

Zuk franko tutzu zeruan
Plazer uholde handiak,
Eztuzte bada balio
Zure begien uriak.

Aingeruek adoratzen dute Haurra

Zeruko Aingeru ederrak
Airea ebak-azue:
Xizmisten gisa bolaturik
Hunat laster egizue.

Guk on gehiago diagu
Gure establi paubrean,
Ezen ez zuek, aingeruek
Zuen zeruko gorthean.

Hemen hari duk Jainko Haur bat
Gerla eztien egiten,
Bere sehaskan dagoela
Triunfa dik eramaten.

Arma gabeko beso batek
Etsai murruak hautsirik,
Ifernua dik alarmatu,
Guzia iharrosirik.

Laudatzeko, o Aingeruak,
Gerlari bat haiñ eztia,
Errazue Jaun egiñ dela
Jesus haurraren grazia.

Oraiño berriz errazue
Jainko idola falsoak
Hari direla preparatzen
Ohoiñen gisa zilhoak.

Hekien dibinitateak
Il-hurrenak daudezela,
Jesus ttipiaren sehaskan
Ehorstera doazela.

Eztuzue bada ikhusten
Airean gora argiak
Zeiñ klarki duten distiatzen
Eta zeiñ diren eztiak?

Horra nola hedatzen duten
Jaunko Haur hunen gloria,
Gustiek die publikatzen
Hunen magnifizenzia.

Helas, hau zer mirakuillu da!
Elhurra bezaiñ hotzetik
Distiatzen baitute kharrek
Haurtxo hunen sehaskatik.

O argiak! Argi ederrak!
Jesus Haurraren argiak!
Haur hunekiñ sortzen zareten
Argi espantagarriak!

Jesusek eta Eguberrik
Egun berri dohatsuak,
Sehaska batean tutzue
Zeuen sortzeko lekhuak!

Aingeruek erraten dute 
zergatik gizon egin den Jainkoa

Hau da, hau ganbiamendu
Ederra eta berria!
Mirakuilluzko sekretu,
Espantu harrigarria!

Sartzen tu zeru gustiak
Heia ttipitto batean
Eta Jainko Inmensoa
Manyateraten barnean.

Aingeruak, nork egiñ du
Establi batez zerua?
Eta manyatera batez
Nork Jainko baten tronua?

Amudioak egiñ dik
Lurrean heaz zerua,
Eta Jainko erregeak
Belharrez bere thronua.

Heian ziatzak troxetan
Izarren kreatzaillea,
Lurrean haur formaturik
Elementen Egillea.

Hedoietarik hunek tik
Ihortziriak lantzatzen,
Xizmisten argi gustiak
Hunek ilhunpean biltzen.

Jainkoa nork haur egiñ du,
Errazue, Aingeruak?
Ez othe amudioak,
Ala Haur hunen eskuak?

Biek elgar aditurik,
Lehenik amudioak,
Gero Jainko Haur beraren
Indar handi dibinoak.

Oraiño bada diaguk
Gehiago admiratzen,
Jongoiko puxant hau baita
Miseriaz ohoratzen.

Lakhetzenago ziaiok
Birjinaren bulharretan,
Ezen ez Aingeruekin
Gure plazer handietan.

Zeruko glorian diren
Ontasunak tik kitatzen:
Eztuk leheneko ponpan
Espantagarri agertzen.

Geritzatzen tik argiak
Heiaren ilhun barnean,
Hala nola iguzkiak
Bere arraiak, sartzean.

Aingeruak, errazue:
Zer othe du desiratzen?
Lurreko ontasun hautan
Zer koroa du bilhatzen?

Guzien Jauna delarik
Utzi tik guziak,
Xoilki irabazi nahiz
Gizonen bihoitz ttipiak.

Arzaiñek adoratzen dute haurra

Arzaiñak, zatozte fite,
Zatozte heia huntara,
Arrokan barna hemen den
Jainkoa adoratzera.

Hurbildu denaz geroztik
Ikhus-agun elkarrekiñ:
Zuekiñ gu joanen gaituk,
Zatozte zuek gurekiñ.

Bildots pulit bat hemen duk
Eta bildots zerukoa,
Heiak ezpaitu oraiño
Ikhusi hunelakoa.

Erakusten tik bisaian
Espantu miragarriak,
Klarki baitire ageri
Bildurik zeru gustiak.

Hedoi eder baten gisa
Dik bere begitartea,
Begiek ez ikhusteko
Hunen dibinitatea.

Nor ezta establi huntan
Guzia espantatuko!
Eta nor ez, ikhustean,
Amudioz flakatuko!

Nihon ere izan ezten
Eksenplu bat dik ematen,
Emanik bere bihotza,
Gurea dik galdegiten.

Egiñ dik establi batez
Parabisuko gloria,
Eta gizon Jainko batez
Bildots adoragarria.

Neskatxa arzaiñ debotak,
Hunat laster egizue,
Bildots berri dibino bat
Kontenplatuko duzue.

Zuen ardi eta bildots
Gustiak utz detzatzue,
Zerutik jautsi Bildots bat
Adoratuko duzue.

Bañan hunen gurutzea
Emazue gerrieta:
Harzazue hunen ille
Dibinoa eskuetan.

Ille hau xoilki duzue
Irunen zuen landetan,
Zuen mendi, zuen haran
Eta haritz itzaletan.

Ardatzak eragitzue
Itzeez irutekotzat,
Bañan irunen den tela
Izanen dela hunentzat.

Ederra behar diñ telak,
Ungi beraz egizue,
Hartzaz arropa berriak
Gero egiñ detzazue.

Erhiak asaiu huntan
Erabilliko tutzue:
Hargatik bethi eztia
Pena izanen duzue.

Emazue khilloetan
Hunen grazia linhotzat,
Eta hunen Gurutzea
Zuen gerritan khillotzat.

Erregeek ekhartzen tuzte presentak

Hirur Errege handiek
Egiten dute presenta:
Urre, Mirra, insensua,
Jainko Haurraren tributa.

Mirrak du siñifikatzen
Gizon dela gu bezala;
Jainko dela insensuak,
Urreak errege dela.

Arren, gure ezagutzak,
O Jesus, ikhus detzatzu,
Bihotz berritu tugunak
Beraz errezibitzatzu.

Tresor hau eztu balio
Amerika dohatsuak
Eta deus eztu hau baño
Ederragorik munduak.

Badakit segur hau dela
Presentik aberatsena:
Present eder, present handi,
Present mañifikoena.

Bihotz baten izateaz
Errege zare aithortzen
Eta mundu ttipi batez
Jongoikotzat adoratzen.

Herodes, Jesus Haurraren etsaia

Doidoa, Jesus Jainkoa,
Munduan zare agertzen
Eta Herodes kruelak
Kruelki zaitu tratatzen.

Gerla egiñ nahi badu
Tiranoak beregatik,
Haur maitea, zoaz zerura
Haren lurrak kitaturik.

Edo berze zenbait herri
Munduan bilha dezazu,
Ohorez joaten zarela,
Gerla egiñ diozozu.

Nahi baduzu Ejiptu,
Egiazko Jongoikoa?
Handik khasatuko duzu
Hango idolo falsoa.

Ah, zer diot? Itzul zaite,
Gustien Salbatzaillea,
Joan da mundutik Herodes
Jainkoaren hiltzaillea.

Munduak Zu ikhustean,
Galdua salbatzen dela,
Bozturik erranen batu
Salbatzaille zaituela.

Hartzen tutzun afruntuez
Ohore duzu izanen:
Zure trublek, zure gerlek
Bakea dute emanen.

Egiten tutzun nigarrez
Hagitz gare konsolatzen:
Zu Habean itzatzeaz
Zerura gare altxatzen.

Bekhatorearen amudioa
Jesus Kristo Salbatzaillearentzat

Jainko puxanta, haur sorthua,
Zerutik zare ethortzen,
Gure miñekiñ ditutzu
Zure plazerak trukatzen.

Ikhusi tudan ondoan
Sufritu tutzun zauriak,
Hala nik hagitz sentitu
Zure dolore handiak!

Ezen nola ezpaititut
Zure nigarrak xukatu,
Zuk amudio bezanbat
Dolore dut nik sentitu.

Jongoiko kreatzaillea,
Manyateran zauntzan Jauna,
Neguaren hotz kruela
Hanbat pairatzen duzuna:

Sehaskan diren belharrez
Eragiñ detzatzu fletxak,
Hobeki egiñen tutzu
Ene baithan zure brexak.

Eta bihotz hau oraiño
Hobekiago zaurtzeko,
Zuk pena duzun bezanbat
Amudio dut biztuko.

Jadanik bihotzean dut
Brexa eder bat sentitzen,
Fletxa gori batek darot
Zeruko suaz erretzen.

Bai, kontent naiz, orai baitut
Nahi nuen on handia,
Galtzeak darot egiten
Dohatsu bihotz guzia.

Isurzatzu beraz, Jesus,
Zeure begien nigarrak,
Bethi ere erretzeko
Izanen tut zure kharrak.

Gizon gustien amudioa 
Jesus Haurrarentzat

Jendeak, laster egizue,
Ageri duk estalia
Manyuateran belhar gainean
Zeruko Jainko handia.

Jainkoa duk eta gizona;
Adoratzera joan gaiten,
Amudioz bethe gau huntan
Amudioz erre gaiten.

Hain duk eztia non bihotzak
Baititu bereganatzen,
Eta bortxatu gabe nihor 
Printze baita ezagutzen.

Gau argi saindu huntan
Ungi zuek egiteko,
Hil behar zarete ahalkez,
Amudioz ez hiltzeko.

Arma gabe bere eskuaz
Harritu dik ifernua,
Deabruak ikharan ezarri,
Amudioan mundua.

Ala hunek begi argiak!
Zerua die illhuntzen
Distiadura dibinoez
Eguna die estaltzen.

Argi eta ithurri dituk,
Nigar baitute egiten
Eta nigarrekin batean
Amudioa erakusten.

Ematen die amudio
Bihotzaren erretzeko,
Eta die nigar egiten
Arimaren garbitzeko.

Begietarik sasoiñ hotzak
Nigar ziok eragiten,
Eta bisaiaren gaiñean
Nigarrak horma egiten.

Bañan Eguberri egunak,
Egun berri zerukoak,
Hormatik sortzen ikhusten tik
Amudio karrezkoak.

Gizonak bere sehaskara
Deitzen tik Aingeruekiñ
Eta bere troxak trukatzen
Amudiozko soke-ekiñ.

Estatu huntan Jesus Haurrak
Gu hobeki beretzeko,
Fletxak belharrez egiten tik
Gure bihotzen zaurtzeko.

Bere sehaskan gehiago
Ziarokuk erakusten,
Amudioaren tronua
Sehaskaz baitu egiten.

Ala hik beraz behar baituk
Fortuna hagitz dulzea!
Sentitzen baduk bihotzean
Hunen begien kolpea.

Egun eder dohatsu huntan
Hik nobleki egiteko,
Hil behar uke tristeziaz,
Amudioz ez hiltzeko.

Bethi beraz maita dezagun,
Maita gure herioan,
Har dezagun pena gozo hau
Gure bizitze osoan.

Debotak erakusten dio 
amudioa Jesus Haurrari

Ah, Jesus, Gizon Jainkoa!
Jesus ene Erregea!
Ene amudioa eder,
Saindu gustien xedea!

Zure heian den lastoak
Darot bihotza zathitzen,
Zure begien nigarrek
Ene arima erretzen.

Salbatzaille sortzen dena,
Sortzen gure salbatzeko,
Indazu zure grazia,
Zuregatikan hiltzeko.

Halako graziak tutzu
Isurtzen zure lezean,
Non ezpaitzait deus gloria
Establi hunen aldean.

Jesus Jainko Haurraren 
amudioa gizonarentzat

Jesus Jongoiko Haurrak
	Indarrak
Daduzkat suz hartuak.
Ene bihotza nagi du
Zeruko kharrez xixpildu.

Ezta Haur hunen sua,
	Itsua,
Bañan da dohatsua;
Argiak dardatzen ditu
Ni nahiz sutan formatu.

Jadanik nau zesitu,
	Guritu,
Gustia nau beretu;
Eztu kontra deusik ere,
Egiñ da ene errege.

Khar hunek erretzean,
	Munduan,
Ematen nau zeruan,
Ene bihotzean barna
Ematen baitu Jaun ona.

Eztire hunen fletxak
	Khamutsak,
Bañan hagitz zorrotzak;
Hau da ene Jaun puxanta,
Eta ni hunen sujeta.

Hau izatuz geroztik
	Zerutik,
Urrundu naiz mundutik;
Hau da ene nagusia,
Ni hunen zerbitzaria.

Ezin asez egun, gau,
	Brasa hau,
Osorik erretzen nau.
Utzi behar dut mundua,
Ardiesteko zerua.

Nik dukedan gloria
	Guzia,
Da dolore handia;
Hunek hunela plazer du
Ni nahiz kharrez xixpildu.

Jesus Kristo gure Jaunaren 
Pasioneko instrumentak

Ala zuek, instrumentak,
Baitzarete kruelak!
Hauk dire bada Jainkoari
Egiñ behar zaizkon gerlak?

Zathikatu diozue
Jaun onari gorphutza.
Bederen baziñarotate
Zathitzen niri bihotza!

	Azoteak

Azoteak, prest zarete
Jesusen zehatzera,
Eta gaxtagiñ esklaboen
Dohatsu errendatzera.

Hautsiko othe duzue
Jainkoaren gorphutza?
Hausten baziñarozkidate
Gorphutza eta bihotza!

	Harroiña

Jesus Jauna, billuzirik
Zintuzten azotatu,
Gure gaiñera behar zuen
Agoazer horrek etxatu.

Isur-araz detzatzue,
O dolore ederrak,
Jesusen odolarekiñ
Bederen ene nigarrak.

	Seska

Hau othe da Jesusentzat
Szeptro egiñ berria?
Kanabera du eskuan,
Kanabera trufagarria.

Seska, othoi, garait-zazu
Erregeen gloriak,
Garait Zesar eta Pompe
Handien indar gustiak.

	Arropak

Hauk othe dire Jesusi
Tresna egiñ berriak,
Arropa ilhun, odolstatu,
Hauts kolore nahasiak!

Ah, Jesus doloratua!
Maite ditut doloreak.
Ekharri nahi ditut bethi,
Jauna, zure koloreak.

	Koroa

Elhorri zama zorrotza,
Beraz hik ohorea,
Bekhoki huntan ezarri duk
Eta hik desohorea.

Jainko Errege batentzat
Ah, zer buruko girla!
Koroa batez egiteko,
Ah, zer tromenta kruela!

	Bisaia

Hil-frogutako figura!
Edertasun tristea!
Kolore joan hurren ilhunak!
Ezdeustu majestatea!

Amudioak zintuzte
Bere plumez pintatu,
Oxala bada bazintuzte
Ene ariman formatu!

	Itzeak

Itzeak, itze kruelak!
Gizonarentzat eztiak!
Bañan Gizon Jainko batentzat
Itze lastimagarriak!

Bortz athe egiñ zintuzten
Hunen gorphutz sainduan,
Guri hobeki zabaltzeko
Atheak hunen zeruan.

	Lantza

Zeren ondoan enbillan,
Lantza kruel zorrotza,
Hire furian kolpatzean
Jesusi bere bihotza?

Kolpea, kolpe latza!
Hil baten kolpatzea!
Eta bihotz dibino baten
Afrutuz afruntatzea!

	Gurutzea

Gizon Jainko hil denaren
Ohe kruel dulzea!
Errege Jaun baten tronua,
O Jesusen gurutzea!

Akhabatzak hunen penak,
Kontenta zak herioa,
Herioa kontentaturik,
Kontenta amudioa.

	Gathabutea

Gathabute aberatsa!
Ikhusten tuk dolutan
Nola dauden Aingeruak
Hire saihets gustietan.

Hire baithan eman zien
Jaunak bere gorphutza;
Hor barna ehorsten bahu
Harekiñ ene bihotza!

	Instrumenta gustiak

Sokak, kanabera, lantza,
Arropak, aratzeak,
Harroiña, burdiña, gathe,
Gurutze eta itzeak:

Ah, kruelak! Utzazue
Ene salbatzaillea!
Ni tromenta nazazue,
Jainkoaren hiltzaillea.

Jesus-Kristo Jaunaren Pasioneko Historia

	Eguneko eta gaueko 24 orenetan partitua, Ebanjelio Sainduetarik atheratua, egunaren eta gabaren iragateko, haren orhoitzapen sainduaren izenean, eta jakiteko zer afekzione eta zer berthute pratikatu behar den oren hetan.

	1. Orena: Kontrizionea

Tristetu zait herioraiño
Ene arima handia:
Jainkoak baizen ez daduka
Hagoan ene bizia.

	2. Orena: Jainkoaren nahira erremetitzea

Gorphutzetik isuri zuen
Lurreraiño izerdia.
Isuri, helas! gorphutzetik
Odol izerdi handia!

	3. Orena: Jainkoa gehiago estimatzea ezen ez bertze gauza gustiak

Ah, Judas, hunela saltzen duk
Jainkoaren Seme Jauna!
Saltzen baituk musu egiñik
Gizonik den hoberena!

	4. Orena: Sofritzeko desira

Soldaduek harturik Jesus
Sokez dute amarratu;
Ana Pontife gaxtoaren
Etxera dute gidatu.

	5. Orena: Espantua

Zerbitzarietarik batek,
O Jesus Ene Jainkoa!
Kruelki ezarri darotzu
Bisain mazelakoa.

	6. Orena: Konpasionea

Hañitz lekhuko falso dire
Jesusen kontra altxatzen:
Falsoki Kaifas falsoak
Erran falsoak aditzen.

	7. Orena: Jainkoaren baithan esparantza

Mokanes batez diotsate
Bere begiak itsutu,
Eta kruelki zafardakoz
Bere bisaia urratu.

	8. Orena: Justizia dibinoaren beldurtasuna

Argi alban gidatzen duten
Konziliora lothurik:
Gorphutza eta bi eskuak
Burdiñez amarraturik.

	9. Orena: Inozenzia ezagutuaren atsegiña

Pilatus gobernadorea
Bakharrik zaio mintzatzen;
Gero diotsa: hunen baithan
Eztut faltarik kausitzen.

	10. Orena: Jentilei Athea idekia

Herodes Erregerengana
Pilatusek du manatu
Eta dire oren berean
Etsai handiak baketu.

	11. Orena: Justifikazionea

Herodesek trufak egiñik
Erho gisa du bestitzen;
Pilatus presidenta gana
Xuriz bestirik egortzen.

	12. Orena: Ohorearen mesprezioa

Orduan Pilatusek Jesus
Bere gaiñki zuen hartu;
Gero burreuek haren salan 
Billuzirik azotatu.

Bertze hamabi orenak

	1. Orena: Espantua

Zerbitzarietarik batek,
O Jesus ene Jainkoa,
Bisaian ezarri zarotzun
Kruelki zafardakoa.

	2. Orena: Konpasionea

Hañitz lekhuko falso dire
Jesusen kontra altxatzen,
Eta hekiñ erran falsoak
Kaifas etsaiak aditzen.

	3. Orena: Jainkoaren esparantza

Mokanes batez diotsate
Bere begiak estaltzen
Eta zafardako batez
Bere bisaia uspeltzen.

	4. Orrena: Justizia dibinoaren izialdura

Argi alban gidatzen dute
Konziliora lothurik,
Gorphutza eta bi eskuak
Gatheez amarraturik.

	5. Orena: Inozenzia ezagutuaren atsegiña

Pilatus gobernadorea
Bakharrik zaio mintzatzen:
Gero diotsa: Hunen baithan
Eztut faltarik kausitzen.

	6. Orena: Athea jentilei idekia

Errege Herodesengana
Pilatusek du egortzen,
Eta oren berean dire 
Elkharrekien baketzen.

	7. Orena: Justifikazionea

Trufaturik du Herodesek
Athorra xuriz bestitzen,
Eta Pilatusengana du
Fazoiñ berean egortzen.

	8. Orena: Plazeren mortifikazionea

Orduan Jesus Pilatusek
Bere gaiñki zuen hartu,
Gero bere pretorioan
Billuzirik azotatu.

	9. Orena: Ohorearen mesprezioa

Juduek arantze-elhorriz
Zioten egiñ koroa,
Eta arantzezko koroaz
Koroatu Jongoikoa.

	10. Orena: Leialtasunaren promesa

Huna bada non den gizona:
Emazue gurutzean.
Jesus utzten du Pilatusek
Jendeen borondatean.

	11. Orena: Borondate propioarn kitatzea

Munduaren Salbatzaillea
Hurbiltzen da gurutzera:
Sorbalden gaiñean hartzen du
Altxatzen Kalbariora.

	12. Orena: Adorazionea

Populuak Kalbariora
Direnean arribatu,
Burreuek dute, ah kruelak!
Habean Jesus itzatu.

S. Benoisten othoitza

	Jesus-Kristo ene Jauna, zure zauri sakratuez zaurt diezadazu ene arima, eta ase zure odol sainduaz; bethi lekhu gustietan zu ikhus ziatzadan gurutzatua, eta ikhusiko tudan gauza gustiak ikhus detzadan zure odolaz gorrituak; xoilki zure bilha nabillala; sekulan zure zauririk baizen ikhus ez dezadan; eztudan bertze konsolazionerik, zurekien zaurthurik izatea baizen; den ene pasione guzia zure Gurutzearen oiñetan belhauriko egotea; eta ene bihotza eztadiñ sekulan pausa zure baithan baizen, zeiña baitzare hunen amudio gustien xedea.

Jesus Gurutzearen gaiñean

Jendeak, ikhus nazazue
Nolatan azken fiñean
Zuengatik hiltzera noan
Gurutzearen gaiñean.

Ez zuen indarrik izanen
Ene baithan herioak,
Bizia baldin ezpalarot
Eraman amudioak.

Galdu behar dut instant huntan
Ene egun sakratua
Eta zuengatik pairatu
Dolore infinitua.

Eztarot dolurik batere
Gurutzeko herioak,
Herio saindu hau baitarot
Ematen amudioak.

Ikhustean nola sofritu
Dudan en herioa,
Zer herstura, zer agonia,
Nolako martirioa!

Ezperen erranen duzue:
Jainkoak bizi zenean
Maitatu ezpalu gizona,
Eztzen hillen gurutzean.

Bañan ikhasi dituzue
Jainkoaren doloreak!
Helas, begira, ez errenda
Pena hauk fruitu gabeak!

Beraz isurtzen dudanean
Ene odola zuentzat,
Bederen isur ezazue
Ordaiñez nigar enetzat.

Guziz puxanta naizelarik
Eta Jainko dibinoa,
Ikhusazue nola zaitan
Jaun egiñ amudioa.

Eztuzue ahalke behar
Jainkoaren segitzeaz,
Jainkoak amudioari
Plazer du obeditzeaz.

Langiturik hiltzen naizela
Ikhusten nauzuenean,
Etsai tropela handi batek
Landatu zuen habean.

Errazue eztela eder
Bizitzea plazerean,
Hiltzen denaz geroz Jainkoa
Gurutzearen gaiñean.

Amudios hiltzen da Jesus

Ah, gu gare bekhatoreak
Eta Jesu da punitzen?
Jesus, zure amudioak
Gugatik zaitu itzatzen.

Justua aiz, amudioa,
Hobendunei barkhatzeko?
Eta presuna inozenta
Gurutzean punitzeko?

Egia duk: galtzen zioat
Inozentari bizia,
Salbatu nahiz hobendunak,
Eta hei eman gloria.

Bekhatuak zitien egiñ
Ene etsaien esklabo,
Merezi baitzituzten penak
Bethi sutan erretzeko.

Bañan nik maitatu nitien
Eta hekiñ liberatzeko,
Liberatu Jesus tiranoei
Hekiñ penen sofritzeko.

Ezperen duk ene legea
Amudiozki emana,
Inozenta baita punitzen
Salbatzeko hobenduna.

Ah, bai! Zuen Salbatzailleak
Zuen penak tik sofritzen!
Bere gaiñera ziok Aitak
Bere kolera kargatzen!

Jainkoak zuei darotzue
Ematen bere grazia,
Eta bere Seme Jaunari
Errendatzen justizia.

Ezperen duk ene legea
Amudiozki egiña,
Inozenta baita punitzen,
Salbatzeko gaxtagiña.

Ebanjelioko hitz haukien gaiñean:
	Jesus inclinato capite emisit spiritum

Mundu-herri gustiarentzat
Salbatzaillea hiltzean,
Haren gana hare tromentan
Herioa hurbiltzean,

Hagitz izan zen bere baithan
Espantatua gerthatu!
Eta gibelat zuen laster
Bere eskua thiratu;

Burreuak eziñ izan zuen
Ausartziarikan asko,
Ofizioa Nausiari
Gurutzean egiteko.

Jesusek bere aitziñerat
Beheratzean burua,
Burreu kruel eta gorrari
Egiñ zioen kheiñua:

Ez ziozola konsidera
Nausitasun dibinoa,
Bañan ziozola ausarki
Konpli sakrifizioa.

Kruelak fite entzun zuen
Eta fite obeditu;
Oi, bada, gor, kruel, itsuak,
Izan ezpalu aditu.

Kolpe harrigarri xoil batez
Galdu zuen iguzkia,
Eta natura ikharetan
Galtzeko utzi gustia.

Gustiak zeuden langiturik
Airean eta lurrean,
Hala nola izatu balitz
Mundua azken fiñean.

Antsiarik gabe zegoen
Solamente bekhatorea,
Hunentzat hiltzen zelarikan
Gustien Salbatzaillea.

Ingrata! Bihotza zuela
Zidurien harrizkoa,
Eta harriek ziduriten
Zutela haragizkoa.

Madalena,
Salbatzaille Jaunaren gorphutz hillaren 
aitzinean langitua

Jesus ona eta puxanta!
Gure arimen argia!
Zuk hiltzean hiltzen duzu
Izarrekiñ iguzkia.

Bañan gañtzen duzunean zuk
Edertasun dibinoa,
Galduko othe dut nik ere,
Oh Jesus, amudioa?

		Zorthe gaitz! Gurutze! Herio!
		Ah, hau duk ene Jainkoa!
		Zergatik eztuzue hartzen
		Enplegu eztiagoa?

Bekhoki ederra! Maite dut
Furiak egiñ Kolpea!
Argi gustien sorlekhuan
Ezarri du gau tristea.

Zer dakusat zure bisaian?
Herio miragarria?
Ala ezperen ageri da
Amudio hilgarria?

		Zorthe gaitz...

Gorphutz hilla, lehen arima
Haiñ ederraren egoitza!
Ala hik hagitz baitarotak
Orain flakatzen bihotza.

Pitzten dituk zeruko suak
Hire odol hormatuan,
Eta sortzen amudioa
Hire thonba sakratuan.

		Zorthe gaitz...

Amudioak nahi badu
Jesus ezten ene Prinze,
Et baldiñ diñe ezpada
Izatekotzat Errege,

Utz betza ezperen itzeak
Zaurtzera ene gorphutza,
Utz lantza eta arantzeak
Zaurtzera ene bihotza.

		Zorthe gaitz...

Bitartean zuek, mendiak,
Zuek, landa, eremua,
Ikhasazue nola naizen
Amudioak zaurthua.

Haren odolaz gorriturik
Zuek, ithurri ederrak,
Eramatzue munduz mundu
Zuekiñ ene nigarrak.
		Zorthe gaitz...

Gurutzearen aitziñean bekhatorea

Ene desira, ene botu
Gustien xede eztia,
Gizon handi, Jongoiko ttipi
Bañan adoragarria!

Jesus! Gizon eta Aingeru
Gustien bihotz maitea,
Gauza egiñ diren gustien
Artean paregabea!

Helas! Posible da zu, Jauna,
Gurutzean ikhustea!
Ikhustea tromenta hautan
Eta ez zu maitatzea?

Jainkoa zare eta Jainko
Gorphutz gabe izatua:
Ordean egun guregatik
Haragiaz bestitua.

Heldu zare gure mundura
Zure eternitatetik,
Zure penez gu salbatzeko
Sekulako heriotik.

Helas! Posible da penetan
Jainko baten ikhustea?
Eta bekhatore gizona
Dolorez ez egotea?

Ah, hai Jesus! Badirudizu
Gustietan Jaun borthitza,
Bañan harrigarria duzu
Guretzat duzun bihotza.

Kausitzen dugu zure baithan
Eztia garratzarekiñ
Eta halaber adoratzen
Gizona Jainkoarekiñ.

Mirakuillu handiagoa
Oraiño duzu obratzen:
Gizon gustien salbatzeko
Jainko bat baituzu galtzen.

Jesusen pasione sainduko orenak

Ikhusak Jesus, hire Jauna,
Bere othoitzen egiten,
Izerditan nola dagoen,
Nola den oihuz egoten.

Jainko hunen konsolatzeko
Hunen pena handietan,
Behar duk izan debot, saindu,
Aingeru, hire obretan.

	Prima

Jadanik preso hartu die
Judeuk Jesus Jaun ona:
Gurutzera ziaramatek
Hutsik eztuen gizona.

Bethi ere, ene arima,
Behar duk Jesus segitu,
Behar haiz haren amudioz
Sekulakotz amarratu.

	Tierza

Dugun guztiok herioan
Urrikari Jauna,
Bil dezagun hark zaiñetarik
Hustu duen ontasuna.

Ez diozogula zathika
Burreuen gisa gorphutza,
Eta ez bethe desplazerez
Ingraten gisa bihotza.

	Sexta

Buruan duen diadema
Niri ziaitak mintzatzen,
Nola nauen adimenduan
Bihotzez nola maitatzen.

O berroa, berro kruela!
Gizonek egiñ koroa!
Egiñ akit su dibinoen
Amudiozko berroa.

	Nona

Gurutzea bere soiñean,
Ziok segi dezagula;
Hil eta bizi Gurutzean
Gustiok behar dugula.

Jesus Jauna denaz geroztik
Gurutzean gurutzatu,
Derragun dela Gurutzean
Gure gloria finkatu.

	Bezperak

Ikhusak martirio huntan
Tromenta den nolakoa!
Oihuz, othoitzez dagoela,
Mundutik joan duk Jainkoa.

Beraz hagitz senti dezagun
Hunen dolore handia;
Jesusekin egigun othoitz
Eta sofri agonia.

	Konpletak

Jesusen frogu handietan,
Halako aparailluan,
Egik nigar: estali uben
Zerua haren doluan.

Utzi ziteen Jainko hilla
Bere thonbat ehortzirik:
Ah, baldin bizitzen bagiñe
Harekien estalirik!

Aktak apsione sainduaren ohoretan

	Fedea

Huna fedeak irakasten
Darokun misterioa:
Jesus Jaunak penen teatra
Zuela Kalbarioa.

Hil izan dela sinhesten dut
Gurutzean inmortala,
Eta hiltzean Gurutzean
Gustien Jaun egin zela.

	Adoratzea

Guregatik hilarazi du
Amudioak Jainkoa,
Desohorezko urkhabean
Prinze zeruetakoa.

Gizon galduen salbatzeko,
Hil da Jainko Jauna bera:
Goazen, ene bihotza, goazen
Dugun Jainkoa adora.

	Eskerrak

Jesus ona, ahuspez ditut
Zure penak adoratzen: zure odola zaiñetarik
Enetzat duzu isurtzen.

Ah, zu nola tratatu ziñen!
Nola ninduzun maitatu!
Hil izan ziñen amudioz,
Gizona nahiz salbatu.

	Ofrenda

Zenbat on egiñ darotazu!
Eman nolako bihotza!
Beraz zer bihotz zor darotzut,
Eta zenbat ezagutza!

O bihotza, bizi behar duk
Jainkoaren maitatzeko,
Eta bethi harekiñ bizi
Gurutzea ekhartzeko.

	Resoluzionea

Bekhatua, ah bekhatua,
Burreu gaixki egillea!
Izan aiz, fiñean, izan aiz
Jainkoaren hiltzaillea.

O Jesus, eztut segituko
Zu hil zaituen furia,
Bañan bilhatuko dut bethi
Hark joan darotzun bizia.

	Othoitza

Jauna, irabazi zinduen
Herioan biktoria:
Othoi, iguzu zuk merezi
Grazia eta gloria.

Sor bedi zure heriotik
Gure bizitzetasuna,
Eta sor zure penetarik
Gure dohatsutasuna.

	Esparantza

Habe handian hil zenean
Gizon eta Jainko zena,
Satisfatu zen justizia
Jainko bizi denarena.

Jesusen penek darotate
Erosi ene gloria:
Fons handi huntan finkatzen dut
Ene fidantza gustia.

	Amudioa

Ala zure amudioak
Ni hagitz bainau maitatu!
Salbatu behar nauelakotz
Zu galdu izan baitzaitu.

O Jesus ona, hiltzen zare
Enegatik Gurutzean:
Maite zaitut; ah, bizi zaite,
Othoi, ene bihotza.

	Imitazionea

Adi zagun Jesus Jaunaren
Zuhurtzia dibinoa:
Guruzea ekharrak, dio,
Irabaztekotz koroa.

Gurutze huni lot akio,
Lot huni hire desirak:
Egiñ adi hunen partale,
Nahi badituk plazerak.

	Estimua

Konsiderazak, o arima,
Jesusen heriotzea,
Hunen arantza, hunen itze,
Lantza eta gurutzea.

Orduan bada jakiñen duk
Zer den hire balioa,
Nolakoa Jainkoak zuen 
Hiretzat amudioa.

	Humilitatea

Egia othe da ala ez
Maite zaitudala, Jauna?:
Badakit, bekhatorea naiz,
Posible den gaxtoena:

Badakit zure ontasunen 
Eta dohainen gloria:
Bada zuk ere badakizu
Zer den ene malezia.

Bekhatoreak madarikatzen du bekhatua

Pentsatzean Jesus hil dela
Enegatik Gurutzean,
Nik nola deus pentsa dezaket
Haren kontra bihotzean?

Nola nik mespresa dezaket
Isuri duen odola?
Xortatxo batek balio du
Erresuma eternala.

Zuk hanbat pairatu ondoan,
Jesus, zure gorphutzean,
Egiñen othe narotzuke
Urkhabea bihotzean?

Andre dena Mariari othoitza

Zeruetako Erregiña,
Birjina Ama emea:
Kalbarioan gora zinduen
Segitu zure Semea.

Ah, han Gurutzean zinduen
Itzaturik kontenplatu
Eta doloreak zarotzun
Zure bihotza flakatu.

Othoitzten zaitut, Seme Jaunak
Sofritu heriotzeaz,
Heriotzeko perilletan,
Arren, ez ni kitatzeaz.

Aingeru gustiei othoitza

Ez othe nauzue entzuten,
Aingeru baketiarrak?
Bada Jesus hil zen denboran
Egiñ zintuzten nigarrak.

Haren dolu handia ere
Hartu zinduten zeruan:
Ez othe tutzue entzunen
Ene othoitzak munduan?

Othoitzten zaituztet humilki
Jesusen heriotzeaz,
Heriotzeko orenean,
Arren, ni faboratzeaz.

Bazko denboran

		O filii et filiae

O Giristiño tristea,
Biztu da Jesus maitea,
Alleluia, alleluia,
Alleluia, alleluia.

Larunbat alba goizean
Piarresekiñ batean
Joannes hilharrirat zen joan
Alleluia...

Joan zen Madalena ere,
Joan zen Maria Salome,
Eta Maria Jakobe.
Dugun lauda, dugun lauda,
Dugun lauda, dugun lauda.

Emazteak hurbiltzean,
Aingeruek zuten erran
Jesus zela Galilean.
Dugun lauda...

Thonbaren aitzineraño
Piarres saindua baño
Joan zen Joannes lasterrago.
Dugun lauda...

Jesus ediren zenean
Apostoluen artean:
«Duzuen bake» ziotsan.
Alleluia...

Diszipuluak entzunik
Nausia zela bizirik,
Egotu zen dudaturik.
Dugun lauda...

Tomas, zioen Nausiak,
Ikhuskik ene zauriak,
Eta utz dudan guziak.
Dugun lauda...

Jesus ikhusi ondoan,
Diszipuluak ziotzan:
Ene Jaun, ene Jainkoa!
Alleluia...

Dohatsua duk presuna
Ni ikhusi ez nauena,
Eta sinhetsi duena.
Alleluia...

Jesus dela bedinkatu,
Laudatu eta maitatu:
Dela bethi ohoratu.
Dugun lauda...

Demogun esker debotki
Bethi ohore humilki
Eta gloria handizki.
Dugun lauda, dugun lauda.
Dugun lauda, dugun lauda.

Jesus-Kristo 
gure Salbatzaille Jaunaren 
besta-buruak

	Abendoa

Zerua, isur diezaguk
Gure arimen ihintza:
Ilkhi zaite hedoietarik,
Gure Kapitain borthitza.

Lurra, odekak bihotzetik
Hire ontasun joria:
Munduari emanen diok
Salbatzaille Jaun handia.

	Natibitatea

Zure ethortze dohatsuak,
Salbatzaille dibinoa,
Ekhartzen diote bihotzei
Zeruko bozkarioa.

Ala guk bihotz dohatsuak!
Baldin zure manyatera
Egiten bada gure hutsen
Ehortzeko sepultura.

	Zirkunzisionera

Hasten zare, Salbatzaillea,
Gure zaurien sendatzen:
Hargatik duzu zaiñetarik
Zure odola isurtzen.

Huna, urthe berria ere,
Berriz da hasten berritzen:
Haurra, has zaite zure penez
Gure bihotzen zeuretzen.

	Trufania

Hirur Prinze humillen balsan,
O gustien Erregea,
Ofritzen darotzut humilki
Nik zuri zor ohorea.

Othoitzak ditut inzensutzat,
Pena gustiak mirratzat,
Eta gustiz zuretzat dudan
Amudioa, urretzat.

	Anunziazionea

Eguna, hire dohatsua!
Lurrera Jainko Handia
Zerutik jausten baita egun,
Utzirik bere gloria.

Amudio dibinoak dik
Gure gaiña jautsarazi
Eta munduan sekulakotz
Jainkoa gizon formarazi.

	Ortzirale Saindua

Egun Saindu triste huntan
Guretzat egun onean,
Salbatzaillea hil izan da
Gurutzean gaiñean.

Amudiozki sofritu du
Guk sofritu behar penak,
Guri nahiz komunikatu
Gloriako ontasunak.

	Bazko

Qek Bazko egunean
Erakusten du gloria:
Hillik herioa, egun du
Irabazi biktoria.

Eternitate dohatsuko
Iguzki bethi argia!
Zure arraiez egun duzu
Argitzen egun berria.

	Aszensionea

Hautsi tutzu gure etsaiak,
Jesus gerlari noblea,
Eta bazoaz gloriara,
Gloriako Erregea.

Ah, zer gorthe ederrarekiñ
Joaten zare bolaturik!
Noiz zaituzte gure bihotzek
Segituko sainduturik?

	Pentekoste

Aitaren eta Semearen
Amudiozko Presuna:
Huna, heldu da konplitzera
Misterio nobleena.

Behiñ suzko mihi argiez
Erre nahi tu gorphutzak,
Gero zeruko su sainduez
Nahi tu erre bihotzak.

	Trinitatea

Aita eta Spiritu Saindu,
Seme adoragarria!
Eztire Jainko Jaun bat baizen,
Gauzaren miragarria.

Hirur Presuna dibinoak
Dirade Trinitate,
Eta hirurek berek, bera
Dute dibintatea.

	Besta berri

Ohora zagun misterio
Eziñ erran daitekena:
Prepara diozogun ponpa
Posible den ederrena.

Zato, Sakramendu handia,
Egun gloriaz bethean:
Zeuretzatzu gure bihotzak
Triun handienean.

Jesusen izen sainduaren letharinak

		JAUNA; urrikal gakizkitzu.
		JESUS-KRISTO, urrikal gaitzatzu.
		JAUNA; urrikal gakizkitzu.
		JESUS-KRISTO, urrikal gakizkitzu.

	Zeruko Aita, zeiña baitzare Jainkoa, urrikal gakizkitzu.
	Semea, munduaren Salbatzaillea, zeiña baitzare Jainkoa, urrikal...
	Spiritu Saindua, zeiña baitzare Jainkoa, urrikal...
	Trinitate Saindua, zeiña baitzare Jainkoa, urrikal...
	Jesus, Jainko biziaren Semea, urrikal...
	Jesus, argi eternalaren Argia, urrikal...
	Jesus, gloriako Erregea, urrikal...
	Jesus, justiziaren Iguzkia, urrikal...
	Jesus, Birjiña Mariaren Semea, urrikal...
	Jesus, admiragarria, urrikal...
	Jesus, heldu den mendearen Aita, urrikal...
	Jesus, konseillu handiko Aingerua, urrikal...
	Jesus, gustiz puxanta, urrikal...
	Jesus, guztiz pazienta, urrikal...
	Jesus, gustiz obedienta, urrikal...
	Jesus, emea eta bildots humilla, urrikal...
	Jesus, kastitatearen maitatzaillea, urrikal...
	Jesus, gure maitatzaillea, urrikal...
	Jesus, bakearen Jainkoa, urrikal...
	Jesus, Bizitzearen Prinzipioa, urrikal...
	Jesus, berthuteen eksenplua, urrikal...
	Jesus, arimen zeloa duzuna, urrikal...
	Jesus, gure Jainkoa, urrikal...
	Jesus, gure ihezlekhua, urrikal...
	Jesus, paubreen Aita, urrikal...
	Jesus, fidelen tresora, urrikal...
	Jesus, Arzain ona, urrikal...
	Jesus, egiazko Argia, urrikal...
	Jesus, Zuhurtzia eternala, urrikal...
	Jesus, ontasun infinitoa, urrikal...
	Jesus, gure Bidea eta gure Bizitzea, urrikal...
	Jesus, Aingeruen Bozkaria, urrikal...
	Jesus, Apostoluen Nausia, urrikal...
	Jesus, Ebanjelisten Doktora, urrikal...
	Jesus, Martiren botherea, urrikal...
	Jesus, Konfesoren Argia, urrikal...
	Jesus, Birjinen xahutasuna, urrikal...
	Jesus, Saindu gustien Koroa, urrikal...
	Fabora gaitzatzu, barkha diezaguzu, Jauna.
	Fabora gaitzatzu, barkha diezaguzu, Jesus.
	Fabora gaitzatzu, entzun gaitzatzu, Jesus.
	Jesus, begira gaitzatzu gaitz gustietarik. Begira gaitzatzu, Jesus.
	Bekhatu gustietarik, begira gaitzatzu, Jesus.
	Zure koleratik, begira gaitzatzu...
	Heriotze supitu eta ustekabekotik, begira...
	Deabruen enboskadetarik, begira...
	Fornikaziñoaren espiritutik, begira...
	Sekulako heriotzetik, begira...
	Zure inspiraziñoen kitatzetik, begira...
	Zure Inkarnazioneko misterioaz, begira...
	Zure sortzeaz, begira...
	Zure haurtasunaz, begira...
	Zure bizitze guziz dibinoaz, begira...
	Zure trabailluaz, begira...
	Zure Agoniaz eta zure Pasioneaz, begira...
	Zure Gurutzeaz eta zure Utzteaz, begira...
	Zure Hersturaz, begira...
	Zure Heriotzeaz eta zure Sepulturaz, begira...
	Zure Resurrekzioneaz, begira...
	Zure Aszensioneaz, begira...
	Zure Bozkarioez, begira...
	Zure Gloriaz, begira...

	Jainkoaren bildotsa, zeiñak khentzen baitutzu munduko bekhatuak, barkha diezaguzu, Jesus.
	Jainkoaren bildotsa, zeiñak khentzen baitutzu munduko bekhatuak, entzun gaitzatzu, Jesus.
	Jainkoaren bildotsa, zeiñak khentzen baitutzu munduko bekhatuak, urrikal gakizkitzu, Jesus.
	Jesus, adi gaitzatzu,
	Jesus, entzun gaitzatzu.

Othoitz egigun

	Jesu-Kristo gure Jauna, zeiñak erran baituzu: «Galdegizue eta errezibituko duzue, bilha zazue eta edirenen duzue, pusa zazue eta idekiko zaitzue»: othoitzten zaitugu galdegiten darotzugunei emateaz zure amudio guziz dibinoaren fruitua, gure bihotzatz, gure aho eta obra guziez maita zaitzagun, eta zure laudorioen erretatetik sekulan ixil ez gaiten.
	Fabora gaitzatzu izatekotzat zure Humanitate, Dibinitate berarekiñ bat egiñ denaren beldurtasuna, eta halaber amudio bethierekoa; ezpaitutzu zure gobernutik sekulan utzten zure amudioaren fermutasunean hartzen tutzunak: zeiña bizi eta Jainko Jaun baitzare Aita eta Spiritu Sainduarekiñ mende gustien hedadura luzean. Halabiz.

III. Partea
KONFESIONEA ETA ALDAREKO SAKRAMENDU SAINDUA

Penitentzia saindua: konfesionea

	Hirur parte ditu Sakramendu Saindu hunek: 1) Kontrizionea; 2) Konfesionea; 3) Satisfakzionea. Kontrizionea da urrikitzea, zeren desplazer egiñ diogun Jainkoari bekhatuez; guziz ona eta guziz maitagarria delarik. Konfesionea da, absolbitzeko autoritate duen aphezari sekretuan bere bekhatu gustiez akusatzea. Satisfakzionea da bekhatoreari ordenatzen zaion penitentziaren konplitzea.
	Konfesione klarki erran behar dire bekhatu gustiak, bat ere estali gabe. Satisfakzionean, osoki konplitu behar da penitentzia. Hautzaz biez eztugu deus erranen, errexak baitire. Bañan bai doloreaz.
	Bi dolore suerte dire: atrizionea eta kontrizionea. Kontrizionea perfekta da, emaiten baitu arima Jainkoaren grazian: atrizionea inperfekta da, ezpaitu ematen arima grazian, sakramenduaz kanpoan. Kontrizionea duenak damu du Jainkoaren amorekatik, eta hari eman dioen desplazera dela kausa; atrizionea duenak damu du bere amorekatik, eta zeren galdu duen parabisua, edo merezi ifernua.
	Dolore hautzaz baliatzeko, behar da izan resoluzione fermu bat, sekulan ez egiteko bertze bekhaturik gehiago. Bertzela, Jainkoaz trufatzea eta sakrilejio egitea lizate. Ikhuskigun eksenpluak nola egiten den atrizionea, eta nola kontrizionea; bañan lehenbizirik ikhus-agun Jainkoaren kolera bekhatorearen kontra, bekhatua dela kausa.

Justizia dibinoa koleran

Justuak dirade, justuak,
Jauna, zure sententziak:
Gu urrikari izateaz
Ala zuk plazer handiak.

Bañan gaxtoegi izan naiz,
Niri orai barkhatzeko:
Zure justizia justua
Hagitz leiteke zaurthuko.

Egia da, o Jongoikoa,
Ene bekhatu handiak
Merezi ene gañean
Egotz-tzatzun su gustiak.

Zure ohoreaz doatzu
Ni ez hartzeaz zeruan,
Galdez dagotzu justizia
Noiz naiteken infernuan.

Hunen nahia kunpli zazu
Justua denaz geroztik:
Sumin zaite ene nigarrez
Zuretzat izanagatik.

Erakutskizu ene kontra
Tromenta harrigarriak,
Ene gaiñera lantzatzatzu
Zerutik ihortziriak.

Gerla gerlari egiozu,
Orai da, beraz, denbora;
Armak hartzatzu, kolerari
Erakutsozu kolera.

Adoratzen tut humilki
Ni punitzen nauzunean.
Damnatzean haiñ ungi zare,
Jainko, nola salbatzean.

Bañan pena dut, ez ttipia,
Zureganik jakiteko;
Aithortzen darotzut, eztakit 
Nola nauzun punituko.

Non pausatuko darotazu
Zerutik ihortziria?
Estali nau zure Semeak
Bere odolaz gustia.

Beraz nahi banauzu
Zure koleran punitu,
Lehenbizirik behar duzu
Zure Semea kolpatu.

Dialoga bekhatorearen eta justuaren artean

	B
Egiñ da resoluziñoa,
Utziko dut bekhatua:
Penitentzia egiñen dut,
Obedituko zerua.

	J
Deliberaziño ilhuna!
Esparantza lastozkoa?
Noiz izanen dela uste duk
Hire azken mementoa?

	B
Nigar egiten duenari
Barkhatzen dio Jainkoak:
Bertzela eztire promes hauk
Haren promes dibinoak.

	J
Nigarrak ungi egiteko,
Harzak egungo eguna,
Ezpaitio Jainkoak promes
Nihori biharamuna.

	B
Egiñ behar denaz geroztik
Nahi dut ungi pensatu,
Denbora astiro harturik,
Ungi nahi dut konplitu.

	J
Erhoa, halako gloria
Hik uste parabisuan?
Eta bitartean utzten duk
Benturaz hirriskuan?

	B
Utziko dut oso osoki
Bekhatuaren bidea,
Eta segituko dut gero
Berthutearen xedea.

	J
Fazoiñ huntan penitentzia
Bethi urruntzen dukela,
Eztuken denboran uste duk
Saindu egiñen aizela?

	B
Plazer ilhaunek darotate
Bihotz gustia xarmatzen,
Hautarik eziñ apartatuz
Hunela naiz amarratzen.

	J
Urrun adi lehenbailehen
Eta horien lekuan,
Jainkoa nausia egiñen zaik
Hire bihotz dohatsuan!

	B
Nola usantza gaitzek tuzten
Flakatzen gure indarrak!
Zerk desegiñ othe detzake
Haukien gathe gogorrak?

	J
Ene ondikoa! Ondiko
Posible den handiena:
Inposible da utz dezadan
Ene gathibotasuna!

	B
O Salbatzaillea Jauna, zato,
Zato ene laguntzera.
Gustien salbatzaille ona,
Zato ene libratzera!

	J
Halako mendi itsusian
Mendi tromentez bethean
Amudioak hil zintuen
Itzaturik Gurutzean.

	B
Higuiñaraz dietzadatzu
Munduko xarma emeak,
Eta porroka bihotzean
Bekhatuaren gatheak.

	J
Zuk, Jauna, zuk xarmatzen nauzu
Zeruko xarma puxantez:
Hautsiko tut fiñean sokak
Ifernuaren despitez.

	B
Eztire deus enetzat orai
Ene plazerak munduan,
Bethikotz egiñ zaizkit Jesus
Nausi ene bihotzean.

	J
Mundua, o mundu itsua!
O handitasun ezdeusak!
Sensuen atsegiñ ilhunak,
O Aberastasun eskasak!

	B
Bazoazte arinkiago
Ezen ez xirripan ura:
Nola beraz zaituztet zuek
Maitatu hanbat denbora!

	J
Bañan zu aspaldion zaren
On eder eta berria!
Nola hunen berant darotzut
Eman arima gustia!

	B
Nik zure kharrez behar nuen
Erre ene egunetan:
Ezperen maitatuko zaitut
Gaiñerako denboretan.

	J
Su sainduak errerik, utzkik
Munduko sendimenduak,
Eta hartzak doluz zaurthurik
Zeruko mobimenduak.

	B
Ah, bai utzten tut bekhatuak,
O Jesus orai beretik,
Hautsten tut sokak, egonen naiz
Doluz bethi zuregatik.

	J
Horra jadanik segitzen dik
Gloriak hire dolua,
Hire gatheak desegiñik
Ematen darok zerua.

	B
Emok dolore sainduari
Hire bizitze gustia;
Hire nigarrek hillen die
Ifernuko khar handia.

Bekhatoreak kitatzen du bekhatua

Ingratki ofensatu zaitut
O Jainko guziz maitea.
Damu dut: ikhus-azu, Aita,
Ikhus ene dolorea.

Entzun nazazu zuregatik
Auhenez nola nagoen.
Entzun ene bihotz humillak
Nola desira zaituen.

Gogotik nigar egiñen dut,
Egiñen penitenzia,
Eta utziko sekulakotz 
Bizitze gaxto guzia.

Milla eta milla herio
Lehen ditut sofrituko
Ezen ez deusik zure kontra
Behin ere pensatuko.

Sekulakotz utzten dut beraz
Ene usantza gaxtoa,
Zu bethi-ere, maitatzeko,
Zeruetako Jainkoa.

Maitatu nauzu bethi-ere,
O Trinitate handia!
Zure maitatzen enplagatu
Nahi dut bihotz gustia.

Atrizionea nola egin behar den

Majestate izigarria!
Gustien juje justua!
Ikharaz nago zuregatik
Doloreak harritua!

Dolu dut ene bekhatuez,
Transitzen nau ifernuak;
Ifernurat egortzen tuen
Ihortziria soiñuak.

Helas! Bai ifernuko kharrak
Gustia nau arraillatzen;
Arima gltzeko beldurrez,
Nigarretan nau hondatzen.

Bekhatuek hunela naute
Parabisutik urrundu,
Eta ifernuko tromenta
Handietara hurbildu.

Kontrizionea nola egin behar den

Nigarrez nago ikhusirik
Ene falten beltztasuna,
Eta ikhasirik halaber,
Aita, zure ontasuna.

Egia da, tarritatu dut
Zure kolera justua:
Zure besoa armatu dut,
O juje ofensatua!

Hala ere hau ezta pena
Ene pena handiena,
Bañan bai zeren zu zaitudan
Tristetu, ene Jaun ona.

	Bertzea

Ikhus azu, zeruko Aita,
Ene dolore handia.
Bai, zu zerori egoñ zare
Ene miñen ithurria.

Ene kontra kolera zaite,
Puni nadin gehiago;
Biziko da ene arima
Geroago sainduago.

Edo dadilla bethi bizi
Egiazko beldurrean;
Edo ezperen hil dadilla
Orai duen dolorean.

	Bertzea

Jainko handia, ageri da
Zeiñ hagitz nauzun maitatu,
Anbat milla pena baituzu
Enegatikan hautatu.

Aita, nik zuri amudio
Behar bidean bihurtu,
Zenbat milla egiñ darotzut
Desplazer eta afruntu.

	Bertzea

Kalma zazu, Jaun ona, kalma
Zure kolera justua.
Erdiratzen naiz aditzeaz
Nik merezi gaztigua.

Zureganik urrundu banau
Bekhatu dohakabeak,
Bederen hurbiltzen banindu
Bihotzeko doloreak.

	Bertzea

Eztut, Jauna, eztut bihotzik
Begien idekizeko;
Gutiago dut, bada, Aita,
Zuregana altxatxeko.

Merezi ditut zure suak,
Ni naiz hobendun handia.
Ah, nik frogatu behar nuke
Zure kolera gustia.

Hil behar dut, eziñ nagoke
Zeren zaitudan tristetu!
Ez naiz Jainkoaren semea,
Zure kontra naiz altxatu.

Ah, nolako pena nik dudan
Ene baithan pensatzean,
Hanbat pekhatu detzadala
Egiñ zure aitziñean!

Kontrizionea anplekiago deklaratua

		Gurutzearen aitziñean bekhatorea dolorez eta amudioz zahurtua

Gizonen eta aingeruen
Errege eta Jainkoa,
Posible diren on gustien
Itsaso egiazkoa!

Zu zara gustien Prinzea
Eta zu Majestatea,
Gure bihotzen gozatzeko
Zu on guziz kapablea.

Arren, egiñ diezadazu
Nahi zinduken bihotz bat,
Zuregatikan sofritzeko
Zuk plazer duzun bezanbat.

Oraiño desiratzen nuke
Nuen ene dolorea,
Zeren zu tristetu zaitudan,
Ah, Jainko guziz maitea!

Bethi desplazer nahi nuke
Zuri egiñ de desplazerez,
Eta tristezia osoa
Zuri eman tristeziez.

Nahi nuke bethi pairatu
Bihotzean agonia,
Eta dolorez akhabatu
Ene bizitze guzia.

Ezpazindu zerurik ere
Zure adiskideentzat
Eta ifernurik ezpalitz
Bekhatore etsaientzat;

Hala ere sofritu bethi
Nahi nuke zuregatik,
Bethi sofritu, Jauna zuri
Plazer egiteagatik.

Ah, Jesus, indaitzu, beraz,
Dolore, herra handiak,
Munduan diren bekhatuek
Merezi tuzten gustiak.

Ah, segur, Jauna ez lizate
Zure ungi maitatzea
Egun oroz egiten diren
Hobenez ez tristetzea.

O gure amudio maite,
Gure on, gure gloria,
Majestate infinitua,
Jainko adoragarria:

Ez othe ninzate sekulan
Haiñ dohatsu gerthaturen,
Non bekhatuen khasatzeko
Bizia bainuke emaren!

Segur egiazki darotzut,
Ene Jauna, deklaratzen,
Belhauriko eta bihotzez
Aitziñean prometatzen.

Baldin banitu milla bizi
Lehen nituzke emaren
Ezen zu arinki ere 
Sekulan ofensaturen.

Beraz prometatzen darotzut
Ahalaren egiteko,
Zure moianez huts gustiak
Ditudala kitatuko.

Fabore hunen galdetzeko,
Lagundu nauzu graziaz:
Lagun zakizkit konplitzeko
Behar den indar guziaz.

Badakit eztuzula nahi
Bekhatorea hil dadiñ,
Bañan utz dezan bekhatua
Eta ungi bizi dadiñ;

Helas, Jauna! Helas Jainkoa!
Bihotzez ditut hartuko
Ordenatuko tutzun penak,
Amudioz konplitzeko.

Besarkatuko tut posible
Diren dolore gustiak:
Inposible direnak ere
Izanen zaizkit ttipiak.

Promes darotzut gehiago
Konfesatuko naizela,
Aphezari falta gustiak
Erranen diotzadala.

Izanen da ene plazera
Ethorriko den denboran,
Biziko bainaiz, zuri egiñ
Desplazerez desplazeran.

Ah bai! Zu nahi zaitut, Jesus,
Hartu ene eksenplutzat:
Zure miñ eta doloreak
Ene gustien mirailtzat.

Egiñ zauzkitzun afruntuak
Emanen tut bihotzean
Hil eta bizi egoteko
Zurekien Gurutzean.

Bekhatoreak hartu nahi du bizitze ona

Eztarot dolorerik baizen
Ene bihotzak ematen,
Eta ez ene bi begiek
Nigarrik baizen egiten.

Jauna, haiñ tromenta kruelak
Naute bethi erdiratzen!
Arren, beraz lagun zakizkit
Haukien aphazegatzen.

Egiñagatik ene hutsez
Munduko auhen tristeak,
Zuk baizen nihork eztetzake
Senda ene doloreak.

Ezen hanbat miñ sofriturik
Bethi nago doloretan,
Nahasten baizen ez naiz bethi
Bethi pairatu ondoan.

Laster zihoan xirripa bat
Itsasoaren aldera,
Bere jaidurak baitzaraman
Bere zentro propiora;

Bañan trabatu izan zuen
Bidean horma gogorrak,
Urean zren holatx pillez 
Egiñik gathe amarrak.

Beira zegokan iguzkia,
Bere tronuan jarririk,
Eta kexatu izatu zen,
Ura preso ikhusirik.

Horma hotza (suan bezala)
Arraien klartasunean,
Berotu eta urtu zuen,
Libro largatu bidean.

Bihotza hala zihoatan
Xirripa ziduriela,
Zeruko itsaso handia
Atzeman behar zuela.

Bañan, ah, ene bihotzari
Trabatu nahiz kursua,
Bekhatuak (negu kruelak)
Hil zioen bere sua.

Urrundu zen Jainkoaganik
Galdurik bide saindua,
Hotzak trenkaturik zegoen
Ezn kausituz zerua.

Salbatzaille Jauna, zu zare
Gure arimen argia,
Zu ethortzen zare mundura,
Munduaren iguzkia.

Arren, idekitzatzu beraz
Zure bi begi eztiak,
Eta sendatuko ditutzu
Ene dolore gustiak.

Bekhatuak hotztu bihotz hau
Erdira diezadazu;
Idorrak ditut bi begiak,
Urtan ganbia detzatzu.

Itzuliko darozkidatzu
Bi ithurri ederretan,
Zuregana nabigatzeko
Bi itsaso sainduetan.

Izanen da zur odola
Gure itsaso gorria;
Han barrena dut hondatuko
Ene bihotz egarria.

Alferrik zaizkit mariñelak
Laguntzera ethorriko:
Ithoko nauen elementa
Milletan dut laudatuko.

Izanen da ene untzia
Ur huntan zure habea,
Ene belak zuk zure thonban
Izatu hil-mihisea;

Pillotutzat zure grazia,
Zure gloria haizetzat,
Ama iza, Jainkoa tresor,
Bien Semea portutzat.

Bekhatorea manyateraren 
eta gurutzearen erdian

Nahi baduk ungi maitatu
Jesusen lege dulzea,
Maitazak haren manyatera
Eta maita Gurutzea.

Manyateran irakasten dik
Jesusek inozenzia:
Gurutzea dik predikatzen
Jesusek penitentzia.

Arima, beraz nahi baduk
Bizi sosegu handian,
Beirauk ez ilkhi, ago bethi
Hekien bien erdian.

Amudioak hire penak
Darozkik ganbiatuko,
Eta dolore dibinoak
Milla xarmez xarmatuko.

Jesu-Kristok abisu ematen dio penitentari

Sekulan ezakela segi
Bekhatuen gutizia,
Karitatea begirazak,
Ez gal nik emon grazia.

Egik beraz ahal dagiken
Obra saindu tenporala,
Eta bethi konplituko duk
Nik nahi dudan bezala.

	Penitentak

Zure plazera da, o Jauna,
Gizonak duen gloria;
Hori da bada mundu huntan
Nik nahi dudan gustia.

Hori da orai eta bethi
Desira dudan desira,
Ea noiz konplituko dudan,
Jainkoa, zure plazera.

	Jainkoak

Bethi hartuko duk denbora
Othoitz onen egiteko;
Othoitzak behar darok eman
Hire denbora eskuko.

Arrazoiña dukek orduan
Osoki hire nausia,
Eta arrazoiñaren nausi
Zeruko Jainko Handia.

Xoil tuk hagitz preziatuki
Mementoak enplagatzen,
Noiz ere baita zeruetan
Oraziñoa agertzen.

Jainkoari altxa diozok
Hire bihotza obretan,
Mahaiñean, etxean, landa,
Eta lekhu guzietan.

Bethi ere ofri diozok
Gorphutza eta gogoa;
Hiretzat dukek ontasuna,
Harentzat bozkarioa.

Fiñean hire obrak dituk 
Fletxen gisa bolatuko,
Eta ziotek Jainkoari
Bere bihotza zaurthuko.

Bertze abisua

Nahi baduk hire miñentzat
Erremedio eztia,
Athor hunat: errezibi zak
Debotki Eukaristia.

Hire ogia denaz gero,
Egik hire janharia;
Emanen dik hire ariman
Bizitze miragarria.

Orduan darok garbituko
Haragi hunek gorphutza;
Baita hunen odolak ere
Eder egiñen bihotza.

Preparazionea sakramendu sainduaren errezibitzeko
	Aldareko Eukaristia dibinoa, Gure jaunaren obra

		Cum dilexixet suos, in finem dilexit eos. Joan, 13.

Amudio dibinoaren
Espantu miragarria!
Parabisua da lurrean,
Gau ilhnean argia.

O amudio! O bothere?
Ala zuk indar handia!
Hostian barna eman duzu
Ihortzirien Nausia!

Hurbil zaitezte, beraz, jende
Munduan diren gustiak,
Zuek Prinze maiteaganik
Hartzeko lege eztiak.

Zoazkigute urrun, nigarrak,
Eta urrun tristezia;
Zerua utzirik ziagok
Bere kolera guzia.

Eztik egiñen gehiago
Lurraren kontra gerlarik,
Bethi ere egonen dituk
Elkharrekiñ baketurik.

O Jaun! O Prinze! O Errege!
O biktorios noblea!
Aldarean estali duzu
Jainko bat paregabea.

Zuek ere zatozte hunat,
Arima xahu maiteak;
Baratze eder gustietan
Bil detzatzue loreak.

Behar duzu koroatu
Amudiozko hostia,
Zuen janhari egin baita
Ihortzirien Nausia.

O Amudio! o bothere!
Zer da zu bezalakoa?
Hostian barnan eman duzu
Zeruetako Jainkoa.

Salbatzaileak gizonei ematen diote jatera bere gorphutza

Huna, erran izatu zuen
Ene gorphutz sakratua,
Zuentzat eta hañitzentzat
Amudioz zathituta.

Ihardets biozo giristiñoak

Eskuan bihotza harturik
O Jesus, huna ogia,
Zuretatz eta zuregatik
Osoki doluz zaurthua.

Sakramendu sainduaren gaiñean 
Saint Tomas doktoraren prosa

		Lauda, Sion, Salvatorem.

Eliza, zure artzaiña,
Salbatzaille kapitaiña,
Lauda zazu handizki.

Egiñ-agatik nahia
Laudatzeko Jaun handia,
Ez daikezu osoki.

ZLure kanten materia
Har zazu ogi bizia,
Banketik gozoena.

Hau zuenean sakratu,
Bera izan zen ofritu,
Dohañik handiena.

Altxa zazu gora boza
Eta zaite ungi goza
Ogi hunen laudatzen.

Lehen eman ontasunak
Hemen ditu Jesus Jaunak
Orai berriz berritzen.

Hemen Errege berriak
Bazko zahar joan gustiak
Berrietan trukatzen.

Itzal hutsa du egiak,
Gau ilhuna iguzkiak
Ondotikan segitzen.

Manatzen du Jesus Jaunak
Afaritan eman onak
Ofrenda diotzogun.

Bere gorphutz sakratua
Eta odol preziatua
Konsekra diotzogun.

Odol saindu, du erraten,
Arnoa dela egiten,
Gorphutz saindu ogia.

Eskuak eztu ukitzen,
Begiek ez ezagutzen,
Fedea da argia.

Akzident diferentetan
Eta ez substanzietan
Dago tresor handia.

Odola da kalitzean,
Gorphutza ogi ordean,
Banatan Jaun handia.

Ezta gorphutza zathitzen,
Odola ezta partitzen,
Bañan daude osorik.

Millei zaie zerbitzatzen,
Batek haiñbertze du hartzen,
Deus ez gutiagorik.

Ogi bera dute onek
Eta bera hobendunek
Mahaiñ berean hartzen.

Bañan onek bizitzea,
Gaxtoek heriotzea
Diferentki kausitzen.

Hostia denean hausten,
Oso da Jesus egoten
Parte ttipienean.

Figurak dire ukitzen,
Gauzak eztire guttitzen
Bere estatu barnean.

Hau da haurren janharia,
Hau Aingeruen ogia,
Eta ez ozarrena.

Isaak hau zen gurutzatu,
Bildots hau sakrifikatu,
Hau da Kristauen mana.

Ah ogi egiazkoa!
Artzaiñ amudiokoa!
Har gaitzatzu grazian.

Arren, iguzu indarra,
Zure bisaia ederra,
Ikhusteko glorian.

O Jainko puxant zarena,
Gustiak dakizkitzuna,
Zaren gure koroa.

Zaren zeruko gorthean
Zure mahaiñ ederrean
Gure bozkarioa.

			Halabiz.

Mahain saindura ethorri baño lehen 
konsiderazionea

Grazia hau zer grazia da,
Helas, gure Jainko Jauna!
Zureganik hartzen baitugu 
Hunelako ontasuna.

Xixari txarrei daroezu
Kreatu mundu handia,
Eta diozute bazkatzat
Eman zure haragia.

Zure amudio sainduak
Hau zuenean pensatu,
Nork ahal zukeen egundaiño
Bihotzean desiratu?

Hala hau delarik, gaitutzu
Herioaz mehatxatzen,
Ezpagare banket dibino
Bizi huntara ethortzen.

Zer du xixari ezdeus batek
Bere baithan, zer grazia,
Merezitzeko zureganik 
Hau bezalako gloria?

Ogi bat zaio aitziñera
Ohorezki zerbitzatzen,
Zeiña aingeru bati ere
Ezpaitzaio presentatzen.

Manatzen nauzu jan dezadan
Aldarean den Jainkoa,
Zure formara formatzeko
Ene arima flakoa.

Goazen, beraz, gure arimek
Hemen die janharia,
Jainko Jaunak berak emanik
Jainko baten haragia.

Mahain sainduaren aitziñean debozionea

	Fedea

Siñhesten dut, Jesus Jainkoa,
Zure haragi garbia
Aldarean egin duzula
Zure haurren janharia.

Jauna, adoratzen dut beraz
Zure Gorphutza hostian,
Eta zure odol saindua
Arnoaren idurian.

Erran duzu, beraz hala da,
Ezen egiaz zara zu:
Zure gorphutza estalirik
Mahaiñ huntan utzi duzu.

Hau zuten lehen Erregek,
Artzaiñek hau adoratu:
Lasto gaiñean hau etzan zen,
Hau Gurutzean itzatu.

	Desira

Bildots Jauna, zure odolaz
Egiñ duzu ithurria,
Falta gustiez xahutzeko
Gure mundu itsusia.

Ah, beraz zato, garbi zazu
Jesus Jainko Jaun ederra,
Garbi zazu odol hunetan
Ene arima beharra...

	Humilitatea

Enegana, othoi, ez hurbil
Ez naiz ni diñe, o Jauna!
Handiri bada mundu huntan,
Helas, ni naiz hobenduna.

Asko duzu zuk manatzea,
Asko hitz bat erratea;
Berehala ethorriko zait
Ene ontasun maitea.

	Othoitza

Jauna, zerorrek darotazu
Tresor handi hau partitzen.
Ah, ene bihotza bazindu
Zure graziez bethetzen!

Eder nazazu amudioz,
Banintz bezala urrea;
Egidazu zure dohaiñez
Bihotzean aldarea.

	Dolorezko errespetua

Dolorez eta errespetuz
Urthuko naiz zuregatik:
Egiñen tut nigar handiak
Ene bekhatuengatik.

Bai, nigar bethi egiñen dut
Bihotzaren xahutzeko,
Khenduko ditut bekhatuak
Zui garbiki emateko.

Errezibitzeko denboran konsiderazionea

Nola preparatu behar dut
Hartzeko Jesus debotki:
Ezta deus gure munduan
Ematen denik osoki.

Prinze bati eman zaio
Armada baten kargua:
Emanen zaio bertze bati
Hiri baten gobernua.

Izanen tuzte bertze jaunek
Zeiñek bere Probintziak:
Bañan eztitu nihork ere 
Kolpez ontasun gustiak.

Sakramendu sainduan Jesus
Osoki da direten,
Eta partitu gabe zaiku
Oso osoa ematen.

Zer eztut beraz egiñ behar
Jaun hunen ohoratzeko,
Utzi nahi tut deus gustiak,
Jesus, zure maitatzeko.

	Admirazionea

Ah, nik egun zer phorea!
Ene ahoan da sartzen,
Ukitzen du ene mihiak,
Ene bihotzak sentitzen!

Giristiñoa, entzun ezak
Espantu harritzekoa:
Zerbitzari humil, paubreak,
Jaten dik bere Jainkoa!

	Ohorea

Beraz, Jainko Jauna egin zait
Anaia miragarria!
Bañan egin zait gehiago,
Egiñ baitzait janharia.

Aingeruen ogi bizia
Gizonak du ohoratzen,
Adoratzen du, laudatzen du
Eta du errezibitzen.

	Amudioa

Janhari gozo dibinoa,
Ontasun miragarria,
Arimen present dohatsua,
Espos adoragarria.

Salbatzaillea, entzun-azu:
Ni gustia naiz zurea;
Bañan oraiño adi zazu:
Gustia zare enea.

Mahain sainduan salbatzaillea errezibitu ondoan

		Nunc dimitis servum tuum...

Pagurik orai utzten nauzu,
Ene Jainko on handia;
Orai nauzu kontent egortzen
Zure esklabo ttipia.

Ene mihiaz egiñ duzu
Zure jartzeko tronua;
Egin duzu ene bihotzaz
Plazer hartzeko zerua.

Jainkoa, ikhusi zaituzte
Egun ene bi begiek,
Ohore hau ez zuten izan
Hil diren zerbitzariek.

Nik dut izatu handiago
Grazia ene ahoan,
Ezen ez Salomon Erregek
Bere tenplu dibinoan.

Bortz milla urthez desiratu
Ontasun miragarria
Ageri da egun munduan
Gustien Jainkoa handia.

Zu ziñen zure ahaiden
Ontasun handi bakarra;
Ene ariman egun zauntza,
Ah, graziaren ederra!

Iguzkiak berotzu geroz
Ene arimako hotza,
Gau ilhuna kasaturikan,
Argituz geroz bihotza,

Hagitz joanen naiz xuxenago
Ezen ez jende joan dena:
Hek itzala segitu zuten,
Nik itzalaren eguna.

Gloria, puxantza, ontasun
Duela Aita handiak,
Espiritu Sainduarekiñ
Seme adoragarriak.

Nola ere izan baitute
Haste gabe den hastean,
Dutela orai eta bethi
Bere eternitatean.

			Halabiz.

Salbatzaille doktor egiten da bihotzean

Berbo haragi dibinoak,
Zuhurtzia Jainko denak,
Bere argiz argitzen tik
Zuen arima ilhunak.

Ah, tresor handia! Heldu duk
Zuen miñen sendatzera,
Eta zuen bihotzekien
Amulsuki mintzatzera.

Helas, Jainkoa, mintza zaite
Eta konsola detzatzu:
Harturik aire dibino bat 
Eskolatu behar tutzu.

Irakatsiko daroezu
Zure lege eternala:
Zaren, beraz, hekiñ doktora,
Jainkoa zaren bezala.

Errezibitzen duena bat egiten da Jesusekiñ

		Anima Christi, sanctifca me.

Arren, Saindu egiñ nazazu,
Jesus onaren bihotza;
Halaber zuk salba nazazu,
Jesus Jaunaren gorphutza.

Ase zazu zure odolaz,
Jesus, ene egarria;
Xahu nazazu, ur Jesusek
Sahetsetik isuria.

Jesus, enetzat hil zarena
Indazu zure indarra,
Eta, othoi, entzun nazazu,
O ene Jesus ederra.

Zure zauri dibinoetan
Iduk nazazu gorderik,
Eta iduk zure haragi
Sakratuan estalirik.

Ez nazazula zureganik,
Jesus, utz apartatzera,
Eror ez nadin ene etsai
Kruelen eskuetara.

Ah, deit nazazu zuregan
Heriotzeko orduan,
Eta, Jauna, mana nazazu
Ikhus zaitzadan zeruan.

Egidazu, beraz, grazia
Parabisuan sartzeko,
Han bethi dohatsuen balsan
Kantuz zure laudatzeko.

Jesu-Kristoren aldare egiten da errezibitzen duena

Jesus, ene ariman barna
Aldare bat egidazu
Eta hostia sakratua
Han pausa diezadazu.

Gurutzean gurutzaturik
Bethi zaitut ikhusiko,
Eta indar gustiez bethi
Jainko adoratuko.

Zure odolaz egidazu
Ithurri bat bihotzean,
Eta itsaso dibino bat
Arimaren inguruan.

Irakiko dut bethi-ere
Zure ithurri sainduan:
Zure amudioak bethi
Erreko nau bere suan.

Jesu-Kristoren tenplu egiten da

Ni zer naiz, o ene Jainkoa!
Nor naiz? eta zu nor zare?
Zu zare gustia, ni ez deus
Edo ni suiet, zu Prinze.

Aitzitik, Jauna, ni zer naiz?
Ah, nik nolako gloria!
Errezibitu izan baitut,
Zeruko Jainko handia.

Aita, zer emanen darotzut
Ez emateko Semea:
Har ezazu hunen estatu
Humilla eta gordea.

Ni ere ofritzen natzaitzu
Jesusekiñ juntaturik,
Halaber zuri ere, Jesus,
Zure esklabo egiñik.

Saint Thomas doktoraren debozionea

		Adoro te devote, latens Deitas.

Adoratzen zaitut debotki,
Jainko beloz estalia,
Eta ogiaren figuran
Kanpotikan ageria.

Jauna, hala gure bihotzak
Zaizkitzu humiliatzen,
Non pensatzean baitzaizkigu
Indar gustiak flakatzen.

Begiak, eskuak, gustua,
Guri zaizkigu trunpatzen:
Eztugu beharriez baizen
Or zarela ezagutzen.

Siñhesten dugu, Jesus Jauna,
Zuk erran duzun gustia,
Ezpaitu erran nihork ere
Zuk bezalako egia.

Estali zinduen habean
Solament Jainkotasuna:
Bañan hemen estali duzu
Baita gizatasuna.

Egia hauk siñhesten tugu
Eta aithortzen publiki,
Bañan ohoiñak galdegiña
Galdetzen dugu humilki.

Eztugu Tomasek bezala
Zure zauririk ikhusten;
Ala baiñan, gure Jainkoa
Guk ez zaitugu ukhatzen.

Othoi, egiguzu berretuz
Dohakigun siñhestea,
Eta esparantzarekien
Berretuz karitatea.

Jainkoaren herioaren
Nolako orhoitzapena!
Emaillea den gisa bizi,
Bizia Ogi emana.

Arren, Jauna, egiozute
Gure arimei dohaiña,
Bethi zu desira zaitzaten
Eta ez zure ordaiña.

	Amudioa

Jadanikan ene bihotzak
Su saindu bat du sentitzen:
Ethortzen zait ezti eztiki,
Arima darot erretzen.

Ala ni hagitz dohatsua!
Zeren zeruko ogia
Egun ene ariman barna 
Egiñ baitzait su handia.

	Eskerrak

Nola emanen darozkitzut
Merezi tutzun eskerrak,
Nola ditut ezagutuko
Zure ontasun ederrak?

	Aktak: esparantza

Zeruak promes darokuzu
Fiñik eztuen gloria;
Zu ematen zaizkigunean
Ematen zaiku saria.

Desira ahal dezakegu
Nahi duguna zeruan:
Izaten dugu balioa
Zuk egiñ banket sainduan.

O amudio, o Jongoiko!
O Pelikano saindua!
Zure odolez salba zazu
Mundu bekhatuz galdua.

Odol eder dibino hunen
Xortarik den ttipienak
Xaha detzake munduaren
Bekhaturik handienak.

Salbatzaille, gerizean
Hor ikhusten zaituguna:
Arren, beraz, konpli dezazu
Guk desiratzen duguna.

Fiñean, bisaiaz bisaia
Zeruko palazioan
Dohatsuki ikhus zaitzagun
Bozkariozko tronuan.

Hartu dut ene bihotzean
Zure tresor inmensoa,
Zure gorphutz, zure arima,
Dibinitate osoa.

	Ofrenda

Nola paga othe dezaket
Jesusen present handia?
Bederen ematen darotzut
Zer ere bainaiz gustia.

Nola zure amudioak
Fiñik ezpaitu kausitzen,
On gustien emailleari
Deusik eztiot gelditzen.

	Galdegitea

Garbi zazu ene bihotza,
O Jainkoaren Semea;
Errezibitzen dut sainduki
Zure haragi noblea.

Zure gisa egin nazazu
Pazient, humil, amulsu,
Bekhaturik batere gabe,
Munduan bildots dohatsu.

	Othoitza

Arren, Jauna, debeka zazu
Ifernuko ohoiñ hatsa,
Hartzetik ene arimako
Erresuma aberatsa.

Ah, bai, othoi, debeka zazu
Ni sekulan garaitzetik,
Eta lehen tronutzat zuen
Bihotzera ethortzetik.

	Protestazionea

Zure banket saindu huntara
Amudioz nauzu deithu;
Leial izateko darotzut
On egiten juramentu.

Beiratuko dut zuri eman
Hitz handi egiazkoa,
Bañan, othoi, zaren zerori
Zigillu sekulakoa.

Errezibitu ondoan errateko orazione debota

	O Jesu-Kristo, ene Jauna eta ene Salbatzaillea: posible da memento huntan zu zaren gustia zarratu zaren ene estomakaren barnean, eta nik adoratzen dudan Jainkoaren majestate handiak egiñ diezadan ohore, ene bizitzera ethortzeko? Egia da, o ene mihia, izatu aizela Jesu-Kristoren tronua, eta hura ekhartzean, ekharri dukela gauza diren gustien fundamenta eta sustengua? Egia da, o ene arima, Jesus-Kristoren arimarekin bat egiñ aizela? Hauk erratean, badakik zer dioken? Eta badakik nola zarratzen duken unibersu gustiaren hedadurak eziñ zarra dezaken Jauna?
	Ametsa othe da hau? Ala egia othe da? Errateaz ene baithan dela Jesus! O ene Jainkoa, hau ezta ametsa, bañan egia bera da: zure ontasuna dela kausa zare hemen, ez ene merezimendua dela kausa. bañan harritzeko gauza da! Sakramendu hau egiñ baño lehen eztzinduela munduan egiñ hanbat mirakullu, nola egiñ baituzu hemen izatekotzat.
	Beraz adoratzen zaitut kapable naizen humilitate eta errespetu gustiarekiñ, eta nahi dut ene arimaren eta ene gorphutzaren indar gustiak ethor dakizkitzun, merezi duzun ezagutzaren eta ohorearen ematera. Bañan nola ene bihotzeko botherea gauza guziz gutia baita, othoitzten tut saindu gustiak, zure aingeru gustiak, zure Ama guziz dohatsuarekiñ, arren, irakats diezadaten zure ohoratzeko antzea; ene orde eman dietzatzuten zor darozkitzudan eta eziñ detzakedan errespetu handiak.
	Ezta, bada, justu, o ene Jauna, zerori ematean niri, eman darozkidatzunaz geroztik gauza gustiak, egiñ diezazudan naizen gustiaz sakrifizio solemnel bat, paga dezadan gorphutzaz gorphutza, odolaz odola, arimaz arima, eta biziaz bizia?
	Beraz errezibi zazu ene gorphutza zure sekulako esklabotzat: zure libraien ekhartzeko ohorea izatuz geroztik eztu bizi nahi zuretzat baizen, eta zure ukitzeaz sanktifikatuz geroztik, eztu zerbitzatu behar bertze nausirik zu baizen. Errezibi zazu ene arima bere indar gustiekiñ; hauk eztute deusik egiñ nahi, zure gogara baizen. Ene memorioari eztzaio sekulan ahantziko ene baithan egoteko egiñ darotazun ohorea; ene adimenduak eztu pensatu nahi grazia huntan baizen; eta ene borondateak eztu nahi amudiorik hunentzat baizen.
	Eta nola baitzare Jaun handi eta ungigille bat, zeiña ezpaita sartzen etxe batean, benedikzione gustien ekhartzeko eta han utzteko gogoz baizen, sofrizazu, ene Salbatzaillea, eztiezazudan egun galdegiñ gauza xoil bat baizen. Hunengatik zerori ere gizon egiñ ziñen, pairatu izan zinduen eta hil izan ziñen: galdegiten darotzut ene salbamendua, o ene jainkoa. Eztezazula beraz permeti, errezibitu dudan gorphutz hunek alferrik pairatu izan duen herioa, eta ene odolarekiñ nahasi den odol preziatu hau alferrik enetzat isuri izatu den Kalbarioan.
	Eztitut nahi mundu huntako ontasunak, ez atsegiñak, ez handitasunak; eztut salbamendua baizen deus nahi, eta hau zrekien batean, o ene Jainkoa.
	Bañan nola ikhusten baitut, enetzat duzun amudioak zure estaltzeko egiñ darozkidan akzident hauk ene estomakan denbora guti iraunen dutela, eta sarri urratuko direla zure presuna maitea erretiratzean, othoitzten zaitut J. K. ene Jauna, bederen ez ni abandonatzeaz zure graziaz; bañan zure amudio sainduaren moianez ene baithan egoteaz, eta ene arimari bethi egiteaz hemen egotu zarenean egin izatu diotzatzun ontasun gustiak.
	Bizkitartean inplazienzia handiarekiñ biziko naiz, berriz zu ethor arteraiño, o ene Jainkoa, ene guzia, ene anaia, ene aita, ene esposa, ene Salbatzaillea, eta nik bilhatzen dudan gloria xoilla denboran eta eternitatean. Hala biz.

Sakramendu saindua aldarean ageri denean 
benedikzionea ematerako denboran

		Ecce nunc benedicte Dominum. (Psal. 133, parafrasa).

Adora zazue humilki
Handi gustien handia:
Hor ziagok zuen begira
Aldarean estalia.

Zeruan errezibitzen tik
Sainduen laudorioak;
Eta lurrean galdegiten
Gizonen amudioak.

Bildu dik Jesusek Hostian
Jainkoak duen gloria,
Eztuk posible ikhus dadiñ,
Estalia duk gustia.

Goiz eta arrats athor beraz,
Ekharrak bihotz garbia;
Ohora eta adora zak
Arimako iguzkia:

Izarrek egun ederrari
Aldiz lekhu egitean,
Gaua bereilhunarekiñ
Bertze mundura joatean.

Eskuak junta, adora zak
Jainkoaren ontasuna,
Bere amudio handiak
Eman dik hemen barrena.

Ala nik nahi bainituzke
Kopla sainduak kantatu;
Benedika nazazu, Jauna, 
Nahi zaitut ohoratu.

Ah, Jainkoa eta gizona!
Laudatzen zaitut munduan.
Oi laudatzen bazintut, bada,
Sainduen balsan zeruan!

Aita bethi ere zarena,
Bethi duzula gloria:
Zuk ere gloria duzula,
Seme adoragarria.

Zu guregatik egiñ ziñen
Lurrean gure haragi,
Eta ziñen halaber egiñ
Guregatik gure ogi.

Fiñean gloria duzula,
Amudiozko Presuna:
Zuk bethetzen duzu onez
Mahiñ Jesus Jaunarena.

Sakramendu sainduaren ohoretan noiz nahi egiteko aktak

Jendeak, laster egizue
Erregeren ikhustera:
Tronuan huna non dagoen,
Zatozte adoratzera.

Zuengana ethorri nahiz
Zeruko Jainko handiak,
Aphezen eskutan eman tik
Bere ontasun gustiak.

Behin zuei emanez geroz
Bere tresor aberatsa,
Odolarekiñ darotzue
Berriz ematen gorphutza.

Zuek ere giotzue
Zuen gorphutzez tenpluak,
Eta zuen bihotz garbiez
Bere aldare sainduak.

Populua, itzul diozok
Zor dioken ezagutza;
Emok errege handi huni
Hire onekin bihotza.

Hostia huntan duk humilki
Jainkoa ezagutuko,
Eta hunen gorphutzareki
Odola adoratuko.

Bihotzez maitatu behar duk,
Errege gustien Jauna,
Hemen ziagok sarthu nahiz
Zuen bihotzetan barna.

Erran arazi behar diok
Hire bihotz debotari
Ene mihiak dioena
Erraten Jainko Jaunari.

	Fedea

Sinhesten dut Hostian dela
Erregeren Erregea,
Establian sorthu zenaren
Gorphutz, Jainkoaz bethea.

Sinhesten dut hartzen dudala
Ogi saindu huntan barna
Munduan salbatu beharrez
Jainko, gizon egin zena.

Sinhesten dut hartzen dudala,
Arnoaren idurian,
Hustu izan zuen odola
Kalbarioko mendian.

Orduan bere Gurutzetik
Jesus gure Iguzkiak
Hil-arazi izan zituen
Zeruan ziren argiak.

Orduan zuen erakutsi
Bihotzean zuen sua,
Eta bake sainduan eman
Aitarekien munduan.

	Esparantza

Esparantza dut, o zeruko
Errege guziz handia,
Zuk emanen darotazula
Sekulako biktoria.

Ardiatsiko darotazu
Biktoria glorioski,
Triunfa ederra emanen 
Ene gaiñean osoki.

Esparantza dut nik merezi
Pena eta dolorea
Sendatuko daroztatzula,
Ene Monarka noblea.

Esparantza zure koroaz
Aingeruen konpaiñian
Egiñen nauzula partale
Zeruetako glorian.

Jauna, eman behar darotzut
Nik ere zure saria:
Ofritzen darotzut humilki
Ene arima gustia.

	Desira

Heldu naiz egun saindu huntan
Jesusen zaurietara,
Hunen odol preziatuan
Egarriaren hiltzera.

Bai, gogotik heldu naiz egun
Ithurri bizi hautara,
Ene amudio hillaren
Zeruko suan pitztera.

Bere odolaz hemen darot
Alogatu edaria,
Eta haragi dibinoaz
Preparatu afaria.

Gizona, jakin behar duzu
Zer duen Jaunak pensatu,
Mahain aberats hau Elizan
Duenean presentatu.

Nahi izatu zaitu behin
Bere onez aberastu,
Aberasturik bere onez
Zeruetara altxatu.

	Amudioa

Maite dut eta maitatuko
Jesus Jongoiko maitea,
Jateko zerbitzatu darot
Gorphutz Jainkoaz bethea.

Maite dut eta maitatuko
Ene ungiegillea,
Zeruetako dohatsuei
Gloriaren emaillea.

Jesusen suak baizen eztu
Ene bihotza pitztuko,
Ez eta nik ere hura baizen
Bertzerik adoratuko.

Ene Jainkoak eman darot
Bere tresor aberatsa,
Eman darostanean bere
Arima eta gorphutza.

Helas! nik ere behar diot
Egiñ ene ezagutza;
Jauna, beraz huna non duzun
Bederen bihotza.

	Beldurtasuna

Traidorea, ikhara adi,
Ikhara bekhatorea,
Bekhatutan jan izan baituk
Hire Jaink Jaun maitea.

Adoratu behar Hostia
Judasen gisa duk hartzen,
Eta sakrilejio beltza
Hark bezala kometitzen.

Arimaren jujamendua
Hire ahoaz duk jaten,
Eta gorphutz kriminelean
Hire Jainkoa ehorsten.

Bañan akzione beltz hunek
Mereziduen saria
Ondoan laster izanen dik
Pena lastimagarria.

Ah, nola tuen punituko
Biziaren Jaun justuak
Ithurri bizi saindu huni
Egiñ zaizkon afruntuak.

	Dolorea

Aitzitik nigar egiten duk
Hainbertze milla hobenez,
Eta ago hire Jainkoaz
Behar bezala auhenez.

Athor, nigarrak begietan,
Athor hunat aldarera,
Hire bihotzeko miñaren
Jesusi erakustera.

Entzunen tik Jainko on hunek
Hire deihadar gustiak,
Baieta sentituko ere
Hire dolore handiak.

Hire penetan egiñen zaik
Hire konsolatzaillea:
Bere kolera kitaturik, 
Egiñen maitatzaillea.

Gero eztuk hik edirenen
Sekulan hire jujetzat,
Bañan kausituko duk bethi
Aitatzat eta amatzat.

	Oferenda

Konfesatzen dut zu zarela,
O Jesus, Jainko Jujea,
Jainko jujea zarelarik,
Zarela Jainko emea.

Heldu naiz zure oiñetara
Amudioz kargatua,
Eta halaber ethortzen naiz
Beldurrez arraillatua.

Heldu naiz beldurrez bethea
Ene bekhatuengatik,
Eta bethea amudioz
Zure ontasunagatik.

Ene hutsak direla kausa
Hiltzeko nago dolorez:
Zure bihotza dela kausa,
Ezin nagoke plazerez.

Zure mahaiñak ikhusten du
Ene bisaia uretan,
Eta halaber ikhusten du
Ene bihotza kharretan.

	Propos ona

Jainkoaren haragi hunek,
Haragi Jongoiko denak,
Sakramenduan janharitzat
Ene hazteko emanak.

Ukitu darozkit sainduki
Gorphutza eta arima;
Ukiturik biak darozkit
Egiñ bere erresuma.

Desterratu behar tut handik
Banagloria gustiak,
Libertate kriminel hatsak
Eta plazer itsusiak.

Eztut nahi profana daiten
Jesus Jongoiko sainduak
Bere argi eta graziez
Sakratu tuen lekhuak.

Beiratuko naiz egitetik
Deabruaren ohatzea
Jesus-Kristok bere odolaz
Erosi duen etxea.

			Hala biz.

Pange, Lingua, Gloriosi
	Prosa

Zeruko laudorioez
Dezazue ohora
Gizonen eta Aingeruen
Jaun Errege ederra,
Haren gorphutz dibinoa
Humildurik adora.

Adora zagun gustiok
Jainko gizon sorthua,
Guregatik hark isuri
Odol preziatua,
Ideki zarokunean
Zeru guk zarratua.

	Nobis natus, nobis datus

Birjina amarenganik
Zenean konzebitu,
Gure mundu huntan zuen
Nahi izan agertu,
Jainko zela gizonekiñ
Gizon gisa hantatu.

Doktrina predikaturik
Bere Aitak emana,
Amudioz egin zuen
Obrarik hoberena
Eta hartzaz zigillatu
Azkeneko eguna.

	In supremae nocte coenae

Bere anaiekin hartu 
Azken othorontzean,
Hil-bespera sakratuan
Mundutik partitzean,
Legea zuen konplitu
Fazoiñ hoberenean.

Ezarririk leheneko
Janharien ordaiña,
Diszipulei emanik
Gorphutz Jainko egiña,
Jainko emaillea bera
Izatu zen dohaiña.

	Vebum Caro Panem verum

Jainko eta gizon denak,
Jainkoaren berboak,
Hitzez konpliturik hemen
Diren misterioak,
Konplitu tu prometatu
Ontasun dibinoak.

Arnmoa du odol egiñ
Eta gorphutz ogia,
Baldin sensuek ukitzen
Ezpadute egia,
Duda gustien khentzeko
Huna fede argia.

	Tantun ergo Sacramentum

Adora zagun klartasun
Handien egunean 
Eta humilki adora
Nork bere bihotzean,
Estalirik ageri den
Jainkoa aldarean.

Figura iragan dena
Egiak du segitu,
Jesus Jaunak seguratzen
Gustiok hala gaitu;
Haren hitza duda gabe
Behar dugu aditu.

	Genitori Genitoque

Zeruetako Jongoiko,
Jaunaren esenzia,
Zeiñak baitu dohatsutzen
Sainduen konpaiñia:
Duzula dohatsutasun
Indar eta gloria.

Aitarekien Semea
Dela bethi laudatu;
Bethi duela ohore,
Dela glorifikatu;
Bienganik heldu dena
Bardinki adoratu.

			Halabiz.

Sacris solemnis
	Prosa

Dugun errespetu, dugun bozkario,
Ohora dezagun ontasun handia
Eta dugun jasta Jainkoaren 
Banket adoragarria.

Justu da gargero, denbora berrian
Segi dezan aldiz egiak figura,
Graziak pitz detzan mihiak, bihotzak,
Garaiturikan natura.

	Noctis recolitur...

Misterio huntan Eliza sainduak
Markatzen daroku gau sainduko besta,
Aitaren berboak egin zuenean
Amudiozko banketa.

Lehenbizirikan Hebroek bezala
Zerbitzatu zuen Axuri emea,
Gero eman zuen zaharrek usatu
Ogi lemamigabea.

	Post Agnum typicum...

Bazkoko Bildotsa pasatu ondoan,
Ogi dibinoa izan zen zathitu
Mahain saindu huntan, zeiña behar baitzen
Munduarentzat ofritu.

Ematen dute Jesusen anaiei
Jatera Gorphutza. Bakhotxak du hartzen
Gustiek bezanbat, eta unen bithan
Salbamendua kausitzen.

	Dedit fragilibus...

Konsolatzen ditu bere haur tristeak
Egiten diote present sakratua;
Ematen da bera, ogi eta arno
Idurian zarratua.

Jan zazue, dio, zuentzat hillen den
Gorphutz dibinoa; edan dezazue
Kalitz hunetan den odola gustiek,
Tresor hau har dezazue.

	Sic sacrificium...

Gu nahiz salbatu, huna nola Jesus
Egin zen guretzat hostia habean;
Oraiño guretzat egin da hostia
Hemen gure aldarean.

Enplegu handi hau aphez xoillena da,
Munduarentzat da Bildots hau ofritzen;
Jendei Jainko hau ematen diote,
Berek ere bera hartzen.

	Panis angelicus..

Figura joan dena egin da egia
Aingeru sainduen zeruko ogia.
Egin da lurrean gizon gustientzat
Arimako janharia.

O Karitatea! O amudioa!
Mirakuillu handia, adoragarria!
Jauna da ttipitzen, Jainkoa egiten
Gizonaren bazkaria.

	Te Trima Deitas...

O Trinitatea! Tronu dibinoan
Zure esenzia dut benedikatzen;
Eta zuregana saindu guziekin
Amudioz naiz altxatzen.

Behera dezazu gure faboretan
Zeruetan duzun ponpa inmortala;
Erakuts dezazu glorian argitzen 
Duen argi eternala.

			Hala biz.

Verbum supremum prodiens
	Prosa

Berboa heldu denean,
Eztu kitatzen zerua,
Bere odola emanik,
Konbertitzen du mundua.

	In mortem a discipulis...

Juduek hil baño lehen
Present egiñik bihotza,
Jatera diszipuluei
Eman zioten gorphutza.

	Quibus sub bina specie.

Amudioak hemen tu
Bere ontasunak husten;
Bi substanzia sainduez
Gizona osoki hazten.

	Se nascens dedit socium

Lagun egin zen sortzean,
Mahaiñean janharia,
Prezioa herioan,
Eta zeruan gloria.

	O salutatis Hostia...

O hostia dibinoa!
Idekitzatzu zeruak,
Etsaien kontra prest daude,
Arma detzatzu eskuak.

	Uni Trinoque Domino

Jainkoan hirur presunek
Bethi dutela gloria,
Digutela berekien
Fiñik eztuen bizia.

Aldareko sakramendu sainduaren lethariñak

	Jauna, urrikal gakizkitzu.
	Jesus-Kristo, urrikal gakizkitzu.
	Jauna, urrikal gakizkitzu.
	Jesus-Kristo, adi gaitzatzu.
	Jesus-Kristo, entzun gaitzatzu.
	Zeruetako Aita, zeiña baitzare Jainkoa, urrikal gakizkitzu.
	Semea, munduaren Salbatzaillea, zeiña baitzare Jainkoa, urrikal gakizkitzu.
	Spiritu Saindua, zeiña baitzare Jainkoa, urrikal gakizkitzu.
	Trinitate Saindua, zeiña baitzare Jainkoa, urrikal gakizkitzu.
	Ogi bizia, zeiña jautsi baitzare zerutik, urrikal gakizkitzu.
	Jainko estalia eta Salbatzaillea, urrikal gakizkitzu.
	Berezien ogia, urrikal gakizkitzu.
	Arno, birjinen egillea, urrikal gakizkitzu.
	Ogi gizena eta erregeen plazer gozoa, urrikal gakizkitzu.
	Sakrifizio, bethi egiten dena, urrikal gakizkitzu.
	Ofrenda xahua, urrikal gakizkitzu.
	Bildots tatxa gabea, urrikal gakizkitzu.
	Mahain guziz garbia, urrikal gakizkitzu.
	Aingeruen janaria, urrikal gakizkitzu.
	Manna estalia, urrikal gakizkitzu.
	Jainkoaren mirakuilluen orhoitzapena, urrikal gakizkitzu.
	Ogi, substantziaz goragokoa, urrikal gakizkitzu.
	Berbo, haragi egin zarena, urrikal gakizkitzu.
	Gure baithan egoten zarena, urrikal gakizkitzu.
	Hostia saindua, urrikal gakizkitzu.
	Benediziñoaren kaliza, urrikal gakizkitzu.
	Fedearen misterioa, urrikal gakizkitzu.
	Sakramendu guziz haltoa eta guziz ohoragarria, urrikal gakizkitzu.
	Hillei eta biziei graziaren egille egiazkoa, urrikal gakizkitzu.
	Antidoto zerukoa, urrikal gakizkitzu.
	Mirakuillu gustietan den mirakuillu espantagarriena, urrikal gakizkitzu.
	Jaunaren Pasionearen orhoitzapen guziz sakatua, urrikal gakizkitzu.
	Bethetasun gustiez goragoko dohaiña, urrikal gakizkitzu.
	Amudio dibinoaren seiñale prinzipala, urrikal gakizkitzu.
	Liberalitate dibinoaren abundanzia, urrikal gakizkitzu.
	Misterio guziz sakratua eta guziz haltoa, urrikal gakizkitzu.
	Immortalitateko erremedioa, urrikal gakizkitzu.
	Sakramendu harrigarria eta biziaren emaillea, urrikal gakizkitzu.
	Sakrifizio ez odolstatua, urrikal gakizkitzu.
	Berboaren bothereaz haragi egiñ izatu zaren ogia, urrikal gakizkitzu.
	Gonbidatzaillea eta janharia, urrikal gakizkitzu.
	Banket guziz eztia, zeiñetan aingeruak baitire zerbitzatzen, urrikal gakizkitzu.
	Pietatearen lokharria, urrkal gakizkitzu.
	Ofrendatzaillea eta ofrenda, urrikal gakizkitzu.
	Eztitasun spirituala, ithurri propioan dastatzen zarena, urrikal gakizkitzu.
	Arima sainduen janharia, urrikal gakizkitzu.
	Jaunaren grazian hiltzen direnen Biatikoa, urrikal gakizkitzu.
	Ethorkizuneko gloriaren bahia, urrikal gakizkitzu.
	O Jainkoa, fabora gaitzatzu.
	Entzun gaitzatu, Jauna.
	Zure Gorphutza eta zure Odola indiñeki errezibitzetik, begira gaitzatzu, Jauna.
	Haragiaren gutizietarik, begira gaitzatzu, Jauna.
	Bizitzearen superbiotasunetik, begira gaitzatzu, Jauna.
	Bekhatuen okhasione gustietarik, begira gaitzatzu, Jauna.
	Zure diszipuluekiñ Bazko hunen jateko desira zinduenaz, begira gaitzatzu, Jauna.
	Zure diszipuluei oiñak garbitu ziñotzaten humilitate handiaz, begira gaitzatzu, Jauna.
	Sakramendu saindu hau egin zinduen karitate handiaz, begira gaitzatzu, Jauna.
	Guregatik zure Gorphutz sakratuan hartu zintuen bortz zauriez, begira gaitzatzu, Jauna.
	Othoitzten zaitugu berretzeaz eta konserbatzeaz sakramendu miragarri hunen sinhestea, ohorea eta debozionea, entzun gaitzatzu, Jauna.
	Othoitzten zaitugu begirateaz heresia, tronperia eta bihotzeko itsumendu gustietarik, entzun gaitzatzu, Jauna.
	Othoitzten zaitugu sakramendu saindu hunen fruitu preziatu eta dibinoak emateaz, entzun gaitzatzu, Jauna.
	Othoitzten zaitugu heriotzeko orenean Biatiko huntzaz preparatzeaz eta konfortatzeaz, entzun gaitzatzu, Jauna.
	O Jainkoaren Semea, entzun gaitzatzu, Jauna.
	Jainkoaren Bildotsa, zeiñak khentzen baititutzu munduko bekhatuak, barkha diezaguzu, Jauna.
	Jainkoaren Bildotsa, zeiñak khentzen baititutzu munduko bekhatuak, entzun gaitzatzu, Jauna.
	Jainkoaren Bildotsa, zeiñak khentzetn baitutzu munduko bekhatua, urrikal gakizkitzu, Jauna.
	Jesus, adi gaitzatzu.
	Jesus, entzun gaitzatzu.
	Jauna, urrikal gakizkitzu.
	Jesus, urrikal gakizkitzu.
	Jauna, urrikal gakizkitzu.

Othoitz egigun

	O Jainkoa, zeiñak sakramendu miragarri hunen azpian zure Pasionearen orhoitzapnea utzi baitarokuzu; othoitzten zaitugu humilki guri egiteaz graza, hala ohora detzagun zure Gorphutzaren eta zure Odolaren misterio sakratuak, non bethi gure baithan senti detzagun zure salbamenduaren fruituak, o Jainko, zeiña bizi eta Jaun baitzare Aitarekiñ Spiritu Sainduaren batasunean, mendeen mende gustietan. Hala biz.

IV. Partea
ANDRE DENA MARIAREN DEBOZIONEA

Andre Dena Maria

Birjin eta Ama Maria

Zeruko Aita Jainkoaren
	Alaba,

Seme Jainko Gizonaren 
	Esposa,

Trinitate Dibinoaren 
	Tenplua,

Munduko eta Zeruko 
	Andrea,

Aingeruen ta gizonen 
	Erregina,

Bekhatore penatuen 
	Adbokata,

Egiozu othoitz guretzat 
	Jainkoari.

			Hala biz.

Andre Dena Mariaren bestak

	Konzepzionea

Ala neskatxa ttipito hau,
Neskatxa hagitz ariga!
Garbia duk, eztik bekhatu
Orijinal itsusia.

Egundaiño eztik bihotz hau
Satan hatsak profanatu.
Jainkoak zien bere tenplu
Bethi-eretik hautatu.

	Natibitate

Neskatxa, beraz sortzen zare
Guretzat zeru berria,
Mundurat guri ekhartzeko
Arimako iguzkia.

Zure arraiak hedatzatzu,
Goizeko argi izarra;
Eta errazu sortzen dela
Gure iguzki ederra.

	Presentazionea

Eksenplurik gabeko Ama,
Birjina paregabea:
Zaude tenpluan, noizbait horko
Izanen zare Andrea.

Konsekra behar diozu
Hirur urthetan bihotza,
Amabortzetan izateko
Jainko Jaunaren egoitza.

	Anunziazionea

Misterio dibino huntan
Ama da egiñ Birjiña,
Egun saindu huntan berean
Jainko da egiñ gizona.

Aingerua da mandataria,
Espos Spiritu garbia,
Eta neskatxa ttipi bat
Jaunaren Ama handia.

	Purifikazionea

Ah, zer espantu eder da hau!
Jainkoa da imolatzen,
Eta xahutasuna bera
Halaber purifikatzen.

Ama eta Semea dire
Egun dohatsu hunetan
Bi hostia amudiozko
Aldarearen oiñetan.

	Asunpzionea

Ikhus-azue nola doan
Maria koroaturik,
Zeruetako nobleziaz
Gustia inguraturik.

Ala hau triunfa ederra!
Ideki ditu zeruak;
Hango Erregina eginik,
Eskutan ditu tronuak.

Birjina Ama Maria bere Jesus Haurrarekin 
erretaula batean pintatua

Ikhusten duken Haurtxo hau duk
Gizona eta Jainkoa,
Eta Haurtxo hunen Ama hau
Erregiña zerukoa.

Posible da beraz munduan
Ikhustea pinturarik
Pintura handi hau den baño
Handiago daitekeenik?

Erregiña Birjina hau duk
Munduaren ilhargia,
Eta Jainko gizon Haur hau duk
Munduaren iguzkia.

Posible da beraz munduan
Ikhustea figurarik,
Figura argi hau den baño
Argiago daitekeenik?

Birjina Ama Andre hau duk
Arrosa bezaiñ ederra;
Haurrak, lilia bezaiñ xuri,
Iduritzen dik izarra.

Munduan beraz posible da
Ediretea gauzarik
Gauza dohatsu hau den baño
Dohatsuago daiteenik?

Birjina Amak zaiadukak
Besoetan bere Haurra;
Elhurra zidurik Birjinak,
Haurrak zidurik elhurra.

Posible da beraz munduan
Ikhustea pinturarik
Pintura xuri hau den baño
Xuriago daitekeenik?

Haur hunek tik ihortziriak
Erabiltzen hedoietan;
Dostetan hau bera hari duk
Ama baten bulharretan.

Munduan beraz posible da
Ikhustea espanturik
Espantu eder hau den baño
Ederrago daitekeenik?

Ama humil bat duk Birjina,
Jainkoaren gidaria,
Amari Jainkoak ekhartzen
Ziok obedienzia.

Posible da beraz munduan
Ahal daiten pinturarik
Pintura eme hau den baño
Emeago datekeenik?

Esnerik baizen eztuk Haurra,
Gustia ezti eztia;
Ama ere Haurraren gisa,
Ezti eztia gustia.

O Jainko ona! Posible da
Pensatzea figurarik
Figura eztia hau den baño
Eztiago daitekeenik?

Haur hau berbera izatu duk
Gustien Salbatzaillea;
Birjina Haurtxo hunen Ama
Gure ungiegillea.

Jendeak, posible da beraz
Ediretea molderik
Molde glorios hau den baño
Gloriosago daitenik?

Jesusen eta Mariaren izenak 
bihotz deboten konsolagarriak

Mundua, ixil adi: utzik
Hire ponpa itsusiak;
Zeruko plazerez tiagu
Bethe behar beharriak.

Bertze fazoiñ ederrez tie
Jesusek eta Mariak
Bere izenez kontetatzen
Egun gure beharriak.

Ithurriak, zer ere gauzei
Baitzaie freskotasunaz,
Beharriei hura ziaiek
Jesus bere ontasunaz.

Eztiago da guretzat,
Maria, zure izena
Ezen ez harrizkotxoetan
Tixirripa soiñuz doana.

Hegastinak, iratzartzean
Errepikak egitzue,
Goiz alba xuritzean baño
Hobeki kanta zazue.

Emozue zuek abisu,
Hegastinak, ithurriei;
Xirripei, zuek, ithurriak,
Xirripak landa gustiei.

Hitz hauk oreiñek aditzean
Egiñen tie jauziak;
Hariko dituk bere modan
Dantzan arroka mendiak.

Iguzkiak pintatukotik
Izar xuri gustietan;
Ekharriko tik ilhargiak
Bere adar urdiñetan.

Bañan, edo argitzen bada,
Edo ilhuntzen eguna,
Dela goiza, dela arratsa,
Fiñean azken orena,

Dugun bethi amudio
Gure bihotzen barnean,
Ditugun Ama-Semearen
Izenak bethi ahoan.

Jesus eta Maria dire arima deboten amudioa

Jesus, amudio, ohorea,
Zeruko amudioa:
Ala zure izenak baitu
Hagitz grazia gozoa!

Uri-tormenta, elementak
Hitz batez tutzu kalmatzen:
Su, xixmista, ihortziriak
Begi-kheiñuez manatzen.

Jauna, harritzen darotazu
Osoki ene gorphutza,
Bañan flakatzenago duzu
Oraiño ene bihotza.

Gero zu ondoan, Maria,
Ene surik eztiena;
Maria, zu Jesusen Ama.
Ene kharrik ederrena.

Lurrean egin zaitu Haurrak
Bihotzen amudioa;
Bethi zeruan izatekotz
Begien Bozkarioa.

Ah, bai, Jesus eta Maria,
Arimen tresor handiak,
Zuek xarmatzen dituzue
Gure arima gustiak.

Jesus Jauna, Jainko gizona,
Gizonen Salbatzaillea,
Maria, Jainkoaren Ama,
Gizonen laguntzaillea.

Zuek maite ez zaituztenek
Bihotzak tuzte harriez;
Edo harriez ezpaituzte,
Behar dituzte elhurrez.

Beraz izanen tugu bethi
Zuen izenak mihian,
Bethi zuen amudioa
Gure bihotzen erdian.

Ama Birjinaren auhenak 
Gurutzearen aitzinean

		Euskaraz, Stabat Mater.

Ama zegoen tristea
Kontenplatzean Semea
Habean itzatua.

Bihotz malenkoniosa,
Triste eta dolorosa
Dagaz zuen zaurthua.

Ah, zeiñ hagitz zen tristetu,
Birjina benedikatu,
Haur eder haren ama.

Amaren doloratua!
Ikhusirik penatua
Semearen arima.

Andre hura aditzean
Haiñ dolore borthitzean,
Nor eztzen tristetuko!

Ama doluz ikhustean
Semearekiñ batean
Nor eztzen flakatuko!

Ikhusi zuen zaurthurik
Burreuek azotaturik
Salbatzaille emea.

Ikhusi habean hiltzen,
Eta penek erdiratzen,
Jesus bere Semea.

Ama amudiozkoa,
Izan duzun ondikoa
Niri ere indazu.

Ariman barrena harra,
Bi begietan nigarra,
Eman diezadazu.

Bethe dazu othoi, Ama,
Dolorez ene arima,
Triste nadiñ zurekin.

Indazu su bihotzean
Jesus-Kristo maitatzean
Dagizudan atsegiñ.

Ama, gauza bat egizu
Gurutza diezadazu
Semea bihotzean.

Har nazazu Semearen,
Enegatik hil denaren
Partale Gurutzean.

Utzi nazazu Jesusekiñ,
Haren pena handiekiñ
Egon nadin dolorez.

Egidazu garazia, 
Zurekien, o Maria,
Bizi nadiñ deithorez.

Arren, Birjinen Birjina,
Amarik den hoberena,
Utz nazazu hiltzera.

Bai, egidazu fabore
Laster dagidan nik ere
Jesusen Gurutzera.

Zilha nazazu zauriez,
Sesi dolore gustiez,
Haren amorekatik.

Haren odol sarraskiak
Eta tormenta handiak
Jasanen tut gogotik.

Jujearen aitziñean
Azkeneko egunean
Behar nauzu beiratu.

Semearen Gurutzeaz,
Odolaz, Heriotzeaz
Behar nauzu salbatu.

Arma nazazu itzeez,
Lantzaz eta arantzeez,
Bizi nadiñ grazian.

Gero hil eta munduan,
Ediren nadin zeruan
Zurekien glorian.

			Hala biz.

Arima deboten auhenak 
Andre dena Maria Birjina Amari

Hiltzen zegoenean Jesus
Gurutzean itzaturik,
Galbarian zegoen hiltzen
Maria dolorez urthurik.

Semeari zioten hautsi
Burreuek bere gorphutza,
Eta Amari dolorezko
Dagaz iragan bihotza.

Egundaiño bihotzek elkhar
Eztzuten hala maitatu;
Egundaiño eztziren hala
Doloreak inkuntratu.

Semeak zela zidurien
Hil-bizirik zen presuna;
Amak halaber zidurien
Bizi-hillik zegoena.

Non dire haiñ bihotz gogorrak
Plakatuko eztirenak,
Baldin entzuten badituzte
Birjina hunen auhenak?

Hunen beherazpenek tuste
Harri-arrokak zathitzen;
Hola bada eztitu berak
Gure bihotzak ukitzen?

Tromentan duenean Amak
Bere Semea ikhusten,
Semearen heriotzeak
Ama du thonban ehorsten.

Jainko ona du gaxtagiñak
Bere eskuez urkhatzen;
Gaxtagiña du Jainko onak
Heriotzetik libratzen.

Arren, Ama doloratua,
Ama amudiozkoa,
Indazu ene bihotzean
Senti duzun ondikoa.

Zure Seme onarenganik
Ardiatstekotz grazia,
Ama, behar dut bihotzean
Zuk bezala tristezia.

Indatzu bihotzean beraz
Zuk ditutzun doloreak,
Eta zure doloreekin
Guretzekoen pareak.

Helaz parti dietzadatzu
Izerdiak eta penak,
Gustien zorren pagatzeko
Jesusek hartzen tuenak.

Ene faltak duenaz geroz
Gurutze hori landatu,
Gurutze horren oiñetarik
Eztut nahi apartatu.

Hor naiz zurekiñ Galbarian
Bizi naizeño finkatzen,
Sekulakotz hor dut zurekiñ
Ihezlekhua hautatzen.

Beira nazazu ifernutik,
Hobendunen Beiraillea:
Helaz, ni naiz, aithortzen dut, 
Iainkoaren hiltzaillea.

Bañan ungi ni punitzeko
Grazia bat egidazu;
Zure Semeak jasan duen
Gurutzea karga dazu.

Nola aitu amudioak
Zure haurra konsumitzen,
Ez othe du enetzat ere
Su guti bat begiratzen?

Erre nazazu beraz, othoi,
Gurutzeko su sainduez,
Behiñ ere erre ez nadiñ
Munduko su profanoez.

Nik habean handi gustien
Erregea hilagatik,
Esparantza dut hala ere
Biktoria Gurutzetik.

Arren, egidazu grazia
Habe hunen faboretan,
Ediren nadiñ Jesusekiñ
Gloriako triunfetan.

Andre dena Maria agonian 
xirioa eskuetan

Adoratzen zaitut humilki,
Zeruko majestatea;
Adoratzen eta maitatzen
Halaber Trinitatea.

Xirio bizia eskuan
Heldu naiz adoratzera,
Bihotzean amudioa,
Ethortzen naiz maitatzera.

Nahi nuke ene bihotza
Erre ledin zure suan,
Xirio hau urtzen den gisa
Urt ledin zure ondoan.

Jainkoa, har dezazu beraz
Ene bihotzeko sua, 
Edo bederen har dezazu
Ene xirio saindua.

Eztute biek bere sua
Non eztuten zureganik,
Zure suan pitztuak dire
Bizi nahiz zuregatik.

Eztu kherik zeruko suak
Munduko suak bezala;
Zeruetako su ederrak
Ah, beraz erre nazala.

Helaz, ene jauna, indazu
Zuk plazer duzun arima,
Arimaz zuri egiteko
Plazer duzun erresuma.

Finka tzatzu ene desirak
Zure obedientzian; 
Emazu ene ondasuna
Zure perseberantzia.

Zaren, beraz, ene herria,
Zaren halaber bihotza,
Eta ene on dohatsuen
Sekulako esparantza.

Haiñ su borthitz eta haiñ eme,
Haiñ eztiaz erre nadin,
Non sentitu gabe penarik
Gustia konsumi nadiñ.

Helaz, ene Joingoiko Jauna,
Indazu, othoi, bihotz bat,
Zuri atsegiñ egiteko,
Zuk plazer duzun bezanbat.

Ordean guziz nahi nuke
Bihotz hunen su ederrak
Ikhus ez letzan behiñ ere
Munduak dituen kharrak.

Bañan sekulan Jesus lizen
Errege ene ariman,
Zeruan Errege den gisa
Aingeruen erresuman.

Ah, bai, Zu ene bihotz hunek
Bazintu bere tresortzat,
Eta balu zure grazia
Bere fortuna osotzat!

Ah, Jesus! On haukiñ ondoan
Baziñe ene urrea
Eta zurekien batean
Zerua ene etxea.

Orduan leite konplitu
Ene koroa handia,
Zu Zerori baitzinatezke,
Jainkoa, ene gloria.

Andre dena Mariaren triunfa 
asunpzio egunean

Herioari zerk daramo
Haiñ biktoria ederra!
Itsutu ala trunpatu da?
Ala du galdu indarra?

Espantu espantagarria!
Su berri bat da ilkhitzen;
Ilherri ilhun hotz batetik
Gustiak gaitu berotzen.

Ah, Maria, ezta zu baizen, 
Zu, o zeruko Prinzesa,
Zuk erakusten duzu hemen
Zure triunfa ponposa.

Hau da, hau, espantu ederra!
Itzaletik du argitzen,
Eta izar batek bezala
Arraiez du distiatzen.

Hunen aparaillu nobleaz
Harriturik iguzkia,
Huni agur egiñ beharrez
Utzten du bere biaia.

Doblatzen tu bere argiak
Eta argitzen eguna,
Ohoratu behar duela
Hunen ilherri ilhuna.

Botzik daude zeru gustiak
Kanta berrien erraten
Eta ihortziria soiñuz
Harmoniaren egiten.

Hau da, hau, espantu handia,
Hunek ezpaitu parerik!
Huna non bizia heldu den
Herioaren etxetik.

Kontenpla dezagun tronu hau,
Zeiñ hagitz den edertua!
Tronu bizi, tronu glorios,
Izarrez distiatua.

Aingeru dohatsu bildumak
Inguratu du gustia;
Tronuan darama semeak
Parabisuko gloria.

Ala hau espantu ederra!
Hilherritik hil-ondoan
Sartzen da Andre bezala
Zeruko palazioan.

Birjina Ama sainduaren salutazionea

Nihon ere ikhusten baduk
Birjinaren iduria,
Beirauk, ez pasa, erran gabe
Humilki: Agur, Maria.

Giristiñoari Saint Bernardek egiten dio presenta, 
esplikaturik Andre dena Mariaren botherea 
ebanjelioko hitz haukien gañean:
	Missus est

                I
Konsidera ezak zeiñ urrun den
Hedatzen hemen mundua; 
Hurren galtzeko ziabillak
Uhinpean populua.

Trunperiarik baizen eztuk, 
Ah, zer tromenta handia!
Itsaso huntan mariñelak
Izarra die Maria.

                II
Non ere baitaiz enbarkatzen
Itsaso zabal hunetan,
Bela gustiak hedaturik
Arimaren perilletan,

Eztezakela konsidera
Norteko izar argia;
Baiñan ikhusak, begira dagok
Lagundu nahiz Maria.

                III
Othoitzik egiten ezpaduk,
Trometan duk altxatuko
Eta itsaso asarrean
Untzia darok galduko.

Baldin hor hondoratzen bahaiz
Eta sartzen ifernuan,
Alferrik othoitztuko dukek
Maria lekhu galduan.

                IV
Horra nola zeru ederra
Non den hedoiez kargatzen,
Eta ihortzirian barna
Deabrua non den estaltzen.

Galdu nahi tik mariñelak
Itsasoaren erdian;
Laster egik, finkatzak laster
Hire begiak Marian.

                V
Senti baduk hantzen zaikela
Luziferren urguillua,
Edo mihi gaizki mintzatzen
Hañitz aldiz usatua;

Sumintzen bazaik muthiriki
Bihotzean suge-herra,
Othoitztu behar duk humilki
Itsas-handiko izarra.

                VI
Kolerak edo plazer hatsek,
Halaber abariziak,
Hondatu nahi badituste
Zuen arimen untziak:

Zeru gustiak iraganik,
Altxatzak hire begiak:
Peril hautan argituko au
Zeruko izar argiak.

                VII
Baldiñ pekhatu kruelaren
Figurak bahau harritzen,
Eta bazaizkik hire faltak
Gogora berriz ethortzen;

Ikharatzen bahau Jujeak
Edo tribunal handiak,
Altxa diotzok itsasoko
Izarrari bi begiak.

                VIII
Baldin iretsi nahi bahau
Deabruen tulunbioak,
Edo tormentatu arima
Hekiñ desparaziñoak,

Laster dukek bozkarioa,
Laster kuraia handia,
Pensatzen baduk nola zaiken
Lagundu nahi Maria.

                IX
Baldin bihotza hersten bazaik
Eta nahasten dudetan,
Edo baldin kausitzen bahaiz
Arimaren perilletan,

Utzkik hire duda ilhunak
Eta beldurrak osoki:
Gero egiok Mariari
Bihotzez othoitz debotki.

                X
Agertzen denean egunaz
Hedoietan iguzkia,
Eta gauaz pasatzen bada
Bere bidez ilhargia,

Gogoan idukizak bethi
Zeruko izar xuria;
Bethi idukak bihotzean,
Laudazak bethi Maria.

                XI
Othoitzetan agoenean,
Xahu idukak bihotza,
Pensamenduak, hitzak, obrak,
Arima eta gorphutza.

Fiñean garbiki behar duk
Eraman hire bizia,
Eta egiazki othoitztu
Birjina Ama Maria.

                XII
Haren ondoan joaten dena
Bidean eztuk unhatzen;
Erortzen dena laster die
Haren othoitzek altxatzen.

Bañan nork ere haren baithan
Baitu bihotza ematen,
Salbamenduko garazia
Herioan dik izaten.

                XIII
Ala baitire dohatsuak
Hark dituenak beiratzen!
Edozeiñ peril suertetan
Ezpaitire hirriskatzen.

Haren ondoan dabiltzanak
Eztituk errebelatzen,
Eta hark maite dituenak
Gloriara tik gidatzen.

                XIV
Beraz hauk delientki dituk
Bihotzean ezarriko;
Obretan hauk maiz emanen tuk
Eta maiz irakurriko.

Baldin nahasten bliz ere
Tromentan mundu gustia,
Berehala kalmatuko duk:
Izarra baitu Maria.

Ala den ederrago Jesus, 
haur bezala bere amaren besoetan, 
ala gizon bezala aita eternalak landatu gurutzean.

Ene arima, zeiñ othe zaik
Biztarik den ederrena,
Eta zeiñ da bi begietan
Nahienik ukeena?

Ala ikhusi Jesus Haurra
Bere Amaren altzoan,
Ala Jesus gizon egiña
Aitak eman Gurutzean?

Batean edirenen dituk
Atsegiñ maitagarriak,
Eta bertzean ikhusiko
Tromenta harrigarriak.

Inspiratuko darok batek
Zeruko amudioa,
Bigarrenak erakutsiko
Dolore estraiñioa.

Eztuk amudiorik asko
Haurtxo hunen maitatzeko,
Ez eta dolorerik ere
Gizon huntaz tristetzeko.

Ah, bai, bi gorma hauk bahitu
Sesitzen infinituki,
Eta ofritzen behiote
Hire bihotza osoki!

Jesus Jauna, errendatzen naiz,
Nahi zaitut adoratu,
Baita infinituki ere
Laudatu eta maitatu.

Ene falta denaz geroztik
Haukien bien oldea,
Amudioa ethor bedi
Eta ethor dolorea.

Bi figura haui zioteak
Ematen bihotz gustia:
Haukiñ bientzat izanen duk
Bethi-ereko Hostia.

Jesu-Kristo Jaunaren odol preziatua 
eta Ama Birjina andrearen ezne sakratua 
dire bekhatorearen esparantza

Aita, zeruko erresuman
Errege puxanta zarena,
Nik izateko zureganik
Ontasunik handiena,

Kontenplatzea asko duzu
Seme Jaunaren sahetsa;
Hunen Odola pisa zazu
Ea zeiñ den aberatsa.

Hagitz da hau handiagoa
Ezen ez mundu gustia,
Eta hagitz baliosago,
Ezen ez zure gloria.

Jainko Jauna, hauxe da bada
Oso osoa zurea;
Zurea dela, da halaber
Oso osoa enea.

Norat zure ihortziriak
Darostatzu egotziko?
Zure furian ni justuki
Nola nauzu punituko?

Odol dibino eder hunen
Xortarik den ttipienak
Garbi detzake nik ditudan
Bekhaturik handienak.

Zor terribleak egiten tut
Bekhatuak egitean;
Bañan pagatzen gehiago,
Odol huntaz pagatzean.

Ezta deus balio duenik,
Jainko baten prezioa!
Enganatzen naiz; odol hunek
Badu zure balioa.

Ah Jesus! Nik zenbat merezi
Zure suak, zure kharrak!
Bañan, othoi, ikhus detzatzu
Zure Amaren bulharrak!

Haurrean xarmatzen zintuen
Amaren ezne eztiak;
Orai ere xarmatuko tu
Zure kolera gustiak.

Odol eder, ezne eztia!
Behar nauzue barkhatu.
Gorphutzean eta ariman
Behar nauzue xahutu.

Zuen baithan bihotz xahuek
Tuste bere ithurriak;
Zuek zarete berthuteen
Egiazko hazkurriak.

Andre dena Mariari 
konsekratzen zaio debota

Zeruetako erregina
Prinzesa paregabea,
Aingeruen amudioa,
Saindu gustien Andrea!

Ene mihiak darozkitzu
Ematen laudorioak:
Eta bihotzak konsekratzen
Halaber amudioak.

Gure birjina, gure Ama
Itzul detzatzu begiak,
Gu mundu huntan ikhusteko
Zure haur zerbitzariak.

Aditzatzu gure othoitzak,
Eztutzunaz geroztikan
Zure haurren presentak baño
Deusik maiteagorikan.

Zu zare Jainko Jaunaz landan
Erregiña nobleena:
Maiteago gure bakean,
Bañan gerlan maiteena.

Grazia galdez gagozkitzu,
Aditurikan gloria,
Espanturik daduzkatzu
Zeru eta lur gustia.

Zu zare saindu gustietan
Kreatura handiena:
Balia zakizkigu, othoi,
Amarik den hoberena.

Diduridala xirio hau
Zure zerbitzu sainduan
Argi hunen gisa nahi dut
Hil eta bizi munduan.
Andre dena Mariari othoitza.

O Birjina Ama Maria,
Erregiña handiena!
Ni naiz hobendunen artean
Hobendunik gaxtoena.

Gomendatzen naiz humildurik
Zure leialtasunean,
Zure bihotz, zure grazia,
Zure emetasunean.

Konsekratzen natzaitzu egun,
Konsekratzen bizitzean,
Guziz konsekratzen natzaitzu
Hiltzerako orenean.

Bethi gomendatzen darotzut
Arima, bethi gorphutza:
Ene fortuna, ene eskaz
Eta ene esparantza.

Zu zaitut zeruko gorthean
Hautatzen ene Amatzat,
Zu hartzen Jainko jujearen
Aintziñean adbokat-tzat.

Arren, ez nazazula kita,
O Amarik hoberena;
Eztezatzula konsidera
Ene bizitzen lizuna.

Merezi duzu entzun zaiten,
Egitzu othoitz ederrak;
Zure gogara zure bidez
Xuxentzatzu ene obrak.

Zuk eta zure Seme Jaunak
Plazer duzuen bezala,
Azken fiñean egidazue
Salbamendu eternala.

Bertzea

		Sub tuum praesidum

Ihez heldu naiz zureganat
Zeruetako Prinzesa;
Arren, ene othoitz humillak
Eztetzatzula mespreza.

Birjina, fabora nazazu
Ene behar gustietan,
Eta begira bethi-ere
Peril handi-ttipietan.

Andre adbokat, Andre puxanat,
Jesusen Ama emea,
Herioan diezadazu
Erakuts zure Semea.

Bertzea

O Birjina Ama saindua,
Oraiño ezta aditu,
Zure haurretarik duela
Jainkoak abandonatu.

Esparantza handi hunekiñ
Zuregana naiz ethortzen;
O Birjinen Birjina Ama,
Zu zaitut errekeritzen.

Hel zakizkit ikhus zaitzadan
Zeruan, Ama emea;
Hel zakizkit, maita dezadan
Glorian zure Semea.

Bertzea

	Elementa denean

Itsasoko izar ederra,
Mariñelen gidaria:
Arren, eman diezaguzu
Tromentan kalma handia.

Lagun gaitzatzu, arriba gaiten
Porturat, Ama emea;
Leihorrean diezaguzu
Erakuts zure Semea.

Salve Regina

Agur erregiña emea,
Eta Ama dibinoa,
Gure esparantza bizia,
Gustien amorioa.

Ebaren haurrak gagozkitzu
Oihuz gure desterruan;
Birjina, lagun zakizkigu
Sekulako hirriskuan.

Haran huntan darozkitzugu
Egiten beheraspenak;
Gure nigarrak xukatzatzu,
Konsola gure ahuenak.

Andre puxanta, gureganat
Itzultzatzu bi begiak;
Beharrean erakuts-kitzu
Zeiñ tutzun indar handiak.

Ah, erakuts diezaguzu
Armadetako Jainkoa,
Guregatik zuk egiñ Seme,
Jainko amudiozkoa.

Ez gaitzatzula utz sekulan,
O Birjina, O Maria!
Hil ondoan emanarazi
Diezaguzu gloria.

Ave, Maris Stella

Agur, darotzugu,
Jainkoaren Ama,
Itsasoko izar,
Gure erresuma.

Errezibi zazu
Zeruko gorthean
Guk egiten dugun
Othoitza lurrean.

Gabriel sainduak
Egiñik agurra,
Guretzat zarotzun
Promes bake ederra.

Khen ezazu beraz
Gure miseria;
Bake zazu mundu
Ebak nahasia.

Arren, argitzatzu
Gure itsutasunak;
Gure miñak khasa,
Galde ontasunak.

Khendurik osoki
Gure malezia,
Galde diozozu
Jesusi grazia.

Erakuts dezazu,
O Ama emea,
Jainko eta gizon
Duzula Semea.

Ofritzatzu gure
Othoitzak zeruan,
Erakuts zer duzun
Podore munduan.

Haiñ eme, haiñ garbi,
Zarade aurkhitzen,
Non espantu handi
Baitzare agertzen.

Iguzu grazia,
Garbi bizitzeko,
Zu gure ariman
Ungi pintatzeko.

Anima gaitzatzu
Gure beldurretan,
Goberna urratsak
Gure perilletan.

Baktzatzu gerlak
Gure biktorian,
Ikhustekotz Jesus
Eta zu glorian.

Gustiok Jainko bat
Mundu herri huntan
Dezagun ohora
Hirur Presunetan.

Koroak sainduek
Betzate behera,
Eta Jainko Jauna
Glorian adora.

Quem terra, pontus, sidera...

Jainkoa, zeiña baitute,
Gauza gustiek laudatzen,
Eta zeiñek eskuetan
Mundua baitu ekhartzen,

Lurrean eta zeruan,
Jainko Jaun adoratua,
Mariaren sabelean
Ediren da zarratua.

Zein prinze puxantak baitu
Gobernatzen ilhargia,
Zeiñek eratxeki baitu
Beregatik iguzkia,

Birjinaren bulharretan
Hartu du bere etxea,
Eta du han deskargatu
Grazia nonbre gabea.

Kreatzailleak daduka
Mundu gustia eskuan:
Maria admirableak
Kreatzaillea ariman.

Jaun Handienaren Ama
Ala zure dohatsua!
Eta dohatsu izatu
Zuk izatu enplegua!

Espiritu Saindu Jaunak
Amatzat zaitu hautatu,
Jainkoari zaizkonean
Obedient errendatu.

Zureganik sorthu zaiku
Jainko Haur prometatua,
Mundu huntan aspaldion
Ontasun desiratua.

Birjina Amaren Semea,
Jesus Adoragarria:
Duzula mende handian
Egun bezala gloria.

Gloria duzula bethi,
Aita zeruetakoa,
Spiritu Jaun, bi Presunen
Fruitu amoriozkoa.

O gloriosa virginum

Birjina, zeiña baitzaude
Gora iganik zeruan,
Zeiñak zure Jongoikoa
Hazi baituzu munduan:

Haren artha dibinoa
Zure arthak du pagatu,
Zure ezne sakratuaz
Jesus baituzu bazkatu.

Ebak galdu ontasuna
Zuk darokuzu bihurtu,
Munduari baitiozu
Salbatzaillea kobratu.

Zureganik du jendeak
Uste bere faborea,
Zeru galdura joatekotz
Egin baitzaizko bidea.

Zuk tutzu gizon gaxoak
Igan-arazi zerura,
Eta duzu jausarazi
Jainko puxanta mundura.

Populua, beraz, laudazak
Birjina Ama Maria:
Harenganik duk bizitze
Eta gloria gustia.

	Birjina Amaren Semea,
	Jesus adoragarria...

Memento salutis auctor

Orhoit zaite, Jainko Jauna,
Nola zaren konzebitu,
Haragiz nola zaituen
Ama Birjinak beztitu.

Zure eternitatean
Zinduen deliberatu:
Egin behar zinduela,
Mundua eta salbatu.

Birjina Jesusen Ama,
Graziaren ithurria:
Ala zure ontasunak
Guretzat xarma handia.

Othoi, sustenga gaitzatzu
Hemen dugun konbatean:
Gida gaitzatzu zerura
Gure azken egunean.

Birjina Amaren Semea
Jesus adoragarria:
Duzula mende handian
Egun bezala gloria.

Gloria duzula bethi,
Aita zeruetakoa,
Spiritu Jaun, bi Presunen
Fruitu amoriozkoa.

Andre dena Mariaren lethariñak

	Jauna, urrikal gakizkitzu.
	Jesus-Kristo, urrikal gakizkitzu.
	Jauna, urrikal gakizkitzu.
	Jesus-Kristo, urrikal gakizkitzu.
	Jesus-Kristo, adi gaitzatzu.
	Jesus-Kristo, entzun gaitzatzu.
	Zeruko Aita, seiña baitzare Jainkoa, urrkal gakizkitzu.
	Semea, munduaren Salbatzaillea, zeiña baitzare Jainkoa, urrikal gakizkitzu.
	Spiritu Saindua, zeiña baitzare Jainkoa, urrikal gakizkitzu.
	Trinitate Saidua, zeiña baitzare Jainko bakhoitz bat, urrikal gakizkitzu.
	Maria saindua, othoitz egizu guretzat.
	Jainkoaren Ama saindua, ...
	Birjinaren Birjina saindua, ...
	Jesus-Kristoren Ama, ...
	Grazia dibinoaren Ama, ...
	Ama guziz xahua, ...
	Ama guziz kastoa, othoitz, ...
	Ama tatxarik izatu eztuzuna, ...
	Ama maitagarria, ...
	Kreatzaillearen Ama, ...
	Salbatzaillearen Ama, ...
	Birjina guziz prudenta, ...
	Birjina ohoragarria, ...
	Birjina laudagarria, ...
	Birjina puxanta, ...
	Birjina mansoa, ...
	Birjina leiala, ...
	Justiziaren mirailla.
	Zuhurtziaren tronua.
	Gure bozkarioaren kausa.
	Untzi spirituala.
	Untzi ohoragarria.
	Arrosa misteriozkoa.
	Dabiden dorrea.
	Dorre borthitza.
	Urrezko palazioa.
	Bakearen arka.
	Zeruetako Portalea.
	Goizeko izarra.
	Erien osasuna.
	Bekhatorosen ihezlekhua.
	Doloratuen konsolatzaillea.
	Giristiñoen faborea.
	Aingeruen Erregiña.
	Patriarken Erregiña.
	Profeten Erregiña.
	Apostoluen Erregiña.
	Martiren Erregiña.
	Konfesoren Erregiña.
	Birjiñen Erregiña.
	Saindu Guztien Erregiña.
	Gu bekhatoreak izanagatik, entzun gaitzatzu, andrea, plazar baduzu.
	Othoitzten zaitugu guri ardiatsteaz egiazko urrikimendua, entzun gaitzatzu.
	Othoitzten zaitugu, ardiatsteaz Eliza sainduari, eta giristi-populu gustiei bakea eta batasuna, entzun gaitzatzu, plazer baduzu.

	Othoitzten zaitugu ardiatsteaz gure Aita Saindu, zure zerbitzari N.I. eta gure prelatei, eta Eliza gustiari grazia dibinoaren airea. Entzun gaitzatzu...

	Othoitzten zaitugu ardiatsteaz guri eta giristiño Prinze gustiei bakea eta osasuna, eta etsaiei beheramendua, Entzun gaitzatzu, plazer baduzu.

	Othoitzten zaitugu ardiatsteaz fidelen arima defuntu gustiei bethiereko errepausua. Entzun gaitzatzu, plazer baduzu.

	O Jainkoaren Ama, entzun gaitzatzu, plazer baduzu.

	Jainkoaren Bildotsa, zeiñak khentzen baititutzu munduaren bekhatuak, barka diezaguzu, Jauna. Entzun gaitzatzu, plazer baduzu.

	Jainkoaren Bildotsa, zeiñak khentzen baitutzu munduaren bekhatuak, barka diezaguzu, Jauna. Entzun gaitzatzu, plazer baduzu.

	Jainkoaren Bildotsa, zeiñak khentzen baititutzu munduaren bekhatuak, urrikal gakizkitzu.
	Jauna, urrikal gakizkitzu.
	Jesus-Kristo, urrukal gakizkitzu.
	Jauna, urrikal gakizkitzu.
	Jesus-Kristo, urrikal gakizkitzu.
	Jesus-Kristo, entzun gaitzatzu.

Othoitz egigun

	O Jauna, othoitzten zaitugu ahalik humilkiena, zure graziaren hedatzeaz gure bihotzetara; gu, zeiñek Aingeruaren erranez ezagutu baitugu Jesus-Kristo zure Semearen inkarnazionea, arriba gaiten haren Pasionearen eta haren Heriotzearen merezimenduez Resurrekzionearen gloriara, Jesus-Kristo Jaun beraren faborez. Hala biz.

V. Partea
GIZONAREN LAU FIÑAK

Gizonaren lau fiñak

Jesus-Kristo 
gure salbatzaille jaunaren 
konseillu handia

		Mat. 19

Zer progotxu duk, gizona,
Mundua irabazteaz,
Lurrean eta itsasoan
Gustien Jaun izateaz,

Baldiñ ezpaduk ifernutik
Beiratzen hire arima,
Eta fiñean ardiatsten
Jainkoaren erresuma?

Zer progotxu bizi izanaz
Urrean eta glorian,
Baldin ehortzi behar baduk
Sekulako su handian?

Gizonaren lau fiñak

	Jainkoaren presenzia

Bethi esklabo egitekotz
Mundu eta deabruak,
Bekhatuen lillura eder
Eta gorphutzen sensuak,

Hartu behar duk erredola
Nihon ez bezalakoa.
Bekhatorea, errak beraz:
Begira dagot Jainkoa.

	Herioa

Segur diagu Herioa,
Bañan ez haren orena;
Ez zeakiat ikhusiko
Dukedan biharamuna.

Kruela! lekhu gustietan
Nahi ziaikuk oldartu;
Bekhaturik gabe gu ere
Behar giaizkok kausitu.

	Jujamendua

Jauna, pensatu nahi ditut
Eternitateko penak,
Pena, noizbait, juje bezala
Ordonatuko tutzunak.

Akusatu eta jujatu
Nahi dut ene burua,
Ene fabore izatekotz
Orduko jujamendua.

	Ifernua

Sekulako dohakabeen
Egoitza ilhun tristea!
Dolore suerte gustiez
Ene jujeak bethea.

Joan tuk lurrean instant batez
Ene munduko plazerak;
Ifernuan bethi egonen
Sekulako desplazerak.

	Parabisua

Egoitza eder dohatsua!
Zeruetako gorthea!
Atsegin suerte gustiez
Ene Jainkoak bethea.

Hartzekotzat moment batez
Galtzen den plazer mortala,
Segur eztiat galdu nahi
Erresuma eternala.

Eternitatea pontu batean dago

Ah, zeiñ ederra izanen den
Pontu hau justuarentzat!
Bañan ah, zeiñ harrigarria
Gaxto damnatuarentzat!

Pontu hau begiratzen baduk,
On gustiak tuk salbatzen:
Pontu hau baldiñ galtzen baduk,
On gustiak dituk galtzen.

Bekhatutik aparta adi
Gizonaren denboretan;
Hagitz dohatsu izanen aiz
Gero bethi zeruetan.

Minuta pontutto batean
Ziagok hire gloria;
Memento baten ez deusean
Eternitate gustia.

Herioak arraptzen tik
Koroak eta tiarak,
Ontasun gustiak hondatzen
Eta bolatzen plazerak.

Eztik bere denbora segur,
Bañan segur dik kolpea:
Kolpe gaitza gaxtoarentzat,
Gustientzat terriblea.

Señiorale gaituk gustiok
Bizi gareiño lurrean;
Gure biaia akhabo duk
Herioa ethortzean.

Pensa dezagun, bethi pensa
Behar dugula pasatu;
Behin baizen hillen eztenak
Bethi behar dik pensatu.

Hire bizia begira zak
Heriotze supitutik,
Maiz asko ethortzen duk, bada,
Nork uste eztuelarik.

Ohoiñ hunek bere kolpea
Egiten dik estalirik,
Ala hau baitago hanitzei
Zerua galarazirik.

Beirauk sekulan ez eraman
Hire bizia lurrean
Hiltzeko urriki ukeen
Estatu perillosean.

Kruela duk, edo zoroa,
Edo itsua gizona,
Hil nahi eztuen bezala
Memento bat bizi dena.

Justua hil eta ondoan,
Joaten duk zeruetara,
Gaxtoa hil eta ondoan,
Bazioak ifernura.

Nola bizi izatu baita,
Hla hilten duk presuna:
Bere eskuetan tik beraz
Zori gaitza, zori ona.

Pensa zak zeiñ den harrigarri
Munduan heriotzea,
Eta pensa zaiñ maitagarri
Jainkoaren Gurutzea.

Jesus onaren doloretan
Bethi behar duk pensatu;
Dolu dukela Jesus onaz,
Heriorat preparatu.

Othoitza gogotik hartzekotz eritasuna eta heriotzea

O Jesus, ene min gustiak
Gogotik ditut hartuko,
Baita ene nigarrak ere
Gau eta egun isuriko.

Dobla dietzadazu penak,
Dobla ene dolorea,
Ordean indaitzu indarrak,
Ene Jongoiko emea.

Balia zakizkit, juje on,
O ene amudioa,
Hartzen dut zure eskutarik
Miñekien herioa.

Indaitzu plazer tutzun penak
Zuk nahi bezaiñ kruelak;
Bañan eztetzatzula sofri
Egin daiten eternalak.

Ala ni bainaute ederki
Dolore hauk konsolatzen!
Jainkoak bainau fazoiñ huntan
Amudioz gaztigatzen.

Bihotza, har dezak kuraia,
Penak darozkit egortzen;
Ordean bere eresuman
Gloria darok beiratzen.

Jesus-Kristo gure salbatzaillearen baithan esparantza

Ah, heriotzeko orena,
Ala hi harrigarria!
Jauna, lagun zakizkit, othoi,
Gertha dakidan eztia.

Hil-ondoan, ene arima
Jujatu behar denean,
Emazu zure Gurutzea
Gure bien arartean.

Arren, beraz ezazula har
Ene hobenen bengantza!
Zure odola laguntzen zait,
Eman darot esparantza.

Bai, aithortzen du, egia da,
Gaxtoa izan naizela;
Bañan nola, ez zare zu hil,
Salbatu behar nauzula?

Nik izatekotz esparantza
Zeruetako gorthean,
Asko dut zure ikhustea
Gurutzearen gaiñean.

Kalbarian izatu tutzu
Bortz zauri dolorezkoak;
Zeruko portaleak dire,
Athe amudiozkoak.

Zathitu izan zaitzunean
Zure gorphutz sakratua,
Egiñ zen gure sendatzeko
Ithurri bedinkatua.

Handik usten darozkigutzu
Balsamo eta eztia;
Gurutzeaz egiñ duzu
Gloriako zurubia.

Parabisuan gozatzeko
Zure plazer eternalez,
Gozatu behar da munduan
Zure dolore mortalez.

Bilhatu nauzu, zureganik
Ihesi nenbillanean;
Baldinba ez nauzu utziko,
Bilhatzen zaitudanean.

Bethi ere pensatuko dut,
Jesus, zure herioan,
Hil eta bizi egoteko
Amudio dibinoan.

Jesus-Kristo salbatzaille jaunari othoitza

O herio guziz kruela!
Hik nor eztuk ikharatzen?
Haiñ gogorki tuzkenaz geroz
Hire legeak finkatzen.

Populuez eta prinzeez
Orobat duk triunfatzen;
Segurki gustietara
Hire kolpea hedatzen.

Guregatik hil zaren Jesus,
Gure fidantza dulzea,
Ikhusi dugu nola duzun
Besarkatu Gurutzea.

Badakit gu salbatu nahiz
Amudioz hil zarela,
Egiñ duzula Gurutzeaz
Gloriako eskarela.

Jesus Habean zathitua,
Bihotzen amudioa,
Bethi gogoan izanen dut
Zuk sofritu herioa.

Egiñen tut ene begiez
Nigarrezko ithurriak,
Eta zure pena borthitzez
Ene dolore handiak.

Herio, o herioa,
Ala hi izan kruela!
Ez nauk bada hiretzat beldur,
Egik plazer duken gerla.

Jainko hil denak ziarotak
Ene bihotza altxatzen;
Ez naizela segur galduko,
Jainkoa badut maitatzen.

Agonian denarentzat othoitza

Jendeak! Ala eri hunek
Pena handiak sofritzen!
Bekhatuek eta deabruek
Gustia die harritzen.

Bazioak, eztakiela
Zeiñ lekhu suertetara,
Bazioak bethiereko
Etxe handian sartzera.

Bere familia kitatzen dik:
Aita, ama, emaztea,
Anai, arreba, adiskideak,
Alaba eta semea.

Ez zeakik izanen duen
Palaziotzat zerua,
Ala izanen othe duen
Sekulakotz ifernua.

Ea izanen den dohatsu
Zeruetako glorian,
Ala behar den dohakabe
Ifernuko su gorian.

Jainkoa, zerorek gaitutzu
Damnatzen eta salbatzen,
Koroatzen parabisuan,
Ifernuan gaztigatzen.

Ah, ematen baziño huni
Sekulako biktoria!
Bañan, ha, ematen baziño
Zeruan zure gloria!

Azken gudu huntan, zeiñaren
Zu baitzare prezioa,
Garait-arazi diozozu
Luzifer superbioa.

Bizitzea akhabatzean,
Akhaba beza biaia;
Herioa gertha bekio
Egiñik lagun eztia.

Zure gloriaz gozatzeko
Zurekiñ parabisuan,
Ah, othoi, finka diozozu
Azken urratsa zeruan.

Jainko Jauna, ahantz bekizu
Hunek egiñ huts guzia;
Ikhusazu nola dagoen
Egiten penitentzia.

O, barkha diozotzu beraz
Gaxoari bekhatuak,
Eta eman zure odolaz
Zuk irabazi lekhuak.

Jauna, ez dezazula entzun
Gehiago justizia.
Hunen kontra oihuz dagotzu
Zure kolera guzia.

Sosegatu behar diozu
Bere ikhara mortala;
Adi zazu, galdez dagotzu
Hunentzat zure odola.

Birjina, Jainkoaren Ama
Gure adbokat maitea,
Zerua idek diozuzu,
Zu zare horko athea.

Helas! erakuts diozozu,
Birjina, zure bisaia;
Ama, ardiats diozozu,
Seme onaren grazia.

Zure amatasunaz zaitut
Humilki errekeritzen.
Ah, eri gaxo hau bazindu
Oren hutan faboratzen.

Heldu den denbora luzean
Bethi zaitu laudatuko;
Bethi Jesus, zure Semea,
Zurekiñ adoratuko.

Presuna hil denean

Fiñean hil da, utzi gaitu,
Galdu du bere bizia.
Ah zerua! Ikhusten balu
Gloriako iguzkia!

Beraz bethi kontenta bedi
Dohatsuen konpaiñian;
Gora bedi zure plazerez
Eternitaten handian.

Zertako da hunentzat orai
Munduan zuen gloria,
Zertako plazerak, tresorak,
Zertako abundantzia?

Mundutik joan ondoan, eztu
Deusek ere segituko;
Berthutea baizen orduan
Eztzaio baliatuko.

Adizagun: hilla mintzo da
Ixillikan dagoela:
Entzun diat enetzat eman
Sentenzia eternala.

Zer diodan, beraz adi zak:
Egun duk ene eguna;
Bañan bihar hik izanen duk
Halaber hire orena.

Jesus-Kristo Jujearen 
tronua jujamenduan

O arrazoiñezko kolera,
Graziarik gabekoa!
Lekhu esperantza galdua!
Denbora burdiñazkoa!

O ezinbertzeko legea!
Jainkoaren tribunala!
Zuregatik adituko dut
Sententzia eternala!

Zeiñ terriblea izanen den
Egun hartako jujea!
Zer ihortziria soiñua,
Haren bozaren kolpea!

Orai maitatu behar dugu
Salbatzaille gloriosa,
Nahi badugu gero alde
Jesus Juje rigorosa.

Orai ikhusi behar dugu
Emanen den sententzia,
Bizia orai ganbiatu,
Obratu penitentzia.

Sofritu nahi eztuenak
Sekulako gaztigua,
Hemen behar du, harat gabe
Jujatu bere burua.

Orduan juje hark, orduan
Juje espantagarriak
Ematen ditu jujamendu
Gustiz arraillagarriak.

Armak harturik eskuetan
Nola den kurruzatuko,
Gaxtoen kontra zer su duen
Egun hartan lantzatuko.

Bañan halaber beldur gabe
Edirenen da justua,
Justizia du ikhusiko
Bakhearekiñ bathua.

Orduan diotza jujeak
Portaleak zabalduko,
Orduan du bere argiez
Zeruan koroatuko.

Bañan nork ere ezpaituke
Satisfatu justizia,
Bethi sofritu beharko du
Juste den pena guzia.

Justua bada, bañan izan
Zenbait tatxaz nothatua,
Joanen da suaren erdirat,
Garbitzekotz bekhatua.

Purgatzeko pena hetara
Hil ondoan ez joatekotz,
Bañan, laster heriotzetik
Gloriarat pasatzekotz;

Ariñtzekotz arima huni
Bere tromenta gogorrak,
Aditzak hunen errenkurak
Eta emotzik nigarrak.

Purgatorioko arimaren auhenak

	Misereremini mei, saltem vos amici mei

Anaiak, jaiki zaitezte,
Entzun ene auhenak;
Idekitzatzue begiak,
Konsidera ene penak.

Fortuna estrainioa!
Zuek zuen ohean,
Eta ni sofritzen bainatza
Errerik hemen supean.

Aditzatzue nigarrak,
Ikhus ene lastima.
Etxe-kharrean nagoela
Zeruan dut erresuma.

Baldiñ osoki ezpadut
Galdu ene gloria,
Eneganik ezperen urruti
Ageri da ezarria.

Hauk eztutzue sentitzen,
Tromentaren handia!
Hunela tratatzen tutzue
Natura eta grazia?

Ingratak! Arima dute
Bihotzetan ahantzi,
Gorphutza izatu denean
Thonba barnean ehortzi.

Adiskidea, hik behar tuk
Ene penak aditu;
Ah maitea! Urrikal nakik,
Jainkoak niauk zehatu.

Sainduekiñ izatekotz
Sekulako gloria,
Hik egik othoitz eta egik
Enetzat penitentzia.

Eder zaizkik hire dantzak,
Jokoak, komediak;
Ez frogatzeko ene brasak,
Utzik horiek gustiak.

Kita munduko ontasun,
Ohore, atsegiñak;
Entzun etzak ene nigarrak,
Eta entzun ene miñak.

Hire plazerak kitatzak,
Kita banitateak.
Ago bethi beheraspenez,
Isur nigar uholdeak.

Gurutzea besarka zak,
Paira barur luzeak;
Eztituk gero pairatuko
Pairatzen tudan gatheak.

Purgatorioetako arimaren 
eksortazionea bekhatoreari

Bekhatorea, eztuk bada
Egiñen penitentia?
Egik nigar, ez sofritzekotz
Ifernuko su handia.

Ethorriko duk, ethorriko
Denbora batez denbora,
Jakiñen baituk zeiñ den pisu
Jainko Jaunaren kolera.

Orduan ezpaituk izanen
Begirik urtan urtzeko,
Ez eta haiñ guri bihotzik
Jainkoaren maitatzeko.

Zeiñ gauza beharrak baitire
Eskuak armen hartzeko,
Nigarrak haiñ beharrak dituk
Arimaren salbatzeko.

Eztuk posible burdin barrez
Oiñak lothurik joatea,
Ez eta gloriarat ere
Ifernutik igatea.

Utzkik beraz hondalezeak,
Utz su madarikatuak,
Hire bekhatu injustuez
Isurtzak nigar justuak.

Ikhusak nola doan laster
Denbora bere bidean;
Zuhur bahaiz, pensatuko duk
Eternitate luzean.

Pensatzak beraz, pensa bethi
Zeiñ diren pena kruelak,
Zeiñak baititu ifernuan
Sofrituko kriminelak.

Bizirik jautsten den presuna
Ifernuko penetarat,
Piztu ondoan igaten duk
Zeruko plazeretarat.

Pensazak beraz, bethi pensa
Tulunbioko kharretan,
Suzko etxe, suzko tromenta,
Suzko burreu krueletan.

Pensa herio biziaren
Zer diren krueltasunak,
Gero ezpaitu pairatuko
Orain pensatzen duenak.

Purgatorioan sarthu gabe 
zeruetara joateko bidea

Purgatzeko leze ilhunak,
Justoen presondegia!
Beldur nauk, pensaturik zer den
Hire lastima handia.

Ikhusirik ene arimak
Hire su-lama gorriak,
Hire ihez pairatuko tik
Munduko pena gustiak.

Dies irae dies illa
	Prosa

Mundua jujamenduan,
Egun kolerak minduan,
Herrauts egiñen da suan.

Nolako izialdura!
Jausten denean mundura
Juje Jauna jujatzera.

Trunpeta iotzen denean
Hillak memento berean
Bilduko tu aitziñean.

Harrituko da natura
Ethortzean kreatura
Tronuaren ingurura.

Izanen da liburua,
Non baitaite markhatua
Bat-bederaren kontua.

Jaun jujea da jarriko
Huts gustien jujatzeko,
Eztu deusik barkhatuko.

Gaxoak zer dut erranen,
Benturaz baita izaren
Justu dena salbaturen?

Erregerik handiena,
Gustientzat hil zarena,
Ez nazazula kondemna!

Orhoit zaite enegatik
Jautsi ziñela zerutik,
Salba nazazu mundutik.

Unhatu ziñez lurrean.
Ene bilha Gurutzean,
Beira nazazu aldean.

Bengantzen juje justua,
Galdegiñ gabe kontua,
Indazu barkhamendua.

Bisaia zait ahalkatzen,
Bekhatuek ikharatzen,
Ez natzaitzu hurrikaltzen?

Maria duzu salbatu,
Ohoin onari barkhatu;
Niri bihotza altxatu.

Arren, indazu grazia
Paira su harrigarria
Ez dezadan, Jaun eztia.

Har nazazu eskuiñean,
Zure artalde maitean,
Eta ez utz ezkerrean.

Damnatuak bentzuturik,
Su asprean hondaturik,
Deit nazazu zeureturik.

Galdez nago belhauriko,
Bihotza doluz hiltzeko,
Ah! noiz nauzun salbatuko.

Eguna, hire ilhuna!
Pitztu gizon hobenduna
Jujatuko den eguna!

Jesus guziz amultsua,
Barkhaturik bekhatua,
Huni emozu zerua.

			Hala biz.

Ifernua

O Jauna, zure eskuaren
Pisua eta puxanta!
Ala zuk ene punitzekotz
Baituzu hañitz tromenta!

Burreu, urkhabe, suge, deabru,
Su, brasa, gau ilhun, gathe,
Bethi bizirik den herio,
Tulunbio kharrez bethe:

Jaun handia, hunenbat kolpez
Behar ninduzun kolpatu?
Eta ez nuen miñik asko,
Zu baitzintudan kitatu!

Zu galdurik galdu dut on bat
Posible den handiena,
Eta galdu tresor eder bat
Posible den ederrena.

Zeruetan uste nituen
Erresuma dohatsuak
Urrezko szeptro, diadema
Eta tronu arraitsuak.

Bitartean hek galdu ditut
Ah, nik zer gloria galdu!
Eta galdu gehiago,
Zuganik bai naiz urrundu!

Zer lekhutarat egotzi nauk,
Bekhatu dohakabea!
Parabisua galdu diat
Plazer guztiez bethea!

Kausitzen tiat ifernuan
Gau beltzen izialdurak
Eta frogatzen elementa
Fingabekoen ikharak.

Galdurik zeruko szpetroa,
Gatheak tiak eskutan,
Eta Jongoikoa galdurik
Deabruak bi begietan.

Eztuk hemen plazer garabik
Ene miñen sendatzeko;
Eztuk munduan den gauzarik
Tromenta hauk kalmatzeko.

Argirik gabe dituk kharrak,
Lorik gabe gau handia,
Penak erremedio gabe,
Finik gabe miseria.

Leze huntan eztuk ondorik,
Ez graziarik zeruan,
Bihotzetan ez Jongoikorik,
Miñik baizen ifernuan.

Surik baizen ezta ifernua

Jainko Jaunak nahiz gorphutzak
Eta arimak punitu,
Tulunbio ilhun bat zien
Lurrean barna formatu.

Etsaientzat zien eragiñ
Koleran leze osoa
Eta leze penaz bethean
Pitztu suzko itsasoa.

Guk hemen lekhu huntan dugun
Suzko itsaso goria,
Nigarrez, oihuez, marraskez
Gustia duk nahasia.

Gure orro patarrak dituk
Hemengo ihortziriak,
Eta gure nigar aspreak
Hemengo uhiñ handiak.

Munduko gure faltek tie
Hemen altxatzen haizeak,
Eta gure plazer lizunek
Su-elementen aireak.

Eztiat itsasorik baizen
Nihon ere inkuntratzen;
Milla eta milla deabruek
Sutan niautek hondatzen.

Igerika hari nauk bethi
Itsaso hunen erdian,
Ezin aurkhituz sosegurik
Deabruen gisa furian.

Suari ihez egiñ nahiz
Gibeletik diat sua,
Ezin kausi ziezakeat
Sekulan ihezlekhua.

Kharra duk ene jujearen
Eskuan den elementa,
Jujeak ene punitzekotz
Formatu duen tromenta.

Ene laguna kharra diat,
Kharra ene janharia;
Gaua, kharra; eguna, kharra,
Kharra, ene edaria.

Etxe egotekoa, kharra;
Kharra, etxeko athea;
Presondegi gustia, kharra;
Kharra, burdiña gathea.

Brasarik eta kharrik baizen
Eztiat nihon kausitzen;
Gorphutzean eta ariman
Kharrez niagok erretzen.

Itsasoa! O Itsasoa!
Itsaso bethi goria:
Ala hik uhiñ terribleak
Eta tromenta handiak!

Hire uhiña uhiñari
Ziaiok bethi altxatzen
Eta suari bethi sua
Bere furian saltatzen.

Bethi ere entzunen diat
Itsaso hunen barnean,
Ihortziriaz darontsala
Jainkoak ene gaiñean.

Beraz bethi izanen diat
Penaren ondoan pena,
Aurkhitu gabe behin ere
Portu desira dudana.

Zeruak pena eternalez
Punitzen tik ene faltak.
Pausurik gabe bethi tiat
Sofritu behar tromentak.

Instant gustiez behar tiat
Milla herio pairatu,
Eta bizia diat behar
Hanbat milletan kobratu.

Bakearen estrainioa!
Biak dituk akordatu,
Bizia eta herioa,
Behar natuela punitu.

Plazerak, ah plazer lizunak,
Gustien trunpatzailleak!
Urreak eta diamantak,
Begien xarmatzaileak!

Munduko fasak eta ponpak,
Bekhatuaren zuziak,
Atsegiñ, ontasun, ohore,
Ene miñen ithurriak!

Zer progotxu dut zuetarik,
Iragan zaretenean!
Zuek errerik, zuekien
Erre behar naizenean!

Berantegi ezagutu aut,
Enganagarri mundua!
Xizmista baten gisa joan duk
Hire lilluramendua.

Plazerak, tresorak, gloria,
Airean dituk bolatu,
Haizea baño lasterrago
Gauza guziak funditu.

Segur nauk, iragan direla
Gustiak instant batean,
Eta segur eztela joanen
Pena eternitatean.

Postean posta nola baita
Berehala iragaten;
Nola fletxak baitu arinki
Bere bidea egiten;

Nola xoria joaten baita
Airea ebakirikan,
Eta untzia iragaten,
Itsasoa hautsirikan;

Gisa berean pasatu tuk
Munduan, ene plazerak,
Ene tresor, ene ohore,
Urtheak eta denborak.

Eta lehen zeri ekhartzen
Banioen amudio,
Egiñ ziaitak sekulakotz
Deabrua bezaiñ hastio.

Alferrik desiratzen tu 
munduko penak

Ala ni baininde dohatsu,
Penak ere doblaturik,
Libratzen banintz azkenean
Ifernuko su hautarik!

Ah, bai posible baliz
Hemendikan ilkhitzea:
Posible baliz Jainkoari
Barkhamendu eskatzea!

Baneakikek nola egiñ
Nigar ene bekhatuez,
Grazia galda Jinkoari
Gau eta egun gustiez.

Bañan zertako ditut orai
Nigarrak eta desirak,
Joan baitzaizkit bethierekotz
Jainkoak eman denborak?

Damnatu nauk: alferrik diat
Parabisuan pensatzen;
Bai, segur nauk: alferrik diat
Jainko ona desiratzen.

Orai bada nik zer dagiket
Zuentzat, zeru ederrak?
Bethi isuri behar tie
Ene begiek nigarrak.

Galdu diat Jainko Handia,
Zerutik nauk desterratu,
Eta behar tiat supean
Su eternalak pairatu.

Pairatu tristeziak, gauak,
Deabruak eta furiak,
Desparaziño, presondegi,
Burdiña gathe goriak.

Hauk asko gabez, izanen tuk
Ene penak bethikoak:
Deabru, su, gathe, presondegi,
Gustiak sekulakoak.

Arima damnatuaren abisua

Jendeak, ikhara zaitezte,
Entzunik zein den handia
Damnatu gaxoen gaiñean
Izanen den justizia.

Egizue penitentzia
Zeruetara jaotekotz,
Isur-azue bethi nigar,
Ez Jainko Jauna galtekotz.

Itsua, o gizon itsua!
Edo gizon zoratua,
Hire Jongoikoa galdurik
Bekhatuan agoena.

Eztuk uste Jainkorik dela,
Ez haiñ guti ifernurik;
Arren, idekitzak begiak,
Gaxtakeriak utzirik.

Ah, begirauk ezagutzetik
Jainkoa bere furian;
Begirauk ikhus ifernua,
Ifernuko su gorian!

Supean horra zer dioen
Arima miserableak;
Plañitzen tik, bañan alferrik,
Bere pena terribleak.

Khar handian bethi ziagok
Eta bethi nigarretan;
Galdurik ontasun gustiak,
Bethi ziagok penetan.

Ifernutik begiratzeko othoitza

Ifernua, o ifernua,
Galduen suzko etxea:
Hire penak ziarotatek
Buruan latzten illea.

Beldur nauk gaua, kharra, harra,
Sofritu beharko tudan,
Eta oraiño beldurrago
Jainkoa galduko dudan.

Kruelki pairatzen tik sutan
Gizonak suplizioak;
Bañan zerua galduz, hartzen
Tromenta kruelagoak.

Espantagarri penatzen duk
Galdurik bere koroa,
Bañan pairatzen gehiago,
Galdurik ere Jainkoa.

O Jesus, utziko tut ponpak,
Plazer gustiak galduko,
Zu, Jainkoa, on imensoa,
Zeruan ardiasteko.

Indaitzu sofritzeko pena
Nahi tutzun tenporalak;
Bañan khen dietzakidatzu
Elementa eternalak.

Ezta ifernu goriraiño
Zure odola hedatzen,
Eztitu hilten hango suak,
Bai gehiago berretzen.

Zure odolak tu egiten
Egun ederrak zeruan,
Eta arimen garbitzeko
Ur sakratua munduan.

Ene nigarrak hunekien
Nahasten ditudanean,
Xahutzen darozkit oxoki
Bekhatuak bihotzean.

Pulunpa zazu khar handian
Arima dohakabea!
Egiñen tu bethi nigarrak,
Hil gabe khar haren khea.

Bañan asko tugu munduan
Gure nigarren bi xorta;
Hautsiko dute ifernuko
Khar handiaren tromenta.

Ifernuko tromenten gaiñean
	Kopla

Pensa detzagun, pensa
Ifernuetako penak.
Eta galduek brasa
Bethi sofritzen tustenak.
    Bekhatuen utzteko,
    Hek tugu pensatuko.

Jainko egiazkoak
Dela dio ifernua,
Non sofritzen gaxtoak
Baitu sekulako sua:
    Nork falta gehiago,
    Hark pena borthitzago.

Ifernua da lekhu
Pena gustiez bethea,
Justiziaren laku
Eta kharrezko etxea:
    Doloren lekhua,
    Damnatuak deithua.

Su bethi bizi haren
Khar hura da haiñ borthitza,
Non baitu xizpilduren
Arimarekiñ gorphutza,
    Konsumitzen eztela,
    Hil-Bizi hari dela.

Ala Parabisutik
Urrun baita apartatzen
Tromenta hauk gogotik
Eztituena pensatzen!
    Salbatzeko behar tu
    Tromenta hauk pensatu.

Beraz pensa detzagun,
Pensa fedezko pontuak;
Arimak garbitzagun
Eta kita bekhatuak.
    Daigun penitentzia,
    Ez galtzeko gloria.

Dialoga tromenta beren gaiñean

		Helas! Erretzen hari nauk khar hunen barnean. Luk. 16.

	Galdegitea
Kreatura damnatua,
Jainkoak ahantzia,
Zer da hire ifernua,
Zer dolore handia!
Erraguk, erraguk:
Zer pena sofritzen duk!

	Errepusta
Zer aiphatuko darotzu!
Erratez naiz penatzen.
Berriz erraten baditut,
Berriz naiz tromentatzen.
Hela, hela!
Segi ez gaitzatzula.

	Galdegitea (Mundanoari)
Mundano lilluratua,
Non da hire gloria?
Non ponpa haizez hantua,
Non ohore handia?

Erraguk...

	Errepusta
Ah, joan da gloria hura
Xizmizta bat bezala,
Arriberan nola hura,
Eta nola itzala.

Hela...

	Galdegitea (Plazeretarat emanari)
Bustel hatsa: irakatsak,
Non da hire gorphutza!
Non da amudio likhitzak
Hiri erre bihotza?

Erraguk...

	Errepusta
Hondaturik su handiak
Eta tromentaturik,
Erretzen daude gustiak
Eztutela pausurik.

Hela...

	Galdegitea (Arnegariari)

Arnegari desparatu,
Deabruaren laguna
Non aiz aho pozoatu,
Orroaz agoena?

Erraguk...

	Errepusta
Suge errabiatuek
Bethi gaituste jaten,
Suge sutan gorituk
Bethi penak ematen.

Hela...

	Galdegitea (Mendekatzaillari)

Ezin deus barkha ezaken,
Bihotz herraz bethea:
Sugea iduri uben
Edo deabru kumea.

Erraguk...

Guoi madarikatuak!
Ezpaitugu barkhatu!
Bengantzen juje justuak
Sutan gaitu hondatu.

	Galdegitea (Gaizkierraillerari)
Mihi gaizki erraillea
Prestuan ohoreaz,
Bethi gerla egillea
Inozenten bakeaz.

Erraguk...

	Errepusta
Bikhe urthu eta sufre
Da ene janharia,
Eta hauk naute bethi erre
Hauk erretzen mihia.

Hela...

	Galdegitea (Abariziosari)
Aberats gaxto gosea,
Non da hire zilharra?
Non tresora, non urrea,
Non da muble ederra?

Erraguk...

	Errepusta
Ah! Kharrezko leze huntan
Dire gustiak urthu,
Eta ni su elementan
Hekiñ balsan funditu.

Hela...

	Galdegitea (Gormantari)
Ingrata, bestak hautsirik
Eta ofizioa,
Harturik bestien trazak,
Utzirik Jongoikoa:

Erraguk...

	Errepusta
Ah! Nola hemen gosetzen
Gormandiza lizuna!
Jainkoak nola punitzen
Meza gaizki entzuna?

Hela...

	Galdegitea (Bonaxeretan bethi dabillanari)
Hari intzen bethi lehen
Dantzan eta jokoan:
Hire plazerak zituzken
Gormandizan, arnoan.

Erraguk...

	Errepusta
Direla madarikatu
Joko, plazer, banketak,
Hekiñgatik baititugu
Ifernuko tromentak.

Hela...

	Galdegitea (Konpañia gaxtoetan ibilli denari)
Lagunentzat hik izatu
Hanbat konplazenzia:
Hanbat bekhatuz kargatu
Hire konzientzia.

Erraguk...

	Errepusta
Ondikozko konpañiak,
Sekulako burreuak:
Elkharren gare furiak,
Elkharrentzat deabruak.

Hela...

	Galdegitea (Penitentzia egin gabe heriotzeraiño luzatu duenari)
Hik bethi uste ubela
Konbertitu hiltzean,
Pairatzen duk su-kubela
Tulunbio beltzean.

Erraguk...

	Errepusta
Herrak, furiak, nigarrak,
Desparazionea,
Urrikiak eta harrak
Dire gure partea.

Hela...

	Galdegitea (Koleratsuari)
Bañan hik, o sumindua,
Hire herra handian,
Baduk kontentamendua
Bethiko khar gorian?

Erraguk...

	Galdegitea
Bethiko hitz hau guretzat,
O zer ihortziria!
Khar-leze hau gorphutzentzat
Lastimaren handia!

Hela...

	Galdegitea (Damnatu gustiei kolpe batez)
Fiñean, hor ifernuan
Zeiñ da min handiena?
Pena horien lekhuan
Zeiñ pena kruelena?

Erraguk...

	Errepusta
Esparantza ez izaren
Hemendik ilkhitzekotz!
Bethi suak berreturen
Supetan bizitzekotz.

Bethi-ere Zer denbora!
Bethi suzko lezean!
Elementak bethi paira,
Bethi fiñik gabean.

Plazer labur baten gatik
Harturik bihotzean,
Khea bezala zelarik,
Erre behar supean.

Hela, hela!
Segi ez gaitzatzula.

	Quios poterit habitare de vobis
	Cum igne devorante? Quis habitabit ex
	Vobis cum ardoribus sempiternis?

	Giristiñoak, zuetarik zeiñ egon ahal
	Daiteke su iretsgarriarekin? Zeiñ egon
	Ahal daiteke brasa sekulakoekiñ?

Parabisua
	Zein hertsia den zeruetako bidea

Nahi baduzu ardietsi
Lekhu plazerez bethea,
Zeruetan Jainkoak berak
Sainduei egiñ gorthea;

Bide zabala kita zazu
Hertsia baita segura.
Ifernura darama batak
Eta bertzeak zerura.

Helas! Zeiñ hagitz den hertsia
Parabisuko athea!
Jesusek dio, hertsi hau duk,
Kristaua, hire bidea.

Bide hau hautatzen duenak
Utzi behar tik plazerak,
Banaloriak mespretxatu,
Erregelatu desirak.

Ala jende hañitz baitoa
Egun oroz ifernura!
Jende bilduma nonbre gabe
Suzko eternitatera.

Mundu gustian nola baita
Berthute guti kausitzen,
Zeruetan jende guti duk
Jainkoarekiñ aurkhitzen.

Dohatsuak ditzen du gizona parabisura

Majestate paregabea,
Jainko adoragarria,
Trinitate guziz haltoa,
Dibinitate handia:

Zu zare Spiritu gustien
Argi gozo imortala;
Zu bihotz dohatsu, ederren
Edertasun eternala.

Ezta posible sofritzea
Zure baithan den argia;
Itsutzen gare ikhusteaz
Hirur Presunen gloria.

Zuen ontasun, zuen plazer,
Eta zuen ohorea,
Hagitz dire handiagoak
Ezen ez gure ustea.

Gizona. Ah, gizona! Non tuk
Arima eta gorphutza?
Zergatik duk horrenbat maite
Munduan duken egoitza?

Bañan zergatik egiten tuk
Lurrean horrenbat gerla?
Behar duk jakiñ, lur gustia
Punta bat baizen eztela.

Nihor ezin ziaitek handi
Lekhu ttipito batean;
Argi ilhun bat baizen eztuk
Hire gloria lurrean.

Zeri agoka itsuturik
Beraz horrenbat munduan?
Athor hunat, gozatuko aiz
Jainko osoaz zeruan.

Parabisura joateko desira

Lekhu ederra, hire baithan
Jainko Jaunak dik gloria.
Hik duk, bada, saindu gustiei
Ematen zaien saria.

Hire egoitza dohatsuan
Eztuk plazera higuiñtzen:
Bethi dik irauten gloriak,
Sekulan eztuk pasatzen.

Palazio dibino hortan
Eztuk penarik kausitzen:
Sekulan eztik dohatsuak
Nigar xorta bat isurtzen.

Errege primu gabekoak
Deus ere eztik pairatzen,
Posible diren on gustiez
Bere baithan duk gozatzen.

Oihuz niagok, hi behrrez,
O dohatsuen etxea;
Hi herori desiratzen aut,
Zeru plazerez bethea.

Bai, hik duk hire on ederrez
Ene bihotza xarmatu:
Xoilki hiregatik nahi dik
Mundu guzia kitatu.

Arima debotaren ontasuna da Jainkoa

Zure baithan tut, o Jainkoa,
Nahi tudan ontasunak;
Mesprezio tut zuregatik
Munduko handitasunak.

Higuiñdu zaizkit zuregatik
Lurreko diñitateak;
Bertzelakoak nik zeruan
Uste tut majestateak.

Prosperitate handietan
Ez zait bihotza altxatzen;
Ez fortuna baxoan ere
Eztzait kuraia flakatzen.

Elementa borthitzenean
Ez naiz sekulan izitzen,
Deusek ere eztarot niri
Ene bihotza tristatzen.

Enetzat eztu deus ederrik
Edo gozorik munduak;
Zurekiñ haiñ onheristen tut
Penak eta desterruak.

Zu zare ene on gustien
Egiazko ithurria,
Eta zu ilhenpean ere
Arimako iguzkia.

Eremuan mundu bat badut
Zu enekiñ zarenean;
Ene esparantza zaitezke
Hiltzen ere naizenean.

Lekhu sainduak bisitatu ondoan, 
aitoren seme bat hiltzen da 
amudios Olibeseko mendian

Salutatzen zaitut, Olibes,
Mendi saindu aberatsa;
Zure baithan zuen finkatu
Jesusek azken urratsa.

Herioaren Erregea
Bere tronu ederrean,
Zure puntatik zen altxatu
Hedoi aingeruz bethean.

Zu ikhusiz geroztik nago
Bozturik noiz hillen naizen,
Ez zaitut sekulan utziko
Zerura joatekotz baizen.

Ez, eztitut ikhusi nahi
Erregeen jauregiak,
Ez eta bertze palazio,
Begien trunpagarriak.

Argitzen ari dire hetan
Zeiñek hobeki argiak:
Urre, zilhar, perla, diamant,
Elefant hexur xuriak.

Hemen behin ikhusiz geroz
Lekhu adoragarriak,
Zeruak baizen eztetzake
Kontenta ene begiak.

Jesus Jaunak bete urratsez
Sakratu lekhu sainduak,
Adoratu tut eta egiñ
Gustiei ene musuak.

Bakea guri eman nahiz
Han gerla zuen hautatu;
Heriotzea sofriturik,
Han herioa garaitu.

Bisitatu zaituztet, lurrak,
Lur milletan dohatsuak:
Arroka, arribera, haran,
Landa, mendi, eremuak.

Bethleem, ikhusi nauk sartzen
Hire leze ilhunean;
Ikhusi nauk, Jordango ura,
Arriberaren aldean.

Jesus, zu segituz geroztik
Lekhu saindu hautaraiño,
Zer behar dut segitu baizen
Zeruko gloriaraiño?

Mendian egiñ tut nigarrak,
Non erostekotz gizona
Semeak pagaturik Aita,
Galdu baitzuen eguna.

Helas! Ez nintzen hil dolorez
Kalbariaren gaiñean,
Hillen nintzela amudioz
Olibesko baratzean.

Ez nazakela khen hemendik,
O amudio saindua,
Eman nahi ezpadarotak
Hunen ondoan zerua.

Amudio sainduak beraz
Ene othoitzak entzun tu;
Arroka huntan barna darot
Ene thonba preparatu.

Jadanik estaltzen darozkit
Ene bi begi argiak;
Eztu nahi ikhus detzadan
Haiñ lekhu miragarriak.

Jainkoak sakratu lekhu hauk
Nekez nituzke utziko,
Kitatu behar ezpanitu
Zeruetara joateko.

Beraz, asko negar egiñ duk,
Ene arima, munduan;
Hoa, hire beira ziagok
Hire Jainkoa zeruan.

Jesus, Jainko eta gizona,
On gustien ithurria,
Zure maitatzeaz plazer dut:
Arren, indazu gloria.

Hauk hunela erran ondoan,
Begiak ditu zarratu,
Eta arima Jainkoari
Amudioz errendatu.

Parabisuaren galdegiteko othoitza

Gustien Salbatzaillea,
Gizon Jongoiko berria,
Zuk bethi ere Aitari
Eman diozu gloria.

Bethi zu nahi zaituste
Aingeruek kontenplatu;
Zu saindu dohatsu gustiek
Zure glorian maitatu.

Jauna, indazu bothere
Zuri plazer egiteko,
Zure desira gustien
Bethi ere konplitzeko.

Espiritu dibinoaz
Gida nazazu munduan;
Hil ondoan har nazazu
Sainduen balsan zeruan.

Orduan da ageriko
Eguna bethi argia:
Orduan da ikhusiko
Sekulako iguzkia.

Ezta hiri hortan kontra
Edireten arima bat:
Hor ezta bakerik baizen;
Gustiek dute bihotz bat.

Fiñean hor kausitzen da
Segurantza erreala;
Hor gloria dohatsua,
Eta pausu eternana.

		Memorare novissima tua et in aeternum
		non peccabis. Eccli. 17
		Bekhatuaren defensa da jujamenduaren,
		ifernuaren eta azken fiñen orhoitzapena

Ene Seme, pensa detzak,
Gizonaren lau azkenak;
Eztuk faltarik giñen,
Hala ziok Jainko Jaunak.

	Hillen duk, hillen duk hire bizia,
	Hillen duk, hillen duk,
	Hillen duk, mundu guzia.

Geldirik lo agoela
Hiltzen hari aiz ohean;
Egun bizi den presuna
Bihar ziaitek lurrean.

	Hillen duk...

Hiltzen aizen mementoan
Izanez aiz jujatuko;
Edo kondemnatuko aiz,
Edo justifikatuko.

	Hillen duk...

Baldin faltarik ezpaduk,
Entzunen duk hitz eztia:
Emanen darok Jainkoak
Zeruan bere gloria.

	Hillen duk...

Aurkhitzen bahaiz hobendun,
Surat au kondemnatuko,
Jainkoa Jongoiko deiño,
Ifernuan erretzeko.

	Hillen duk...

Lastima harrigarria!
Bethi desparaziñoan!
Eziñ kausituz Jainkoa
Eternitaten osoan.

	Hillen duk...

Beraz, seme, pensa dezak,
Begira dagok zerua,
Ikhusi nahiz ziagok
Hire herio saindua.

	Hillen duk...

Pensatzak herio, juje,
Ifernu eta zerua;
Ene ahotik har dezak
Azkeneko konseillua.

	Hillen duk...

Eternitatea

	Arima damnatuak galdegiten dio Jainkoari zenbat egonen den ifernuan. Jainkoak ihardesten dio egonen dela helduden eternitate handiaren hedadura gustian. Ergo erravimus a via veritatis et lux justitiae non affulsit nobis. Sap. 5.

Beraz, zeruko iguzkia
Ez zaiku guri altxatu,
Eta egiazko bidetik
Urrun gare errebelatu.

Beraz, denbora pasatu da
Sekulan ez ethortzeko!
Ethorri eternitatea
Sekulan ez pasatzeko!

Beraz, bethi iraun behar dut,
Bethi dudala sofritzen,
Eta bethi pairatu behar
Ez naizela konsumitzen!

Bethi eta bethierekotz,
Ah, zeruko Jongoikoa!
Ala denbora luzea,
Bethi bethierekoa!

Ezta sekulan iragaten
Bethi dagoen eguna.
Eguna beraz, hire luzea,
Egun bethi agoena!

Ez gelditzean behiñ ere,
Bidea, hire luzea!
Bethi dolorez egotea,
Dolorearen asprea!

Zenbait million urthe banu
Egon behar ifernuan,
Uste nuke handik libratu
Hek akhabatu buruan.

Edo hek asko ezpalire
Million egon nindeke,
Millionen ondoan bertze
Million sofri netzake;

Hek ere ezpalire asko, 
Hainbertze dobla netzake;
Bertze hainbertze doblaturik,
Hagitz konsola nindeke.

Edo konda betza norknahi
Nahi dituen bezanbat,
Bañan akorda bekit noizbait
Azken fiñean urthe bat.

Zer izanen da, beraz, nitzaz
Hanbat urtheren ondoan!
Bethiere beharko baitut
Suaren tulunbioan!

Eternitate luzearen hedadura

Hau jakiteko zerbait moldez
Behar dut kontu bat hartu:
Beraz behar dut kontu handi,
Handi bat konsideratu.

Zer dela beraz erranen dut
Eternitate handia?
Zerekiñ konparatuko dut
Deklaratzekotz gustia?

Asko kondatuko othe dut,
Kondaturik hanbat urthe
Zenbat (mundu hasiz geroz)
Joan baitire ilhabethe?

Erranagatik hanbat mende
Zenbat osto oihanetan,
Itsasoan zenbat ur xorta,
Zenbat harea kostetan;

Zenbat oraiño herrauts bihi
Bide idor gustietan;
Mendietan zenbat lur xehe,
Zenbat uri hedoietan;

Posible othe da kontu bat
Handiago pensatzea,
Gizonek edo aingeruek
Gehiago kondatzea?

Bethi luzea erran nahiz
Hunenbat baitut kondatu,
Harea, errauts, legar, osto,
Ur xorta, uri pensatu;

Hauk gustiak beraz erranik
Ez othe dut azarkatu?
Ala kondaturik sobera
Ez othe naiz enganatu?

Ezen ezta posible haiñ den
Luze eternitatea;
Segur behar da laburrago
Delarik hagitz luzea.

	Jainkoa

Adizak, damnatu arima,
Mintzo zaik hire Jainkoa,
Eziñ hutsik egiñ deaken
Egia egiazkoa.

Trunpatu aizela uste duk?
Ez segur, ez aiz trunpatu;
Eta hauk berriz doblaturik,
Ez uke asko kondatu.

	Damnatua

Oi, bada, Jauna, nork dezake
Konda horien nonbrea?
Badidurite hauk gustiek
Bilduma nonbre gabea.

Ezperen nonbre hauk gustiak
Akhabatzen direnean,
Eta azkeneko bihia
Pasatzera gerthatzean;

Zertan othe lizate, Jauna,
Ene eternitatea?
Ez othe lizate hurbildu
Aphur bat azken urthea?

	Jainkoa

Eztuk posible izan dadin
Sekulan azken urthea,
Ezpaitzaio ondoan falta
Batari bethi bertzea.

Erresekek nola baitute
Batak bertzea pusatzen,
Urtheek ere hala die
Elkhar ondotik segitzen.

	Damnatua

Oraño kondatzen banitu
Kontu hartzaz bertze milla;
Edo hek asko ez izanez,
Baliz bertze urthe pilla?

	Jainkoa

Zer diok pilla eta milla,
Damnatua, zer darasak?
Mende gustiez erreko au
Ifernu goriko brasak.

	Damnatua

Eztitut bada asko eman,
Hanbat milla urthe suan?
Ezperen horra bertze milla
Nonbre horien buruan.

	Jainkoa

Gehiago erran behar duk.
Egik beraz bertze pilla;
Eta bertze milla kondatzak,
Milla bethi, bethi milla.

	Damnatua

Jauna, millen ondoan milla!
Milla bethi, bethi milla!
Noiz ethorriko zaiku beraz
Azken azkeneko pilla?

	Jainkoa

Hasterik ez dik iragan den
Eternitate luzeak,
Eta eztik fiñik heldu den
Bertze eternitateak.

Biak orobat luze dituk,
Joan denak eztik hasterik,
Eta ondotik heldu denak
Halaber eztik azkenik.

Iragan dena bethe duk
Sekula kontugabeez;
Eta bethea heldu dena
Sekula infinituez.

	Damnatua

Espantu latza! Nola beraz
Egonen naiz hanbat urthez!
Hanbat milla, hanbat million!
Erreko naiz hanbat mendez.

Beraz hanbat pairatuko dut
Ifernuko su gorrian,
Tromentek dirautela bethi
Eternitate gorian.

Ah! Zer da hau? Ez behin ere
Fundituko herrautsean!
Bethi biziko deabruekiñ
Eta ez hillen supean!

Oi, bada, nik lehen pena hauk
Munduan ezagutzera,
Begiratuko bide nintzen,
Ifernurat erortzera.

Lehen sofrituko nituen
Tiranoen su handiak,
Hekiñ gathe, hurkhabe, burreu,
Lehoiñ, tromenta gustiak.

Hek izanen baitzuten fiñ bat
Denborarekiñ batean;
Bañan hauk iraun behar bethi
Eternitate luzean.

Ah, nork jakin du egundaiño
Bethi, joan den bethikoa?
Eta nork sekulan jakiñen
Sekula gibelekoa?

Bethi erre! Sekulan sofri!
Dolorearen handia!
Bethi hark eta sekula hark
Naute flakatzen gustia!

Deklaratzen du zer den bethi eta zer den sekula

Sekula dago geldirik bethi,
Sekulan ezta higitzen;
Bañan bethi doa sekula,
Sekulan ezta gelditzen.

Beraz bethi ezta sekulan
Momento bat higituko,
Eta sekula ere ezta
Momento bat geldituko.

Nork daki beraz bethi,
Bethi geldi dagoena,
Eta zer den sekula ere
Bethi joaten ari dena?

Gustiok beraz adi zagun
Enigma miragarria:
Damnatuentzat tromenta duk,
Salbatuentzat gloria.

Biak bat dituk, eta bat hark
Zidurik bia direla;
Bazidurik dela egoten
Eta zidurik doela.

Bethi dagoen hau deitzen duk
Bethi bethierekoa,
Eta sekula joaten dena
Sekula sekulakoa.

Beraz sekula eta bethi
Izendatzen duk mendea,
Edo ezperen deitzen dituk
Biak eternitatea.

Eksenpluak

Hañitzek hañitz moldez die
Enigma hau esplikatzen
Eta añhitz konparaziñoz
Nola ahal deklaratzen.

Sabant batzuek konparatzen
Die iguzkiarekiñ,
Eta die bertze batzuek
Berriz ilhargiarekiñ.

Iguzkia bethi hari duk
Agertzen eta estaltzen:
Estaltzen duk arrats guztiez
Eta goizetan agertzen.

Ilhargia ere orobat
Bethi hari duk berritzen;
Berritu ondoan halaber
Hari duk bethi zahartzen.

Gauza bera dela ziotek
Edo sekula doana,
Edo bethi pontu berean
Gelditurik dagoena.

Ezen bethi dagoen bethi
Sekulan eztuk handitzen,
Eta bethi doan sekula
Sekulan eztuk ttipitzen.

Pontu batean bethi dela
Bethi hari duk pasatzen;
Pasatzen bethi hari dela
Eztuk sekulan higitzen.

Million urthe joanagatik
Garabik eztuk gutitzen;
Joanagatik bertze million
Bethi duk oso gelditzen.

Oraiño huna gauza bera
Eksenplu argiagoan,
Argiaren klartasunetik
Hartu konparaziñoan.

Nola beraz kandela bati
Hañhitz kandela pizturik
Ezpaitzaio gutitzen kharra,
Bañan egoten osorik:

Gauza bera kausitzen dela
Denbora sekulakoan:
Nahiz joan den, nahiz heldu den
Hedadura bethikoan.

Ezen urthe pilla hetarik
Million khenduagatik,
Millionen ondoan bertze
Million hartuagatik,

Eternitate luze hura
Bat ere eztuk laburtzen;
Eternitate oso hura
Garabik eztuk gutitzen.

Osoa bethi egonen duk
Nonbre gustiak galdurik; 
Eztik sekulan deusik falta
Hartu gustiak khendurik.

Orobat duk bethiko bethi
Urthe gustiez osorik,
Hastean bezala fiñean
Urthe gustiez hanturik.

Eztuk tipitzen, ez handitzen,
Batean bethi baitago:
Ez handiago behiñ ere,
Sekulan ez tipiago.

Luze orobat tuk hemengo
Minutak eta urtheak;
Urtheak ere hala nola
Bethiereko mendeak.

Juia dezak orai hemendik
Zeiñ diren luze egunak,
Mendeak baiño luzeago
Direnaz geroz orenak.

Ezen ifernuan eztuk deus
Non ezten sekulakoa;
Kriminel, burreu, suplizioa,
Presondegi bethikoa.

Denborak ere bardiñ dituk
Orobat sekulakoak,
Minutak, orenak, asteak,
Urtheak fingabekoak.

Egia duk; argia baduk,
Ordean suak piztua,
Pena hautan kruelkiago
Punitzeko damnatua.

Halaber baduk hemen gaua
Eta gau izigarria,
Deabruen eta damnatuen
Harrabotsez nahasia.

Helas, bai, ah nolako gaua!
Gau luze eta ilhuna!
Hemen garenek eztiagu
Sekulan uste eguna.

Ez, eztie uste sekulan
Ene begiek argia, 
Edo baldiñ uste badute,
Uste die su gorria.

Gau hunek iraunen dik bethi
Ethorri gabe eguna.
Bethi ilhun, tromenta bethi,
Sekulan joanen eztena.

Gaua, gau beltz eta argia!
Beltza ene begientzat;
Baiñan argia ene pena
Eta ene burreuentzat.

Hire baithan ageriko tuk
Bethiereko tenpestak,
Hala nola mirail batean
Justiziaren tromentak.

Bethi egonen nauk marraskaz,
Aparta akit mirailla!
Begietarik dietzadak
Urrun pena hanbat milla:

Burdiña-gathe, sufre gori,
Eztira, presondegiak;
Su handi, deabru beltz, fantasma,
Ene falta itsusiak.

Begietan izanen tiat
Ene urguillutasunak,
Ene arnegu, ene herra,
Ene bekhatu lizunak.

Ez nauzue asko punitu,
Utz nazazue bakean.
Bethi hunela izanen naiz
Hunelako dolorean.

Alferrik niagok marraskaz,
Bethi tiat ikhusiko,
Ez ziaizkidak aitziñetik
Sekulan apartatuko.

Lehen zerk egiñ baitzituen
Ene plazer itsusiak,
Egiñ behar tik ifernuan
Ene tromenta guziak.

Nik beraz sorthu behar nuen!
Dolorearen asprea!
Sorthu hunela izatekotz!
Zer desparazionea!

Ez ni munduan izatera,
Orai ez nintzen erreko,
Ez bekhaturik egitera,
Ez nintzen orai galduko!

Aitzitik bizitze saindua
Eramatera munduan,
Dohatsu behar nuen izan
Jainkoarekiñ zeruan.

Bañan nola baitut gaxtoki
Ekharri ene bizia,
Juje justuak eman darot
Nik merezi justizia.

Hil nahiz sartzen da furian

Mundua! Ah, mundu falsoa!
Hañitzen trunpatzaillea!
Ezperen hemen ifernuan
Bahintz ene hiltzaillea!

Behiñ nahi nikek hil, behiñ
Ez hunela bizitzekotz;
Edo bertze maneraz bizi,
Fazoiñ huntan ez hiltzekotz.

Hi ere non aiz, herioa?
Haiñ komun intzen munduan,
Eta nion ez aiz ageri
Orai hemen ifernuan.

Handi eta tipi gustiak
Lurrean ituen hiltzen;
Bañan gustiak ifernuan
Hil gabe bethi bizitzen.

Hire ondoan niabillak
Gau eta egun gustiez,
Nihon ikhusten eztudala
Surik baizen bi begiez.

Ustez audala kausituko
Joaten nauk eskuiñ aldera;
Berriz lasterka itzultzen nauk
Zoraturik eskerrera.

Deabrupetik nauk batzuetan
Ene furian altxatzen;
Bertzean suaren erdian
Buruz behera hondatzen.

Behiñ gora, behin behera,
Gero deabruen balsara,
Sekulan sosegurik gabe
Tromenta gustietara.

Galdez bethi: non aiz, ah, non haiz?
Bethi oihuz, herioa?
Nork ediren au ifernuan,
O ene amudioa?

Arre, athor, maitea, athor,
Athor ene zathitzera.
Ene bizia hik behar duk;
Maitea, athor hiltzera.

Ihesi doat, ah kruela!
Horla utzten nauk supean?
Horla tromentek dirautela,
Hondatua deabrupean?

O zer desparazionea!
Nahi gabez behar bizi!
Errabiamendu handia!
Ezin hil eta hil nahi.

Ah bethi, entzuezak, beraz,
Entzun ene dolorea:
Nork egundaiño sentitu du
Zer den bethi sofritea?

Bethi hark niri ziarotak
Harritzen ene gorphutza:
Eta nori eztio hillen,
Pensatzen badu, bihotza?

Heriotzea galdegiten dio Jainkoari

Heldu natzaitzu berriz ere,
Jauna, othoitz egitera,
Eta grazia tipi baten
Humilki galdegitera.

Badakizu, gauza klara da,
Nik zenbat dudan sofritzen.
Zenbat marraska, zenbat oihu,
Zer nigar dudan isurtzen.

Zenbat pena deabruen tropan
Hartzen dudan zu galdurik,
Zeiñ tromenta harrigarriak,
On gustiez gabeturik!

Zenbat supean, su egiñik,
Ariman su, su bihotza;
Haragiak su, su ezurrak,
Odola su, su gorphutza.

Hauk ere bada, zerbait dire
Ni hemen urrikaltzeko,
Eta zureganik humilki
Grazia bat izateko.

Plazer baduzu, dobla beite
Berriz ere hauk gustiak;
Dobla deabruak, penak dobla,
Dobla tromenta handiak;

Bañan, Jauna, aditzen dela
Hemengo tulunbioan,
Hillen nauela herioak
Milla urtheren buruan.

	Jainkoa

Damnatua, ago ixilik,
Eztuk zeren tromentatu;
Orhoit adi nola munduan
Munduaz intzen gozatu.

Eztuk izatu egundaiño
Herioa ifernuan,
Sekulan ere ez izanen
Urte gustien buruan.

Beraz egon ahal aiteke
Bethi dukela sofritzen,
Orai erretzen aizen gisa,
Bethi aizela erretzen.

	Damnatua

O dolorea, o furia,
O errabiamendua!
Oraiño ez atzait hi ere
Nahasi, adimendua!

Zer izanen da beraz nitzaz
Heldu diren mendeetan?
Bethi egon beharko baitut,
(Jainkoa deiño) penetan.

Arren, zaude, aphur bat zaude,
Egiazko justizia;
Asko da, iduk-azu, othoi,
Zure kolera handia.

Zergatik ditutzu gizonak
Joan den denboran kreatu?
Zergatik zure imajina
Dibinoaz señalatu?

Ez othe behiñ zenbait urthez
Elkarrekiñ egoteko,
Gero hil eta sekulakotz
Ifernuan ehorsteko?

Jauna, zuk bada badakizu
Zuk formatua naizela,
Forma huntan lur gutibatez
Lurrean egin nauzula.

Badakizu zuk ninduzula
Zure dohaiñez edertu,
Enegatik Zure Semea
Izatu zela itzatu.

Nola beraz ez zare kontent
Pairatu tudan tromentez,
Berretzen baitarozkidatzu
Tenpestak bertze tenpestez?

Gargoro zenbat denbora da
Tenpesta hautan naizela,
Momento batez behin ere
Sosegurik eztudala?

Zenbateta egiñen tutzu
Oraiño zure tenpestak?
Noiz arteraiño isuriko
Ene gainera tromentak?

Orai artean izan bada
Nausi zuri justizia,
Utzazu aldiz izatera
Zure miserikordia.

	Jainkoa

Eternala duk hire kontra
Eman dudan sentezia,
Eta hala eztuk posible
Sekulan dadin ganbia.

	Damnatua

Nola! Ez ilkhiko hemendik?
Jainkoa ez maitatuko?
Iraunen eternitateak?
Penak ez akhabatuko?

Helaz! Zer egiñen dut beraz?
Ni norat naiz itzuriko?
Tromenta haukien erdian
Bethi dut ihardukiko?

Oraiño egiñ baninduzu
Zu zaren gisa Jainkoa,
Edo ezperen zu bezala
Bothere handitakoa;

Oraiño, diotsat, banitu
Zure indarren pareak;
Bañan badakizu direla
Zureak paregabeak.

Eta badakizu zerorek
Flako nauzula kreatu,
Airean doan osto baten
Gisa nauzula moldatu.

Ikhus-azu zer aingeruek
Erranen duten zeruan,
Zure etsai deabru kruelek
Zer erranen ifernuan.

Zer ohore izanen duzu
Enekiñ disputatzeaz,
Zer gloria ene erretzen
Bethiere haritzeaz?

Beraz zure beso puxanta
Nahi duzu enplegatu
Eta osto ihartu baten
Kontra hunela altxatu.

	Jainkoa

Hauk duk, bada, mirakuillua!
Jakiñ herrautsa aizela,
Bitartean hire burua
Jainko egiñ dezakela;

Jakiñ prometatu zaiela
Justuei parabisua,
Eta zaiela injustuei
Ordenatu ifernua.

Bitartean Jainkorik gabe
Burua gora airean,
Errebelatu baten gisa
Ibil adila lurrean;

Nitzaz eta ene manuez
Hanbat aldiz trufaturik,
Hire bekhatu traidoreak
Jainkotzat adoraturik;

Ezpanintz baño gehiago
Ez nitzaz egiñ konturik,
Eta hire Jainko handitzat
Ene etsaiak harturik.

Orai, beraz, behar diagu
Jakiñ nor den Jongoikoa,
Ni zeruan, ifernuan hi,
Jainko bethierekoa.

Maitatu nahi luke Jainkoa

	Damnatua

Eztut zeren ukhatu, Jauna,
Konfesatzen dut egia; 
Zu zare orai eta bethi
Gustien Jainko handia.

Mana zazu plazer duzuna,
Zuk behar duzu manatu;
Eta zure manamenduak
Guk behar tugu konplitu.

Nahi baduzu egon nadin
Eternitate gustian,
Eta halaber txizpil nadin
Ifernuko su gorian,

Jauna, besarkatuko ditut
Ifernuko su gustiak,
Iraganen tut plazer tutzun
Denbora harrigarriak.

Eztarotzut othoitz egiten
Su hautarik libratzeaz,
Eta zure zeru sainduan
Ene errezibitzeaz.

Ah! Badakit galdu naizela
Egun eta sekulako,
Tromenta hautarik sekulan
Ez naizela libratuko.

Beraz justo zaizkitzun penak
Emanen darozkidatzu;
Hitz bat solament erratera,
Othoi, utzi behar nauzu.

Beude, beraz, su hauk gustiak,
Bethi nautela erretzen;
Baiñan su hauk baziñarozkit
Zeruko suez handitzen.

Ez tohe zaitut, Jainko Jauna,
Pena hautan maitatuko?
Baldiñ ba ifernuko suek
Ez naute debekatuko!

	Jainkoa

Amudioak ez zeakik
Zer lekhu den ifernua;
Zerua duk hunen egoitza,
Eta halaber mundua.

Bi lekhu hautan kausitzen duk,
Munduan eta zeruan;
Eztuk ediren egundaiño
Zuek zareten lekhuan.

Herra luze eta gaixtoen
Eskola duk ifernua;
Amudio saindu ederren
Akademia, zerua.

Damnatuek ez zeakie
Gaitzesten baizen Jainkoa,
Eta hori duk hartu duken
Sekulako ondikoa.

Amudioa sartzen baliz
Deabruen tulunbioan,
Sainduekien den bezala,
Zeruko palazioan;

Posible baliz maitatzea
Jainko ona ifernuan,
Laster ganbiatuko lukek
Zuen lekhua zeruan;

Tromentak gloria lituzkek,
Dohatsu, dohakabeak;
Suak eder, nigarrak gozo,
Bozkario doloreak.

Beraz adizak zer diodan;
Ez nauzue maitatuko;
Bañan bethi deabruen gisa,
Niri herra ekharriko.

	Damnatua

Nola munduan zuk ni eman
Bethi zure maitatzeko;
Bitartean ez nik maitatu,
Eta nik ez maitatuko?

Posible othe daite, Jauna,
Ifernu bat kruelago,
Ezen zure gaitzeste baño
Zer pena da handiago?

Jainkoa galdurik, ni oihuz
Zure bilha ibiliko:
«Jainkoa non da, non Jainkoa?»
Jainkoa ez kausituko!

Nork pensa dezake kalte bat
Hau den baño handiago?
Ezen zure galtzea baño
Zer kalte da kruelago?

Zer nigar egiñen dut beraz,
 Zer marraska, zer orroa,
Erraten zaitan gustietan;
Zer egiñ duk Jongoikoa?

Handi asko ezpaliz pena
Jainkoa ez maitatzea,
Eta hunelako Jainkoa
Sekulakotzat galtzea!

Oraiño herra behar baitut
Zure kontra bihotzean,
Eta herra, deabruen herra,
Eternitate luzean!

Desparaziñoa

Hunat, beraz, zatozte hunat,
Bethiereko burreuak;
Zatozte eneganat, brasak,
Eta zatozte, deabruak.

Urkhabeak, altxa zaitezte,
Teatrak eta sufreak;
Altxa, suak, kheak, eztirak,
Altxa, burdiña-gatheak.

Bola zaitezte zuek ere,
Xizmiztak eta hozpiñak,
Ihortziriak, babazuzak,
Tenpestak eta dragoiñak.

Hunat zuek, pozoin mortalak;
Behar nauzue sesitu,
Dilubio handi bat egiñ
Eta han barna hondatu.

Ez nauzue asko kruelki
Orai artean punitu;
Mende gustiak iraganik,
Behar zarete luzatu.

Bai, luzatu behar zarete
Eta sekulan luzatu,
Sekula bururik eztuten
Gustietara hedatu.

Hau die sekulako penek
Bere kondizionea;
Behin has eta gero bethi
Fiñik gabe irautea.

Beraz nola baitut Jainkoa
Galdu eternitatekotz,
Justu duk Jainkoak gal nazan
Egun eta sekulakotz.

Adiu erraten darotzut,
Adiu sekulakoa;
Galdu zaitut bethierekotz;
Adiu, ene Jainkoa.

Ah, bai aspaldiko Jaun ona
Ederra eta berria,
Sainduen eta aingeruen
Koroa eta gloria!

Ez zintudan maitatu nahi
Ahal nukeen lekhuan;
Nahi zintuzket orai egiñ
Ezin dagidan orduan.

Adiu, flakoen indarra,
Faboreen emaillea,
Arimen bake dohatsua,
Bihotzen argitzaillea.

Adiu, onen Aita maite,
Gustien Salbatzaillea,
Eta ni bezalako gaixto
Gustien damnatzaillea.

Adiu, fiñean zeruak,
Eta adiu, mundua.
Ene etxea izanen duk
Bethi ere ifernua.

Jaun puxanta, nola baitzare
Jainko adoragarria,
Adoratzen dut ene kontra
Eman duzun sententzia.

Belhaun gorrietan jarririk
Nagotzula aitziñean.
Barkhamendu eske nagotzu,
Tristezia bihotzean.

Justua zerade, justua,
Justuki nauzu damnatu;
Behar dut zure justizia
Bethi justuki frogatu.

Estal zakizkit sekulako
Ene begien argia,
Ezen ez zaitut ikhusiko
Sekulan, Jainko handia.

Zuk ere utzi behar nauzu,
Zeruko amudioa,
Ezpaita su gorriez baizen
Bethea tulunbioa.

Zeri darasat hunenbertze?
Denbora dut ixiltzeko;
Sarthu naiz eternitatean,
Bethi ere sofritzeko.

Adiu, banoa, adiu,
Egun eta sekulako!
Zeruan zareten sainduak,
Ez zaituztet maitatuko.

Ez eta zu ere, Jainkoa,
Ez zaitut zerbitzatuko;
Bañan herraz eta blasfemuz
Mende gustiak betheko.

Akhabatu zituenean
Deithore dolorezkoak,
Hasi izatu zen isurtzen
Nigar bethierekoak.

Orazionea ifernurat ez joateko

Zeruko Errege handia,
Jainko amudiozkoa,
Aita ontasunez bethea,
Jaun eternitatekoa:

Arren, rgi dietzadatzu
Begiak zure argiez,
Eta eder diezadazu
Arima zure graziez.

Indatzu hemen nahi tutzun
Doloreak, sofritzeko;
Eta hil ondoan gloria,
Zeruan zu ikhusteko.

Eskutikan iduk nazazu
Munduko erromerian,
Egun batez aurkhi zaitzadan
Parabisuko glorian.

Bi eternitate ditutzu,
Bata hedoien gaiñean,
Eta bertzea mundu hunen
Bihotzaren barrenean.

Zerua da posible diren
Plazer gustiez asea;
Ifernua, posible diren
Pena gustiez bethea.

Zu gabe hemen bizi dena
Izanen da doloretan,
Eta zurekiñ bizi dena
Izanen da plazeretan.

Egidazu, othoi, grazia,
Hemen zure kausitzeko,
Eta zu ediren ondoan,
Behiñ ere ez galtzeko.

Nahi nuke hasi osoki
Zure maitatzen lurrean;
Zeruan ez akhabatzeko
Eternitate luzean.

Arren, beraz, Jauna, indazu
Grazia heman hasteko,
Hemen hasi eta zeruan
Bethi kontinuatzeko.

Ez niri, beraz, errefusa,
Indazu zure grazia;
Esperantza handi hunetan
Eramanen dut bizia.

Jesu-Kristo zure Semeaz
Darotzut othoitz egiten,
Egun batez zure sainduek
Glorian kausi nazaten.

Orduan emanen darotzut
Sainduekiñ laudorio,
Bothere, gloria, ohore,
Eta ene amudio.

			Hala biz.

VI. Partea
PATROIN SAINDUEN OHORETAN

Patroin sainduen ohoretan

Jainkoari

Ezta posible egitea
Zu gabe, Jauna, deus ere,
Bañan badagizket gustiak,
Baldaiñ enekiñ bazare.

Desegiñ detzaket zurekiñ
Munduan diren etsaiak,
Deabruen arma eta indar,
Sensuen xarma gustiak.

Siñhesten dut, zure graziak
Gaituela aitziñatzen,
Laguntzen ere gaituela
Eta halaber segitzen.

Obra on baten egitekotz,
Zor diogu pensatzea,
Obraren haste, trabaillatze,
Fiñean akhabatzea.

Beraz, othoi, hauta detzatzu
On zaizkitzun momentoak;
Igutzu grazia eder hek
Eta indar dibinoak.

Igutzu guk behar ditugun
Faboreak garaitzeko,
Eta behar dugun laguntza,
Bizi ondoan hiltzeko.

Jesus-Kristori

Jesus-Kristo, Gizon Jainkoa,
Eta ene esparantza;
Zure baithan finkatua dut
Osoki ene fidantza.

Jauna, zureganik dut uste
Zeruan zure gloria,
Gloria zuk zure odolaz
Gurutzean merezia.

Ah, heriotzeko orena,
Ala hi harrigarria!
Arren, Jesus, lagun zakizkit
Gertha dakidan eztia.

Ene arima hil ondoan 
Jujatu behar denean,
Emazu zure gurutzea
Gure bien arartean.

Jauna, beraz ezazula har
Ene hobenen bengantza;
Zure odola laguntzen zait,
Eman darot esparantza.

Helas, aitortzen dut, egia da
Gaxtoa izan naizela.
Bañan nola? ez zare zu hil
Salbatu behar nauzula?

Nik izatekotz esparantza
Zeruetako korthean,
Asko dut zure ikhustea
Gurutzearen gaiñean.

Galbarian izatu tutzu
Bortz zauri dolorezkoak:
Zeruko portaleak dire,
Leiho amudiozkoak.

Zathitu izan zaitzunean
Zure gorphutz sakratua,
Egiñ zen gure sendatzekotz
Ithurri bedinkatua.

Handik darokigutzu husten
Balsamo eta eztia;
Habeaz han egiten duzu
Gloriako zurubia.

Parabisuan izatekotz
Zure plazer eternalak,
Munduan sofritu behar tutu
Zure dolore mortalak.

Bilhatu nauzu, zureganik
Ihesi nenbillanean:
Baldiñ ba ez nauzu utziko
Bilhatzen zaitudanean.

Pensatuko dut bethi ere,
Jesus, zure amudioan,
Hil eta bizi egotekotz
Amudio dibinoan.

Andre dena Mariaren 
zerbitzari izateko othoitza

Agur, Maria dibinoa,
Birjina paregabea,
Agur, Andrerik handiena,
Jesusen Ama emea.

Arren gomendatzen darotzut
Osoki ene bihotza,
Ene bizi, ene herio,
Arima eta gorphutza.

Hautatzen zaitut sekulakotz, 
Birjina, ene Amatzat,
Ene argi, ene gidari,
Adbokat eta Patroiñtzat.

Promes darotzut eztudala
Zure kontra deus erranen,
Ez egiñen, eta neurerik
Sekulan ez sofrituren.

Zuk ere, othoi, Erregiña,
Zure haurtzat har nazazu:
Jesus, zure Seme Jaunaren
Esklabo egiñ nazazu.

Saint Joseph handiari

Joseph, Birjina Mariaren
Espos dibino handia,
Gizon Jainko baten Amaren
Arkanjelu guardaria,

Dibinitateak beretzat
Hautatu adiskidea:
Guretzat Ama othoitz-azu,
Othoitz guretzat Semea.

Izar bat ageri den gisa
Ilhargiaren aldean,
Distiatuko duzu, Seme
Eta Amaren korthean.

Ezta sekulan ilhunduko,
Josef, zure klartasuna;
Bethi dute zure begiek
Egiñen gure fortuna.

Zure bothere gloriosa
Hagitz da urrun hedatu;
Oraiño gure erresuma
Ezta bada seguratu.

Ikhus-azu, othoi, Zeruko
Tronutik gure beharra,
Frogarazi diezaguzu
Zure berthute ederra.

Aingeru beiraillea

Agur, aingeru beiraillea,
Ene iguzki handia,
Gloria dohatsuko Prinze,
Jainkoaren iduria.

Nitzaz kargu hartuz geroztik
Bethi nauzu sustengatu,
Argitu, gidatu, lagundu,
Eta bethi gobernatu.

Hartzen zaitut gida bezala,
Patroiñ bezala maitatzen;
Zure borondate osora
Osoki naiz errendatzen.

Othoitzten zaitut humildurik,
Jesus-Kristoren odolaz,
Zure kontra izanagatik
Sekulan ez ni utzteaz.

Baldin errebelatzen banaiz,
Xuxen nazazu bidean;
Gerthatzen banaiz tristetzera,
Konsola ene miñean.

Galdegiozu Jainkoari
Grazia, ikhus zaitzadan.
Zurekin bethi Jainko Jauna
Zeruan lauda dezadan.

Martira

		Deus, tuorum militum

Jesus martiren erregea, 
Eta koroa handia:
Zuk ematen diotzotzute
Grazia eta gloria.

Guk mundu huntan kantatzean
Dohatsuen biktoriak,
Arren, barkha dietzagutzu
Gure bekhatu gustiak.

Martin hunek mespresaturik
Lurreko plazar agorrak,
Jujatu zituen zirela
Falsoak eta miñkhorrak.

Gero nobleki hautaturik
Suplizioen bidea,
Bilhatu zuen zeruetan
Bere desiren xedea.

Bethi ere pairatu zuen
Dolorea animozki,
Sekulan erakutsi gabe
Sendimendurik flakoki.

Odol gustia isuririk,
Sofriturik herioa,
Ekharri zarotzun justuki
Gloriaren balioa.

O hunen indarren indarra
Hunen berthute borthitza!
Zure amudioak zuen
Borthistu hunen bihotza.

Konkerant hunen faboretan,
Othoi, zure ontasunak
Barkhatu behar darozkigu
Gure bekhatu lizunak.

Gizonek eta aingeruek
Zeruak eta munduak,
Bethi bedinka detzatela
Hirur Presuna sainduak.

Hekiñ gloriak eta hunen
Laudorio sakratuak
Bethe betzate beraz bethi
Sekula infinituak.

Ipizpikua

		Jesu, Redemptor omium

O Jesus, arima gustien
Eroszaille Jaun Jainkoa;
Zuk pontife saindu hau duzu
Errendatu zerukoa.

Arren, egun erakutskitzu
Hunen bihotzeko suak;
Hek orai prestatzen zaituzte
Hartzera gure botuak.

Huna bildurik non den hemen
Zure populu fidela,
Laudatu nahiz ohorezki
Zure lekhuko leiala.

Hunen berthuteak erranik,
Erraten dugu zeloa,
Zein ungi zuen sustengatu
Zure lege dibinoa.

Mesprezatu izan zituen
Munduaren fiñeziak,
Fazak, ponpak, plazer gaxtoak
Eta hunen maleziak.

Bañan orai zure plazerez
Zeruetako glorian
Gozatzen dago sekulakotz
Sainduen balsa handian.

Hunen ondoan goazela
Egiguzu garazia,
Ardiarts dezagun guk ere
Hunen beraren gloria.

Zure kolera eztitzeko
Punitzen gaituzunean,
Asko da hunen entzutea
Othoitzez dagotzunean.

Gizon eta aingeruen
Egiazko Erregea;
Monarketan den handiena,
Jesus bakezko prinzea!

O Spiritu Saindu, o Aita,
Zarela bedinkatua!
Mundu huntan eta bertzean
Zarela adoratua.

Saint Bernard abadea

Saindu debota, eta saindu
Jainkoa maite duzuna.
Bernard, lurreko aingerua,
Edo zeruko gizona.

Zuri zarozkitzun Jesusen
Ama Birjina handiak
Hustu bere bulharretako
Ithurri ezne eztiak.

Erregiña hark berak zuri
Egiñ zarotzun grazia,
Idoskitzera emateko,
Ahoa bethez, egia.

O saindua! Ala zuk izan
Indar handia zeruan!
Ez ziñen bada tipiago
Hil baño lehen munduan.

Zuri zarozkitzun prestatu
Jainkoak indar handiak,
Garaitzeko agertzen ziren
Ifernuko heresiak.

Oraiño zuri zarozkitzun
Isuri bere argiak,
Guri ezagut araztekotz
Munduaren tronperiak.

Mundu gaxtoak armatzen tu
Bere dituen puxantak
Gure arimak xarmatzeko
Eta galtzeko gorphutzak.

Bañan gustiarekiñ ere
Nausi zaitu ezagutzen,
Eta hala gustietan du
Zure nahia konplitzen.

Zuri dagotzu bozkarioz
Prelat gustien balderna:
Zuri Erroma, munduan den
Hiririk prinzipalena.

Munduak ere deitzen zaitu
Egiaren sustengua,
Eta szienzia handien
Urrezko ithurburua.

O Saint Bernard biktoriosa!
Arren, nazazu fabora;
Zure erramu triunfantez,
Othoi, nazazu ohora.

Horra nola etsaiak diren
Ene kontra preparatzen,
Eta nola darozkidaten
Fletxak usu aurthikitzen.

Zurekien esparantza dut
Hemen triunfa handia,
Gero zeruan izatekotz
Jainkoaganik gloria.

Biartean zuri darotzut
Ofritzen ene bihotza,
Ene bihotz gustiarekiñ
Halaber ene gorphutza.

Trofea bat nahi darotzut
Egiñ zure izenean:
Zuk bezala izena duen
Presunaren bihotzean.

Konfesora

Jesus, koroa eternala,
Lehenbiziko argia,
Zureganik du Saindu hunek
Izatu bere gloria.

Jauna, hauts dietzakigutzu
Bizioen lokharriak:
Barkha, hunen emorekatik,
Gure bekhatu gustiak.

Besta hunek erakusten du
Egun joan dela zerura,
Dohatsu han egiñ duzula,
Joanik izarren gainera.

Gaitzetsi zituen munduko
Ontasun trunpagarriak,
Atsegiñ eta plazer hatsak,
Ponpa lilluragarriak.

Bañan orai gozatzen dago
Zeruko plazer ederrez;
Gerla gustiak konpliturik,
Gozatzen dago triunfez.

Gizonen eta aingeruen
Egiazko erregea,
Jesus, izatez ona zarena, 
Bihotz nobleen xedea.

Kantarazi ziñotzan huni
Laudorio dibinoak,
Eta bethi garaitarazi
Deabruen herra gaxtoak.

Fede onak irakatsirik
Zer zen Jainko eternala,
Sustengatu izan zintuen
Zure lekhuko bezala.

Pagatzen diotsazu beillak,
Barurak eta tromentak,
Emanik zure ontasunak
Eta atsegiñ xarmantak.

Jaunam ungi pagatzen tutzu
Hunen zerbitzu ttipiak;
Hiltzatzu hunen izenean
Gure bizio gustiak.

Adora dezagun humilki
Esentzia handiena:
Hunek dik hirur Presunetan
Begiratzen batasuna.

Hunek dik bethi idukiko
Bere tronua zeruan,
Eta duk bera bethi ere
Nausi izanen munduan.

Saint Inazio Jesusen Konpañiako 
Patriarka zeruaren bistan ekstasiatua

Lehenago kontenplatzean
Zeruetako izarrak,
Erran nuen: Lurra, beiratzak
Hire ontasun ederrak.

Hire tresor gustietarik
Deus ere nahi eztiat,
Zeruan distiatzen duten
Izarrak nik nahi tiat.

Geroztik ziaizkidak hurren
Izarrak ere itsusi,
Zerbait baitut izarrak baño
Ederragorik ikusi.

Saint Inazio beraren bertze ekstasia

Zer espantu handi dakusat?
Ah, Jainko gustiz maitea, 
Zer aire dibinok darama
Lohiolako Semea?

Gorphutzak ez idukitzera
Lurrean hunen arima,
Laster ardiatsiko zuen
Gloriako erresuma.

Jainkoak aimentaren gisa
Hedoipetik du thiratzen,
Bihotz gustia ondoraiño
Graziaz dio bethetzen.

Edaratera eman dio
Plazer uholde xarmanta,
Eta du erua altxatzen
Arima obedienta.

Gau argian kontenplatzean
Zeruko mobimenduak,
Aingeruen egoitza handi
Izarrez berregiñduak,

Igaten da parabisura
Bere debozionetan,
Eta gozatzen Jongoikoaz
Pensamendu ederretan.

Egiten du egiñ ahala
Munduaren kitatzekotz
Eta besoak gloriara
Ekstasian altxatzekotz.

Badoa hedoietan gora
Mundu gustia utzirik,
Bere parterik nobleena
Ia zeruetan sarthurik.

Ah, zein higuiñak diren, dio,
Munduan diren tresorak,
Prinze handien erresumak,
Aita Sainduen thiarak!

Izenak dituzte ederrak,
Bañan berak itsusiak.
Deabruek tipiak emanik,
Khentzen daroste handiak.

Pintadura falsoez ditu
Gauza ezdeusak handitzen,
Eta hañitz kolore motez
Jende gaxoak trunpatzen.

Lilluratzen ditu begiak,
Banaloriak ereiten,
Urreztatzen gauza ilhaunak,
Tipiak handi egiten.

Nork zerutik urrundu hini
Egiñen darot grazia,
Ardiasteko zeruetan
Sainduek duten gloria!

Igan nahiz nabillanari
Kheiñuz dagozkit izarrak:
Erakusten darozkidate
Argiez bide ederrak.

Ala zuek parabisuko
Frontera miragarriak!
Diamantezko portaletan,
Nolako argi handiak!

Nolakoa den birjinentzat
Hor den mañifizenzia!
Bañan Bildots xuriarentzat,
Zer ponpa eta gloria!

Ikhusten dut nola dabiltzan
Pintatu errepiretan,
Asetzen daudela gloriaz
Ithurri dohatsuetan.

Aingeruak diduritela
Bozak dituzte goratzen,
Eta Bildotsaren ondoan
Birjinen kantak kantatzen.

Ikhusten dut izarretarik
Agertzen Jainko Handia;
Ikhusi behar diat, dio,
Zerua, hire gloria.

Zerua, khen erridau hori,
Iganen nauk teatrara.
Ah, ene Jainkoa, ah, saindu
Ederren distiadura!

Aita, PResuna dibinoen
Egiazko iguzkia,
Semea, Aita argiaren
Argitzen duzun argia;

Amudio personalaren
Majestate bethikoa:
Desira dudangustia da
Ikhusi ene Jainkoa.

Eztut munduan desiratzen
Erregeen koroarik,
Ez eta zeruetan ere
Ez szeptrorik, ez tronurik.

Zu zerori nahi zaitut, zu
Ikhusi, Trinitatea,
Trinitatea ikhustean,
Ikhus dibinitatea.

Saint Franzes Xabier, 
Indietako apostolua

		Sanciango irlan eta Chinako fronteretan hil zenean

Sancian deitzen den irla da
Eremu urrun batean,
Lekhu arroka billuziez
Eta hareaz bethean.

Kantongo hiri famatua
Dakusa alde batetik;
Halaber itsaso zabala
Dakusa bertze aldetik.

Saint Xabier Apostolua
Harat ethorri enean,
Huna zer erran izan zuen
Hiltzerako orenean:

«Fiñean bizi izatu naiz,
Ahalkearen handia!
Deusik egiñ gabe joan baitzait
Ene bizitze gustia!

Bagadek oraiño burua
Ebaki balerotate,
Edo Firandeko jendek
Sutan erre banindute.

Idukak, iduk, herioa,
Hire ezpata zorrotza.
Egosten dik Chinak lurrera
Bere murrailla borthitza.

Bañan non naiz, edo ze diot,
Zer kutalez billuzia?
Zer diot, gathe, presondegi,
Zer burreu, zer, su bizia?

Hunelako heriotzea,
Eztuk jende gustientzat;
Bañangeraur, fama handi,
Eta martir nobleentzat.

Laxo bati ezpaitarozkit
Ofrituko herioak
Sainduek merezi dituzten
Szeptroak eta khoroak.

Bañan kutalesak ezpadu
Ene odola isurtzen,
Eta ezpadu su handiak
Ene gorphutza erretzen;

Ezperen barbaroen irlek
Hillik naute ikhusiko,
Paubreziak eta elhurrak
Martir naute kausituko.

Jainkoa banu predikatzen
Presondegian sarthurik,
Libra nezake zenbait gizon
Deabruen gatheetarik.

O diamanten klartasuna,
Perlen distiadura!
Zeri gagozka hunenbertze
Galtzen dugula denbora?

Jaiki ehar dut; kitatu nau
Jadanik ene sukharrak.
Huna China! «Idekitzen tu
Bere portale ederrak».

Baña ago, Fransez Xabier,
Lurrik asko duk kurritu:
Geldi adi, gargoro geldi,
Urik asko duk pasatu.

Hire begira ziaudezek
Sainduak hiri sainduan;
Hire begira Jainko Jauna
Aingeruekiñ zeruan.

Jadanik higuindu zitzaion
Bere xarmekiñ mundua.
Jainkoa ardiatsi nahiz,
Desira zuenzerua.

«Ikhusazu ene eskuiña,
O ene kratzaillea;
Zure gurutze saindua dut,
Gustien salbatzaillea.

Faltak garbi dietzadatzu
Zure odol zurrutetan.
Dolu dut; Jesus, har nazazu
Zure izar ederretan.

Helas, Birjina, helas, Ama,
Ama Birjina handia,
Hiltzen diren gaxo gustien
O esparantza gustia.

Othoi, urrun diezadazu
Deabru tropela gosea;
Begitarte on egidazu,
Erakuts zure Semea.

Erakuts dazu zer bothere,
Zer esku duzun lurrean;
Hautskitzu Japon eta China,
Honda muruak urean.

Lekhu hautarik khasatzatzu
Idolen insensu hatsak,
Eta emazu sure Seme
Jesus-Kristoren aphezak».

Horra nola hilki zitzaion
Gorphutz eritik erima,
Eta nola ediren zuen
Jainkoaren erresuma.

Birjina saindua

		Jesu, corona Virginium

Jesus, aingeruen partale
Egiten duzu presuna,
Zure graziez ederturik
Birjinen garbitasuna.

Mundua erosi beharrez
Kausitu ziñez gizona;
Emazte bat zinduen Ama,
Emazte eta Birjina.

Erregiñen ez bezalako,
Birjinen balsa garbian,
Pausu saindua hartzen duzu
Lili xurien erdian.

Maitarazitzen diozute
Birjinei zure gloria.
Zure onez egiten duzu
Partale espos garbia.

Zeren birjinak bizi izan
Baitziren zure ondoan,
Bereziki dute ohore
Zeruko palazioan.

Amudioak xuxentzen tu
Hekien kanta xarmantzak;
Laudatuko dituzte bethi
Zuk eman tresor puxantak.

Zuk dituzu hekiñ eskuak
Erramu ferdez edertu;
Zuk saindutu hekiñ desirak,
Zuk hekiñ gerlak kalmatu.

Ahantzaraz diezaguzu
Munduan den bizioa;
Arren, errezibi dezazu
Gure sakrifizioa.

O esenzia dibinoa,
Duzula bethi gloria;
Zuk egiten duzu sainduen
Dohatsutasun gustia.

Goza zaitela bethi ere
Aitarekien Semea;
Gustiek lauda zaitzatela,
Spiritu Saindu emea.

Alargun saindua

		Fortem virili pectore

Ohora dezagun gustiok
Emazte gustiz borthitza;
Ikhusagun gorphutz flakoan
Mirakuilluzko bihotza.

Lauda haren saindutasuna;
Ezen espantagarria
Dakusagu ageri dela
Munduan haren gloria.

Ariman zaurthu zuenean
Jesusen amudioak,
Mesprezatu izan zituen
Munduko banaloriak.

Bere gogoa zadukala
Zeruko ontasunetan,
Oiñak zituen erabilli
Lurreko arantzeetan.

Haragia zuen barurtuz
Obedientz errendatu,
Spiritua othoitz sainduez
Fruitu ederrez borthitztu.

Bazidurien emazte hark
Rabiturik ekstasian,
Bere gorphutza kitaturik
Jadanik zela glorian.

Jauna, eztu zure indarrak
Aurkhitzen bere parea:
Zu zare perfekten mirailla,
Zu borthitzen botherea.

Zure esku puxantak ditu
Egiten mirakuilluak.
Iguitzu beraz guri ere
Desira tugun fruituak.

Gizonek eta aingeruek
Zeruak eta munduak,
Bedinka detzatela bethi
Hirur Presuna sainduak.

Hekiñ gloria glorifika,
Adora hekiñ szeptroa,
Hekiñ laudatzen bethi eman
Bethiko espazioa.

VII. Partea
HANITZ KONDIZIONETAKO PRESUNENTZAT

Meditazioneak

Errotora

Ah, Jauna, banitz Elizaren
Defensa eta gloria!
Populuaren aitziñean
Banintz gidari argia!

Iguzkitzat zure jendeei
Natzaiela baliatzen,
Ah, zeruan gora banitu
Ene ardiak gidatzen!

Apheza

Apheza, ala hik handia
Ahoan izan puxanta!
Ezen ahoaz egiten duk
Jesus Jaunaren gorphutza.

Zerutik duk jautsarazitzen
Aldarerat Jaun handia.
Beirauk hunat bihotza ekhar
Non ezten gustiz garbia.

Orhoituko aiz bethi ere
Mahain sakratu hau dela
Betlehemengo lezearen
Imajina erreala.

Ezen hik hunat Jainko Jauna
Zerutik duk erakhartzen,
Eta duk hire eskuetan
Berriz sorthurik bizitzen.

Pensazak misterio huntan
Eliza saindua dela,
Galbariako mendiaren
Egiazko erretaula.

Amudioak dik mundurat
Berriz Jesus erakhartzen,
Eta hire bi eskuetan
Bigarrenean itzatzen.

Othe dakik Eliza dela
Saindu gustien korthea,
Eta monarka handiaren
Zeru aingeruz bethea?

Begirauk, beraz egiñ adin
Profano reprobatua;
Bañan egiok Jainkoari
Hire eskuez tronua.

Beata

Jainko gizona gurutzean
Izan zenean itzatu,
Birjinak zioen birjina
Birjinari gomendatu:

Zeruetako Erregeak
Erregiña sujetari,
Jesus Jaunak Maria ama,
Joannis diszipuluari.

Bañan egun Erregiñak du
Gomendatzeko kargua,
Eta gustiei zeruaren
Idekitzeko eskua.

Mariak diotza Beatak
Jainkoari gomendatzen,
Ama Birjinak Semeari
Bere debotak ofritzen.

O Erregiña! O Birjiña!
Harzazu beraz kargua
Gu Erregeri ofritzeko
Gal eztezagun zerua.

Ama, ona, othoitzten zaitut
Jesusen heriotzeaz,
Heriotzeko orenean
Gu, zureak, laguntzeaz.

Beira gaitzatzu beraz bethi
Munduan, Ama emea,
Zeruetan ikhus zitzaigun
Zu eta zure Semea.

Karguduna

Emazu gure bihotzean
Egiazko justizia,
Eta aparta zazu herra,
Aparta abarizia.

O Jauna! Iguitzu argiak
Guk jujeok ikhasteko,
Gu jartzen garenean juje 
Nola garen jujatuko.

Aitoren semea

Zer progotxatuko zaizkigu
Ohore superbioak,
Zer ponpak, faza, urre, plazer,
Eta zer palazioak?

Tresor horien klartasunek
Begiak tie argitzen
Eta bihotzak xarmaturik,
Banaloriez ilhuntzen.

Zer progotxa ahal dakiket
Prinze gustien gloria,
Hirien eta probinzien
Diru errenta handia?

Zer handitasun ahal duket
Irabasteaz mundua,
Eta jaun puxant izateaz,
Baldiñ ezpadut zerua?

Zer populuen ikharatzeaz
Armaden habarrospean,
Gustiei lege egiteaz
Lurrean eta urean?

Zer izanen dut emateaz
Mila jende burdiñetan,
Baldiñ esklabo behar banaiz
Ifernuko zepoetan?

Handi gustien Erregea,
Munduko buruzagia:
Ah, inspira diezadazu
Humilitate handia.

Inspira on falsoen herra,
Plazer hatsen desplazera,
Egiazko aberastasun
Eta plazeren desira.

Ihiztaria

O Salbatzaille dibinoa,
Indazu zure grazia:
Ene sarea bethe zazu,
Bethe ene ihizia.

Ez utz munduko sareetan
Sartzera ene bihotza,
Eta ez haren plazeretan
Galtzera ene gorphutza.

Ez nazazula abandona
Mundu hunen oihanean;
Hemen nabilla ihizian
Animalien ondoan.

Eztut antsia zer atzeman,
Otsoa edo orkhatza.
Asko ut, zuk hartzen baduzu
Fiñean ene bihotza.

Soldadua

Armak ekharri nahi ditut
Erregeren faboretan,
Eta ibilli harengandik
Peril handi gustietan.

Aitziñean ekharriko dut
Gurutzearen bandera,
Gero gerlak akhabaturik
Joateko zeruetara.

Miriku sabanta

Grazia suerte gustien
Egiazko ithurria,
Eta munduan diren miñen
Miriku miragarria.

Zuri dagotzu, o Jainkoa, 
Ordenanzen ematea,
Biziaz eta herioaz
Nahiaren egitea.

Bañan ez othe naiz ni ere
Erien balsan eria?
Eri naiz eta ene miña
Zerukotz ezta tipia.

Ene bihotza milletan zait
Egun oroz altaratzen;
Miñak milletan doblaturik,
Miletan naute transitzen.

Jauna, zure odol saindua,
Galbarian isuria,
Egiñ izan zen gure miñen
Sendatzeko ithurria.

Emozute gure bihotzei
Bere ontasun ederra,
Eta zerori egiñ zaite
Gure arimen indarra.

Doktora

Ah, ez segur, eztiat maite
Doktrina urguillutsua.
Fazatia duk, eta jende 
Itsuen gida itsua.

Nik maite dudan doktrina duk
Itsuen argitzaillea,
Falsokeriak khasaturik,
Makhurren xuxentzaillea.

Jesus adora, Jesus maita,
Maita gurutzeko pena:
Ene gloria horra zer den,
Eta zer ene doktrina.

Doktor eginik, Gurutzetik
Zairokuk predikatzen.
Lege saindu huntaz giaitik
Galbarian eskolatzen.

Merkataria

Munduan orai hari gaituk
Xuxentzen eman-hartuak.
Huna kontuen egiteko,
Plumak eta libruak.

Irakurtzen hari nauk bethi
Eta bethi eskribatzen;
Helas! Ordean har-emanik
Nik ez zerukotz kausitzen.

Hañitz aldiz egiñagatik
Hañitz biaia handizki,
Eta egiñagatik hañitz
Sal eros dohatsuki;

Milla on doblatuagatik,
Izanagatik mundua,
Gauza gustiak galdu tiat,
Baldiñ ezpadut zerua.

Adoratzen zaitut humilki,
Jesus merkatari ona;
Arren beira diezadazu
Zuk erosi ontasuna.

Zure odola izatu da
Hura erosi duena;
Nori sal othe niozoke,
Hainbeste gosta zaitzuna?

Helas! urrun diezadazu
Bekhatuaren kutsua,
Abarizia, inbidia,
Injustizia itsua.

Zer ere guri baitaroku
Presentatuko munduak,
Galtzetik begira tugula
Zeruan tugun tronuak.

Perla hura guk erosteko
Ematzigun on gustiak,
Gustiak ere eztituk deus
Izanagatik handiak.

Ezen huna nola ditudan
Zeruko onak sinhesten,
Emanagatik nahi dena,
Merke direla erosten.

Gizon egitekotsua

Nik zertako tut hunenbertze
Egiteko erabiltzen?
Bat izan eta millek naute
Nahasirik tromentatzen.

Gizonak asko izanen du
Bat izateaz munduan.
Gustiak irabazi tuzte
Sartzen denean zeruan.

Marinela

Goazen eta pasa detzagun
Tromenta harrigarriak;
Bertze munduak bilhatzagun
Eta itsaso berriak.

Pensazak; bañan barka dela
Ifernua herioan,
Eta pensa, oren berean
Portua dela zerua.

Arrantzalea

Amu hunek milla herio
Bethi egiten tuenak,
Hemen hartzen tik egun oroz
Jende uretan daudenak.

Laster egiñik apastara,
Herioak tik sesitzen.
Helas! Horra ni ere nola
Munduak nauen trunpatzen.

Tropa bat diat atzematen
Ene sareen erdian,
Hautan dostetan dabiltzala
Itsasoaren hegian.

Ah, Piarres arrantzalea!
Har nazak hire sarean;
Zeruetara altxa nazak
Hire arraiñen artean.

Aberatsa

Utzarazi dietzadatzu
Gauza galgarri direnak,
Eta halaber maitarazi
Zeruko handitasunak.

Arren, indazu bizitzekotz
Behar den on tenporala;
Bañan, othoi ez galarazi,
Jauna, tresor eternala.

Paubrea

Zuk badakizu zeiñ den handi,
Jauna, ene paubrezia;
Ene dolore gustietan
Indazu pazientzia.

Eztut deus eskas, aberats naiz
Naizelarik beharrean,
Baldiñ zurekiñ bizi banaiz
Karitate ederrean.

Ene tresor aberatsa da,
O Jauna, zure grazia;
Hau da ene urre ederra, 
Hau plazer, hau noblezia.

Tresnarik gabe naizenean,
Hau da ene estalkia,
Etxerik eztudan denboran
Hau ene hostaleria.

Beraz dirurik ere gabe
Bizi naiz ontasunetan,
Bizi dohatsu, eta kontent
Ene pena gustietan.

Ene konsolaziñoa da
Zure sinheste handia,
Hunek baitarot erakusten
Enea dela zerua.

Laboraria

Lurrean gure penetarik
Biltzeko fruitu eztiak,
Aphaintzen hari gare landak,
Haranak eta mendiak.

Jauna, hau da gu bezalako
Jendeen ofizioa;
Zuk emozute gure penei
Gloriaren prezioa.

Gure obrek izanen dute
Bere koroa justua.
Ereintza bezaiñ izanen da
Orduan handi fruitua.

Ogiak ogia daroku
Bere denboran ekhartzen;
Bañan erein ezten lekhutik
Sekulan ezta ilkhitzen.

Isurtzatzu gure gaiñera
Grazia prezaituak,
Zeruan diren ur aberats
Eta ihintz sakratuak.

Landarazi dietzagutzu
Bihotzetan berthuteak,
Zure glorian ikhusteko
Eskuak fruituz betheak.

Arzaina

Arthaldeak daramatzagu
Ur baster eder hautara,
Penze aberats zabal hautan 
Belhar onez asetzera.

Jauna, guk hemen beiratzean
Ardiak otsoetarik,
Ah, zuk, othoi, beira gaitzatzu
Otso ifernukotarik.

Nekazalea

Ala ni bainaiz dohatsua!
Ene dendaren barnean
Bitokaz darotzut eragiten
Eliza ene etxean.

Eguna hasten den pontuan
Hasten natzaitzu kantatzen
Zure bihotzak bihotzera
Darotana inspiratzen.

Trabaillatu nahi dut bethi
Zuri plazer egiteko;
Asko daite zure bihotza,
Jauna, ene pagatzeko.

Bethi trabailluz ohorezki
Hemen naizela bizitzen:
Bethi nahi dut enplegatu
Zeruaren merezitzen.

Ezkonduak

Bedinka gaitzatzu, Jauna,
Iguzu sakramendua;
O Jainko jauna, bai, iguzu
Zure grazia saindua.

Senhar-emazteak iduki
Gaitzatzu zure bakean:
Zure Eliza den bezala
Sainduen batasunean.

Aita eta ama

Ah, errenda zazu dohatsua,
Jauna, gure familia,
Ez aberats izanagatik,
Dugun birthute handia.

Gurekiñ gure haur gutiek
Gloriako tronuetan
Adora zaitzatela bethi
Sekulako mendeetan.

Bañan, othoi, bizkitartean
Iguzu zure grazia;
Nahiago dut present hura
Ezen ez mundu guzia.

Izanen gare dohatsuak,
Dohatsu gure nekhea,
Baldiñ gurekiñ bazarete
Zu eta zure bakea.

Gaztea

Nola baitoaz arriberak
Ithurrietan sortzean
Itsasoaren kausitzera
Bere kursu lasterrean,

Nik ere gazte naizelarik
Nahi dut hasi kursua,
Jauna, zure ardiasteko
Eta halaber zerua.

Zaharra

Fiñean fiñatzera doa
Munduan ene adiña;
Hagitz nahi dut enplegatu,
Ungi egitera fiña.

Ezta posible sendatzea
Zahartasunaren miña;
Jauna, nik behar dudana da
Ungi hiltzeko dohaiña.

Amoina

Ala zu dohatsu baitzare,
Gizon karitatezkoa,
Amoinak emanen darotzu
Erresuma zerukoa.

Zu gloriarat altxatzeko
Baitu urrezko hegalak:
Hark erosiko darozkitzu
Tresor handi eternalak.

Alferrik gaituzte, alferrik
Deabru beltzek akusatzen,
Baldiñ Jainkoaren paubreek
Bagaituzte eskusatzen.

Karitatea Jainkoari
Tronura zaio ethortzen:
Othoitzten du, mintzatzen zaio,
Eta gu gaitu beiratzen.

Jainkoarentzat idekirik
Bethi izatu eskuak
Laster egortzen ditu urrun
Berekiñ deabruak.

Hunek ditu presondegitik
Jende gaxoak libratzen:
Hunek zarratzen ifernuak,
Zeruak hunek zabaltzen.

Liburu akhabatzean 
hunen egileak irakurtzailleari 
ematen dioen konseillua

Hiregatik duenaz geroz
Galdu Jesusek eguna,
Egik haren pena handiez
Hire dohatsutasuna.

Beraz, egon behar duk bethi
Haren zaurien barnean,
Eta eman hire bihotza
Haren bihotz ederrean.

Othoitza Andre dena Mariari

Zeruetako Erregiña,
Aingeruen ohorea,
Ifernuko izialdura,
Gizonen Ama emea.

Ematzu zure bi begiak
Zure haurraren gaiñean:
Hel zakizkit mundu hunetan
Azkeneko orenean.

Zeruetan erakuts dazu
Erregeen Erregea;
Zu Erregiña Ama zare,
Errege zure Semea.

Othoitza Saint Josef handiari

Birjina ama saindu baten
Espos birjina garbia,
Mundu huntan Salbatzailleak
Hazaitatzat berezia:

Josef, othoi, lagun zakizkit
Zeruetako kortean,
Amudiozko Semearen
Palazio ederrean.

Aingeru beiraille sainduari

Jainkoaren aingeru maite,
Ene kargua duzuna,
Bethi ene sustengatzeko
Armak eskuak zaudena:

Othoi, lagun zakizkit egun,
Lagun azken fineraiño;
Nik ere segituko zaitut
Zeruko gloriaraiño.

VIII. Partea
DOKTRINA KRISTIANA

Doktrina kristiana

Fedeko misterio prinzipalak

	G.
Errak, giristiñoa:
Nork eman hau munduan?

	I.
Jainko guziz handiak
Ezartzeko zeruan.

	G.
Zeruetan sartzeko,
Zer behar da konplitu?

	I.
Ezagutu Jainkoa,
Zerbitzatu, maitatu.

Jainkoa

	G.
Esplika diezadak
Zenbat Jainko Jaun diren?

	I.
Iguzki baten gisa,
Ezta Jainko bat baizen.

	G.
Zer da beraz Jainkoa
Adoragarri dena?

	I.
Izate, ez hasterik
Ez fiñik eztuena.

	G.
Zeiñ du bere lekhua,
Non da Jainko handia?

	I.
Bera da bere lekhu,
Mundu eta guzia.

	G.
Haren majestatea
Non da beraz kausitzen?

	I.
Itsaso, lur, ifernu,
Zerua tu bethetzen.

	G.
Lekhu suerte hetan,
Zertan da enplegatzen?

	I.
Punitzen du gaxtoak,
Justuak khoroatzen.

Trinitatea

	G.
Zer dela siñhesten duk
Trinitate haltoa?

	I.
Hirur presuna dire,
Hirurak Jongoikoa.

	G.
Haukien jakiteko,
Nola tutzue deitzen?

	I.
Aita, Seme, Spiritu
Ditugu izendatzen.

Semea

	G.
Zer du fede sainduak
Semeaz deklaratzen?

	I.
Aitak adimenturik
Duela enjendratzen.

	G.
Esplikazak gauza hau,
Eksenplu bat harturik?

	I.
Klarki jakiñen duzu,
Mirail bat ikhusirik,
Mirail garbi batean
Miraturik bisaia,
Nola ageri baita,
Bigarren iduria;
Aitak ezaguturik
Zer duen izatea,
Ezagutza hura du
Bere bardin Semea.

Espiritu Saindua

	G.
Zer Espiritu Sainduaz
Sinhesten duk, Maitea?

	I.
Bien borondatetik
Duela izatea.

	G.
Zergatik deitzen dute
Bien korapilloa?

	I.
Hirugarrena baita,
Bien amudioa.

	G.
Zeiñ da hirur hautarik
Handien den Presuna?

	I.
Hirurek bardiñ dute
Bere handitasuna.

	G.
Zeiñek ezdeusetarik
Kreatu du mundua?

	I.
Hiruek, eta dute
Hiruek gobernua.

	G.
Zeiñ Presuna izan da
Guretzat inkarnatu?

	I.
Semea, eta gero,
Gurutzean itzatu.

	G.
Seme gizon egiñak
Zenbat izate ditu?

	I.
Jainko eta gizon da,
Beraz bi izate tu.

	G.
Zeiñ da prinzipalena
Eta nobleen dena?

	I.
Natura dibinoa,
Edo Jainkotasuna.

	G.
Zeiñ da bertze natura,
Haren pare eztena?

	I.
Natura humanoa,
Edo gizontasuna.

	G.
Zenbat presuna dire,
Bat othe ala bia?

	I.
Bat baizen ezta, bañan
Jaun adoragarria.

	G.
Ala da humanoa,
Ala da dibinoa?

	I.
Presuna dibinoa,
Eta ez humanoa.

	G.
Nola deitzen duzue
Gizon egiñ Presuna?

	I.
Deitzen da Jesus-Kristo,
Edo Jainko Gizona.

	G.
Zeiñ beraz hil izan zen,
Jongoiko inmortala?

	I.
Ez, bañan hil izan zen,
Gizona zen bezala.

	G.
Zeiñ egiñ eta hil zen
Eta zer fazionetan?

	I.
Ortzirale sainduan,
Gurutzeko tromentan.

	G.
Zeiñ egunez pitztu zen,
Zerura noiz altxatu?

	I.
Altxatu Aszensiñoz,
Bazko goizean piztu.

	G.
Non da orai bizia,
Zeiñ du bere lekhua?

	I.
Parabisu ederra
Eta sakramendua.

Eukaristia

	G.
Zer da sakramenduan,
Han othe da ogia?

	I.
Ez, bañan Jesus-Kristo,
Gizon Jainko handia.

	G.
Zer dire akzidentak,
Edo aparenziak?

	I.
Sensuez ezagutzen
Diren gauza gustiak.

	G.
Indak zenbait eksenplu,
Jakiñ dezakedana.

	I.
Xuritasun, biribil, 
Gustu, handitasuna.

	G.
Zer beraz siñhesten duk
Akzident hetan dela?

	I.
Jesus-Kristo Jaunaren
Gorphutza, arima, odola.

	G.
Hostia batean da,
Hala da hañitzetan?

	I.
Haiñ ungi da batean,
Nola ehun milletan.

	G.
Hausten da Jesus-Kristo,
Akzidentak haustean?

	I.
Ez, bañan osoa da
Parte ttipienean.

	G.
Nola da han gorphutza?
Figura bat bezala?

	I.
Ez, bañan nola baita
Zeruan erreala.

	G.
Kausitzen dire bertze
Bi Presunak hostian?

	I.
Lagun bezala dire
Sakramendu handian.

	G.
Laikoak ala aphezak
Du gehiago hartzen?

	I.
Aphezak bezanbat du
Laikoak errezibitzen.

	G.
Othe da arnorikan
Kalitzean barrena?

	I.
Ez, bañan bai guretzat
Odola isuri zena.

	G.
Zer da kalitz sainduan?
Gorphutza ala Odola?

	I.
Odola eta gorphutza,
Hostian den bezala.

Konfesionea

	G.
Ungi hartzeko Jesus,
Nola behar da hartu?

	I.
Falta mortal guziak
Osoki konfesatu.

	G.
Asko da erratea,
Utzi gabe batere?

	I.
Ez, bañan behar dire
Nigar eta dolore.

	G.
Zenbat aldiz behar da
Hartu urthe gustiez?

	I.
Behiñ obligaziñoz;
Amudioz hañitzez.

Jainkoaren manamendu sainduak

	1.
Jainko bat adoratuko duk
Eta guziz maitatuko.

	2.
Eztuk Jainkoa, ez bertze deus
Banoki arnegatuko.

	3.
Igande, besta sakratuak
Idukiko tuk sainduki.

	4.
Aita-amak ohoratuko
Lurrean aizen luzeki.

	5.
Eztuki hil behar nior ere
Eta ez nihor gaitzetsi.
Gustiek ni behar nauzue
Bengantzen Jainko siñhetsi.

	6.
Haragizko bekhaturikan
Eztuk egiñen gorphutzez,
Eta hetan eztuk plazerik
Desiratuko bihotzez.

	7.
Bertzeren ontasunetarik
Eztuk deusik ebatsiko:
Ebatsiak dakizkiela
Ez haiñ guti idukiko.

	8.
Sekulan eztuk pensatuko
Falso testimoniorik,
Eta ez gezurrik erranen,
Ez handirik, ez ttipirik.

	9.
Hire lagunen esposa
Eztuk gutiziaturen.

	10.
Ezta nihoren onik ere
Gaxtoki desiraturen.

Elizako manamendu sainduak

	1.
Entzun ezak igande, bestez
Meza saindua debotki.

	2.
Konfesa adi gutienik
Urtean behin osoki.

	3.
Hartuko duk Bazkoz bederen
Gorphutz saindua humilki.

	4.
Igande, besta manatuak
Idukiko tuk sainduki.

	5.
Gartha, Bijili, garizumak,
Osoki tuk barurturen.

	6.
Ortzirale, larunbatetan
Haragirik eztuk jaren.

	7.
Denbora debekatuetan
Eztuk egiñen eztaiak.

	8.
Xuxen pagatzak hamarrenak,
Paga xuxen primiziak.

Elizan zazpi sakramendu dire

		1. Bathaioa.
		2. Konfirmazionea.
		3. Eukaristia.
		4. Penitenzia.
		5. Alunzioa.
		6. Ordena.
		7. Ezkontza.

	I. Bathaioak egiten gaitu giristiño, Elizako eta Jainkoaren seme; khentzen daroku bekhatu orijinala, baita aktuala ere, baldiñ baginduen batere.
	II. Konfirmaziñoak ematen daroku Espiritu Saindua, eta indarrak deabruen tentazioneen garaitzeko.
	III. Eukaristiak daduka Jesus-Kristoren Gorphutza, eta harekiñ errezibitzen ditugu bizitze eternaleko dohaiñak; gure arimak handitzen dire grazian, eta gure gorphutzek errezibitzen dute glorian pitzteko bahia.
	IV. Penitenzaik barkhatzen darozkigu bekhatuak, eta ematen daroku galdu ondoan grazia.
	V. Ordenak ematen tu Elizan presuna Sakratuak gure irakasteko, guri emateko sakramenduak, eta gure gidatzeko.
	VI. Ezkontzak ematen du jeneraziño justua; haurrek emateko Jainkoari ohore eta gloria, burasoek obligaziño dute haurren ungi eskolatzeko.
	VII. Alunzioak ematen daroku indar garaitzeko deabruen azkeneko guduak, eta oraiño ematen daroku grazia, Jesus-Kristoren sendimenduetan hiltzeko.

Anplekiago esplikatzen dire sakramenduak

	Bathaioa

Bathaioko sakramenduak
Gure gatheak haustean,
Biktorios egiten gaitu
Deabru gustien gaiñean.

Bekhatu bat egiñ ondoan
Ifernua dut merezi;
Hartu ondoan ur xorta bat,
Zerua dut irabazi.

	Konfirmazionea

Soldadu berri batean du
Iphizpikuak formatzen,
Gizon gazte bat duenean
Krisma sainduaz gantzutzen.

Hemen du hartzen seiñalea,
Seiñale konbatekoa:
Gurutzea bere kopetan,
Bisaian mazelakoa.

	Eukaristia

Gustien Salbatzaille Jaunak
Bere haragi saindua
Egiñ du arimen hazteko
Elizasakramendua.

Aldarean guk egitean
Sakrifizio handia,
Jesus bera da edireten
Apheza eta hostia.

	Penitenzia

Bekhatuek dituztenean
Gure arimak lizuntzen,
Penitenziak darozkigu
Tatxa gustiak xahutzen.

Hau da Jesus gure Jaunaren
Odolaren ithurria:
Hemen barrena du sendatzen
Arimako izurria.

	Alunzioa

Lehoiñaren gisa darraiku
Goseak hillik etsaia:
Guri galarazi beharrez
Heriotzean kuraia.

Bañan gorphutza zaikunean
Olio sainduz gantzutzen,
Borthitzten da gure arima
Eta etsaia flakatzen.

	Ordenak

Ordenek dituzte lurrean
Egiten Jainko ttipiak
Handia da beraz apheza,
Botherea du handia.

Zeruko eta infernuko
Eskuan ditu gakhoak;
Bere gaiñean ere dio
Indar eman Jongoikoak.

Noelak

Eguberri egunean
Munduak behar du boztu;
Testamenta berria da,
Behar dugu ohoratu.
	Eguberri...

Luzifer tulunbioan
Izen zenean hondatu,
Ifernurat giñoazen,
Bañan Jesusek salbatu.
	Eguberri...

Ekharri zuen mundurat
Birjinak gure argia,
Amak dolorerik gabe
Haur handi, Jainko tipia.
	Eguberri...

Hirur errege zuhurrek
Adoratu zuten Haurra;
Eman zioten insensu,
Bere urre eta mirra.
	Eguberri...

Jesus Haurrari presentak
Ziotsaten konsekratu;
Bañan Herodes kruelak
Kruelki zuen tratatu.
	Eguberri...

Salutatu zuten Jesus
Eta Birjina Maria,
Amarik den handiena,
Eta haur Jainko Berria.
	Eguberri...

Ala hark hagitz gu maite!
Hil izan baitzen gugatuik.
Aita, iguzu gloria
Jesus Semearengatik.
	Eguberri...

Orazionea Aita Saindu Urbano VIII-K egiña

Zure begien aitziñera
Ekhartzen tut huts gustiak
Zuri darozkitzut agertzen 
Errezibitu zauriak.

Pensatzean zer pena dudan,
Handiago dut kaltea;
Eta pairatzen bihotzean
Tipiago dolorea.

Nik egiñ dudan bekhatua
Hagitz da pisuagoa,
Eta sofritzen dudan pena
Da hagitz ariñagoa.

Bihotzea sentitzen ditut
Bekhatuen doloreak,
Bañan ez khentzen bihotzetik
Bekhatuen maleziak.

Trublaturik ene arima,
Milla pena tut sofritzen;
Hala ere urguillutsua,
Ez zait burua makhurtzen.

Doloretan bethi bizi naiz,
Eta bethi nigarretan;
Bitartean bethi lo natza
Bekhatu usatuetan.

Baldin punitzen bagaitutzu,
Urtzen da gure bizia;
Eta eztugu behiñ ere 
Kitatzen gaxtakeria.

Gaztigatzen gaitutzunean,
Aithortzen ditugu faltak;
Bañan berehala ditugu
Ahanzten zure bisitak.

Zehatzen gaitutzun denboran
Grazia dugu eskatzen;
Egiten baduzu grazia,
Kontra gaizkitzu altxatzen.

Baldiñ guk egin tugun hutsak
Barkhatzen ezpaditutzu,
Badakigu, justua zare,
Justuki hiltzen gaitutzu.

Gloriako Aita puxanta,
Iguzu, arren, grazia
Grazia zure baithan dena,
Nihork eziñ merezia.

Ezdeusetik egiñ gaitutzu
Zure othoitz egilleak;
Guregatik othoitzten zaitu
Gustien Salbatzailleak.

			G.
		Jainkoaren apostolu sainduak,
		Othoitz egizue guretzat.

			I.
		Diñeki errezibi detzagun
		Jesus-Kristok egiñ promesak.

Orazionea

	Iguzu grazia, o Jainko guziz puxanta, trublamenduek ikhara ez gaitzaten; ezarri gaitutzu Apostoluen harri borthitzaren gaiñean: othoitzten ziatugu Jesus-Kristo gure Jaunaren merezimenduez, zeiña bizi eta Jaun baita zurekien batean, mendeen mende gustietan.
	Hala biz.

Jesus,
gizonaren dohatsutasun osoa

Jesus, zu zare izatu
Gustien kreatzaillea;
Zu Gurutzean itzatu,
Gustien Salbatzaillea.

Jesus, ene esparantza,
Jesus, ene szienzia; 
Jesus, ene alegrantza,
Jesus, ene on guzia.

Jesus, ene ohorea,
Jesus, ene sustengua,
Jesus, ene Erregea,
Jesus, khoroa saindua.

Jesus, ene gutizia,
Jesus fede dibinoa,
Jesus atsegiñ guzia,
Jesus ene amudioa.

Jesus dela ene gustuan,
Jesus ene beharritan,
Jesus ene spirituan,
Jesus ene begietan.

Jesus dela ene ahoan,
Jesus ene eskuetan,
Jesus ene herioan,
Jesus gauza gustietan.

Jesus dela ene bidea,
Jesus ene gidaria,
Jesus fiñean xedea,
Jesus Jainkoa, gloria.

Jainkoari Saint Augustiñen othoitza

	Domine Jesu, noverim Te, noverim me. Nec aliquid cupiam nisi Te, ut odiam me et amem Te.
	Quidquid agam, propter Te. Humilien me, exaltem Te. Nihil cogitem nisi Te. Mortificem me, et viviam in Te. Quaecumque veniant, accipiam a Te. Persequar me, sequar Te. Sempter optem sequi Te. Fugiam me, confugiam ad Te. Dignus sim defendi a Te. Timeam mihi, timeam Te. Simque de electis a Te. Diffidam mihi, fidam in Te. Obedire velim propter Te. In nullo afficiar nisi in Te. Aspice me, ut diligam te; voca me ut videam Te. Et in aeternum potiar Te.
	Amen.

JAINKOAREN GLORIA HANDIENAREN, 
ETA BIRJINA MARIA DOHATSUAREN IZENEAN

Iturria: Eguiac catolicak salvamendu eternalaren eguiteco necesario direnac, Bernard Gasteluçar (Lino Akesoloren edizoa). Euskaltzaindia, 1983.